به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، مادر، مقدس ترین کلمه دنیا است، مادر که باشی بی اختیار فرشته می شوی، ناخودآگاه مهرت شامل حال تمام موجودات زنده می شود..

مادر که باشی حمل ۹ ماه نوزاد در شکم و سختی ها را به جان می خری و عشق فرزند در تمام وجودت نفوذ می کند و سرشار از این عشق الهی می شوی..

شب بیداری و چشمان پف کرده مادر و لب های خسته از لالایی گفتن تا صبح برای نوزاد همه نیز ناشی از عشق مادر به کودک سرچشمه می گیرد..

مادر بودن سخت و هر انسانی لیاقت مادر شدن را ندارد، البته تنها نمی توان با دنیا آوردن کودکی ادعای مادری کرد، بلکه تنها کسی می تواند ادعای مادری کند که جوانی و زیبایی اش را با رشد و بلوغ نوزادش معامله کند.

با همکار عکاسم به همراه مدیر روابط عمومی اداره کل بهزیستی استان به خانه پدر و مادری می رویم که صاحب چهار قلو شده اند و می خواهیم به مناسبت روز مادر، با مادر این چهار قلوها صحبت کنیم و سختی های یک مادر را از زبان وی بشنویم.

راضیه خردیار، مادر ۳۱ ساله چهارقلوهای دوست داشتنی یعنی(آرش، آیدین، آیتن و آیلین) است و  به غیر از این چهار قلوها، یک دختر ۶ ساله دارد.

از همان ابتدا که وارد خانه می شویم چهارقلوهای ۱۴ ماهه شروع به سرو صدا می کنند، آرش و آیلین فقط می خندن و بازیگوشی می کنند و آیدین و آیتن نیز خیلی به مادرشان وابسته هستند و از بغل مادر لحظه ای جدا نمی شوند.

با خنده بچه ها ما نیز می خندیم و مشغول بازی با چهارقلو ها می شویم.

تصور داشتن چهار کو��ک بسیار خوشحال کننده هم باشد با اینن حال سر کله زدن با این بچه ها قد و نیم قد بسیار دشوار است.

مادرشان می گوید: وقتی یک ماه از بارداری ام گدشته بود، به دکتر رفتیم و متوجه شدم که پنج قلو باردار هستم، این خبر همان ابتدا باعث ترسم شد اینکه شاید فردا نتوانم از پس نگهداری این بچه ها بر بیایم، خواستم همان اوایل سقط کنم که با مخالفت پدرشان رو به رو شدم.

اما بعد از سه ماه از دوران بارداری، یکی از بچه ها فوت شد و چهار قلو ها زنده ماندند، با این حال روز به روز که بزرگتر می شدند ، عشق و علاقه مادری ام شدت می یافت.

وی اظهار می کند: وقتی چهار قلو ها به دنیا آمدند، و خبر به دنیا آمدنشان پخش شد، از هر جای ایران به ما زنگ می زدند و  درخواست فرزندخواندگی چهار قلو ها را داشتند و می گفتند حداقل یکی از چهار قلو ها را به ما بدهید تا آنها را در رفاه و آسایش بزرگ کنیم و برخی پیشنهاد پول میدادند و این بسیار آزار دهنده بود که می خواستند چهار قلوهایمان را از ما بگیرند و هر کسی آمد جواب رد به سینه اش زدیم چرا که دیگر چهار قلو ها تمام زندگی ما بودند  و ما بی پولی و نداری را تحمل می کنیم اما حتی یه تار موی کودکانمان را به کسی نمی دهیم.

خانم خردیار از سختی نگهداری چهارقلو ها می گوید: آرش و آیلین را مادرم بزرگ و نگهداری می کند و به دلیل وابستگی زیاد آیدین و آیتن، من از آنها نگهداری می کنم، در سیزده بدر آیدین و آیتن را به همراه خود برده بودیم و از آرش و آیلین مادرمان نگهداری می کرد با این حال دلمان تاب نیاورد و نتوانستیم دوری آرش و آیلین را تحمل کنیم و به خانه برگشتیم.

