به گزارش آوای ورزقان به نقل از دانا،  انتخابات ترکیه برگزار شد و تصاویر «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهوری این کشور از صدر صفحات نخست روزنامه‌ها کم رنگ شد. ترکیه اکنون در حالتی از دوگانگی و شوک به سر می‌برد؛ دو گانگی که حامیان و مخالفان اردوغان آن را تشکیل می‌دهند.

«عبدالباری عطوان» تحلیل‌گر برجسته مسائل منطقه‌ای با انتشار مقاله‌ای در روزنامه «رأی الیوم» تأکید کرد، اردوغان در انتخابات پارلمانی اخیر شکست نخورد بلکه پیروزی حزبش با کسب ۴۰ درصد کرسی‌های پارلمان در مقایسه با انتخابات گذشته پیروزی به شمار نمی‌رود. لذا عدم کسب اکثریت مطلق کرسی‌ها به معنای رویارویی با مخالفان یک دست است که همگی در برابر وی ایستاده‌اند و این مسئله بزرگترین شکست برای اوست.

وی در ادامه می‌نویسد، احزاب معارض اردوغان نیز اعلام کرده‌اند که در یک دولت انتقالی با وی ائتلاف نمی‌کنند و این مسئله رئیس جمهور ترکیه را در برابر دو گزینه قرار داده است که راه گریزی ندارد: یا اینکه ریاست یک دولت را به صورت افتخاری و بدون اختیارات بر عهده بگیرد یا اینکه انتخابات پارلمانی جدید برگزار شود.

به گفته عطوان، اردوغان اشتباهات بسیاری مرتکب شد؛ از تلاش برای تغییر نظام حکومتی پارلمانی به نظام ریاستی و انتخاب نخست وزیر ضعیفی مانند «احمد داوود اوغلو» تا اتهام رقبای خود به کفر، همجنس‌گرایی و خیانت و استفاده ابزاری از دین.

تحلیل‌گر برجسته مسائل منطقه‌ای ادامه می‌دهد، اردوغان موفق شده بود که کنترل قوای مقننه، مجریه و قضائیه را به دست گیرد، ولی نتوانست کنترل قوه پنجم را که همان «رسانه» باشد، به دست گیرد؛ قوه‌‌ای که در افشای فساد و قاچاق سلاح به گروه‌های تروریستی نقش برجسته ای داشت. از این روی ترکیه با پدیده مبهمی روبروست و شمارش معکوس نیز برای پدیده اردوغان آغاز شده است. لذا آنکارا با ۳ چالش مواجه است: نخست؛ گروهک داعش که همچنان در مرزهای این کشور حضور دارد. دوم؛ دو میلیون پناهنده سوری که شمارشان رو به افزایش است. سوم؛ اقتصادی که دچار رکود و رشد کُند شده است.

وی در ادامه مقاله خود تأکید می کند که ائتلاف سه جانبه قطر-ترکیه-عربستان که موفق نشد دولت سوریه را سرنگون کند و از نفوذ جمهوری اسلامی ایران در منطقه بکاهد مهمترین قربانی «توفان دموکراسی» ترکیه است. لذا شادی که در رسانه‌های دمشق و اظهارات مسئولان عراقی دیده می‌شود شاید حجم تنگنایی را نشان می دهد که این ائتلاف در روزها و ماه‌های آتی شاهد آن خواهد بود.

عطوان در پایان تأکید می‌کند که «الگوی اردوغان» فقط به یک دلیل به پایان خود نزدیک شد که در واقع همان انحراف از سیاست «تنش صفر» با همسایگان و نابود کردن این سیاست بود.