به گزارش آوای ورزقان و به نقل از آناج، دیروز و پس از انتشار بیانیه لوزان در برخی از شبکه های اجتماعی شاهد دعوت مردم برای تجمع در خیابان های اصلی کلانشهرها بودیم. این دعوت به صفحه شخصی ظریف ربط داده می شد. اما در صفحه شخصی وی مطلبی درباره دعوت به تجمع دیده نشد. این خبر پس از مدتی پررنگ تر جلوه داده شد اما در موعد مقرر آنچنان هم مورد استقبال مردم حداقل در اکثر شهر ها از جمله تبریز قرار نگرفت. البته در همان ساعات قرار تجمع نیز ظریف در پیامی در صفحه فیس بوکش این دعوت را رد کرده و برگزاری آن را به صلاح کشور ندانست.

به نظر می رسد اهداف پشت پرده اینگونه تحرکات، چیزی جز ایجاد جریان دو قطبی بین دولت و مجلس و طیف های مختلف مردمی نباشد. صرف نظر از محتوای بیانیه و چارچوب کلی توافقات ، دعوت خیابانی در این برهه ی زمانی و به خاطر یک بیانیه غیرالزام آور چندان وجهه خوبی در نمای جهانی ندارد.

باتوجه به مسبوق به سابقه بودن خلف وعده طرف مقابل، امکان آنکه بازهم زیر وعده های خود بزنند و زیاده خواهی ها باعث امتیاز گیری مضاعف از تیم مذاکره ی ایرانی شود، تجمع شادمانی برای چنین بیانیه در چارچوب اصول منطق سازگاری ندارد.

طبق مطالعات مراکز علمی، مردم ایران سیاسی ترین مردم جهان محسوب می شوند. این سابقه باعث شده تا ملت شریف ایران منتظر ابعاد مختلف مذاکرات بوده و قضاوت و یا خوشحالی را به روشن شدن نتایج عملی توافقات موکول کنند.

مطلب مهمی که در شبکه های اجتماعی دیده شد، رو در رو قرار دادن وزیر خارجه در مقابل نمایندگان ملت بود.

جریانی سعی دارد تا نمایندگان مجلس شورای اسلامی در گرداب فشارهای رسانه ای فرو رفته و با رفراندوم خیابانی نمایندگان را از وظایف قانونی خود منصرف کنند. امری که در سخنرانی اول سال رهبر معظم انقلاب هم از بروز مشکلات امنیتی به دست مردم هشدار داده بودند.