شغل پدر چهار قلوها را می پرسم، مادرشان اظهار می کند: شغل همسرم آزاد است و درآمد آنچنانی ندارد و از پس هزینه های چهارقلو ها بر نمی آییم، البته  ناگفته نماند که اداره کل بهزیستی استان شیرخشک  و پوشک بچه ها را تامین می کند و مقرر شده که هر ماه پول اجاره مان را نیز پرداخت کنند.

وی اظهار می کند: با همه سختی ها، از خدای مهربان سپاسگذاریم که این چهار نعمت را یکجا به خانواده ما عطا کرده است چرا که هر کسی نمی تواند صاحب این نعمت بزرگ باشد.

مصاحبه که تمام می شود، هر کدام یکی از بچه ها را بغل می کنیم، دلمان نمی آید با این موجودات دوست داشتنی خدا،  خداحافظی کنیم، با این حال با این خانواده هفت نفری جوان خداحافظی می کنیم و یکبار دیگر به معجزه الهی یعنی مادر بودن پی می بریم.

گفتنی است روز مادر برای همه ما یک روز خاص است که در این روز ما به مادران خود نشان می دهیم که چقدر  دوستشان داریم و  به آنها عشق می ورزیم. اما آیا تنها ما ایرانی ها روز مادر را جشن می گیریم؟ روز مادر پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران در تاریخ بیستم جمادی الثانی برابر با زادروز بانوی اسلام فاطمه زهرا (س) جشن گرفته می شود. در این روز فرزندان از مادران خود با گل و هدایای مختلف تشکر و قدردانی می کنند.اما پیش از آن، در ایران باستان از گذشتگان دور روز زن را در اسفندگان (پنجم اسفند) برگزار مى کردند. این روز به نام فرشته نگهبان زمین است و از آنجایى که زمین همانند زنان بارورى دارد، این جشن براى گرامیداشت زنان نیکوکار برگزار مى شد. هنوز هم در میان زرتشتیان این رسم وجود دارد و برگزارى مراسم جشن و سرور در این روز ضرورى است. در این روز، براساس سنت باستانى بانوان با پوشیدن لباس هاى نو، مورد تکریم قرار مى گیرند، مادران از فرزندان خود و زنان از مردان هدیه هایی دریافت مى کنند و زنان نیکوکار، پاکدامن، پرهیزگار و مادرانی که فرزندان درستکار تربیت کرده‌اند مورد تشویق قرار مى گیرند.

تاریخچه روز مادر به قرن ها پیش باز می گردد و نخستین جشن روز مادر در جشن های بهار یونان باستان به افتخار «رئا» که در اساطیر یونان به عنوان مادر تمام خدایان شناخته می شد، برگزار شد. در قرن ۱۷ میلادی مسیحیان در کشور انگلستان یک روز را به افتخار مریم مقدس جشن می گرفتند. بعدها این جشن تمامی مادران را در بر گرفت و «یکشنبه مادر» نام گرفت. این جشن در انگلستان در چهارمین یکشنبه چله روزه ( ۴۰ روز منتهی به عید پاک) برگزار می شد.

یک خانم امریکایی به نام آناجارویس (Anna Jarvis ) پس از مرگ مادرش، در هشتم ماه می ۱۹۰۵ به این فکر افتاد که از تمامی مادران در زمانی که در قید حیات هستند، قدردانی شود و تصمیم گرفت یک روز را در تقویم آمریکا به روز مادر اختصاص دهد. سرانجام  با تلاش های او، ۱۰ ماه می ۱۹۰۸ «روز مادر» نام گرفت. پس از آن در ۹ ماه می سال ۱۹۱۴ براساس بیانیه رئیس جمهور وقت، دومین یکشنبه ماه می را به عنوان «روز مادر» نام گذاری کردند. این جشن پس از پایان یافتن جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ در بسیاری از کشورهای اروپایی رایج شد.

در حال حاضر، در بیش از ۴۰ کشور دنیا، روز مادر را گرامی می دارند. این جشن در بسیاری از کشورها از جمله بریتانیا، آمریکا، استرالیا، بلژیک، کانادا، دانمارک، فنلاند، ایتالیا، ژاپن و ترکیه در دومین یکشنبه ماه می برگزار می شود، اما به دلیل تمایزات مذهبی و فرهنگی در کشورهای مختلف در تاریخ های متفاوت و به شکل های گوناگون گرامی داشته می شود.