به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، محسن مومنی رییس حوزه هنری در کنگره ی بین المللی گرامیداشت استاد شهریار گفت: شاعران در طول تاریخ نسبت به حفظ هویت ملی کشور اهتمام داشتند، همچنین ایشان دو ماموریت خطیر داشته اند که یکی پاسداری از هویت ملی و دیگری غنا بخشیدن و هویت آفرینی است.

وی با اشاره به اینکه هویت اعتقاداتی است که همه ی ملت نسبت به آن اعتقاد دارند و موجب قوام و همبستگی یک ملت می شود، ادامه داد: همه ی افتخارات ملی که به دست می آید جزو هویت مشترک یک جامعه محسوب می شود و مردم را نسبت به آن متعصب می کند، بزرگانی همچون فروسی، سعدی و استاد شهریار را می توان جزو کسانی برشمرند که در این امر اهتمام ویژه داشته اند.

وی افزود: با اینکه شهریار از جوانی با جریان روشنفکری مرتبط بوده و با بسیاری از بزرگان جریان روشنفکری مراوده و رفاقت داشته اما آبشخور فکری ایشان چیز دیگری بوده و از جریان های موجود تاثیر نگرفت؛ زیرا اساس فکری ایشان جهان بینی اسلامی، قرآن کریم و معارف اهل بیت سلام الله علیهما بود.

مومنی خاطرنشان کرد: مرحوم شهریار بر اساس اندیشه های الهی هنر را نیز بر گرفته از الهام می دانست، آنهم نه هر گونه الهام و تخیلی بلکه الهامی که سر بر پای وحی ساییده باشد.

رییس حوزه هنری تصریح کرد: اینچنین بود که استاد پا در عرصه ی هنر و ادب گذاشت و زمانی که انقلاب اسلامی در کشور به وقوع پیوست، پیش از دیگران به انقلاب و حرکت الهی امام خمینی (ره) ایمان آورد، ای ندر حالی بود که دیگر روشنفکران به خاطر تحلیل های سایر مکاتب غیر بومی هرگز نتوانستند انقلاب را درک کنند و با آن کنار بیایند و تا پایان عمر نسبت به این جریان مردمی تردید داشتند.

وی ابراز داشت: شهریار پیش از وقوع انقلاب اسلامی در کنار مردم حضور داشت و همواره از انقلاب دفاع می کرد، گذشته از آن استاد نه تنها با آثار و قطعات شعری خود که در ۵۰ قطعه آن برای انقلاب اسلامی سروده است، بلکه با وجود و اعمالشان از هویت ملی انقلاب اسلامی دفاع می کردند.

مومنی متذکر شد: راجب دلدادگی مرحوم استاد شهریار به انقلاب اسلامی ناگفته های زیادی مانده است، اما به معنی واقع کلمه ایشان به انقلاب عشق می ورزیدند و ایمان راسخی داشتند.

رییس حوزه هنری تاکید کرد: مرحوم شهریار به لحاظ مردمی بودن در زمان خود سرآمد بودند، هرچند به خاطر پشتیبانی بی دریغ از انقلاب از طرف برخی جریان های موجود و مسوولین مورد بی حرمتی و دیر لطفی قرار گرفتند.

وی ادامه داد: وقتی که در ماه های آخر عمر ایشان در تبریز کنگره ای برگزار شده بود، خبرنگار صداوسیما از ایشان پرسیدند که بهترین شعری که خوانده اید کدام است، ایشان با یک حزن فرموده بودند: «خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار، چون شاعر این شعر یک نفر نیست بلکه یک ملت است»