به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، از سری مصاحبه‌های عیدانه آناج با قهرمانان و نام آوران و مدیران موفق ورزش آذربایجان امروز با “داود نوشی صوفیانی”یکی از بهترین بازیکنان فوتبال تبریز در تحریریه ورزشی آناج گفتگویی داشتیم که به کاربران سایت تقدیم می‌شود.

آناج: با تبریک سال جدید و آرزوی موفقیت، بیوگرافی کوتاهی از خودتان برایمان بیان کنید؟

داود نوشی صوفیانی، متولد بیست و چهارم تیر ماه شصت و نه در شهرستان تبریز هستم.

آناج: چه شد که فوتبال را انتخاب کردید؟

اول علاقه زیاد من به فوتبال باعث شد به این سمت کشیده شوم. احساس می‌کنم خداوند این استعداد را در وجود من قرار داده بود و از این انتخاب بسیار خوشحالم.

آناج: چرا دروازه‌بانی؟

من ابتدا در خط حمله بازی می‌کردم. ناظم مدرسه مان آقای حسینی داشتند برای تیم مدرسه بازیکن انتخاب می‌کردند که من را به عنوان‌ دروازه‌بان انتخاب کردند. خودم هم شخصا علاقه داشتم به دروازه بانی و این علاقه باعث پیشرفت من در این پست شد.

آناج: حمایت خانواده از شما در مورد ورزش چگونه بود؟

نمی‌خواهم کلیشه ای صحبت کنم. اولویت اول خانواده من درس بود. در آن زمان برای حضور در تیم های فوتبال باید از خانواده رضایت نامه دریافت می‌کردند و من یادم هست که آن رضایت نامه را به پدر و مادرم نشان ندادم و برادرم آن را امضا کرد. خانواده من صد در صد مخالف فوتبال من نبودند و وقتی می‌دیدند علاقه زیادی به این رشته دارم زیاد مانع ورزش من نمی شدند. ولی اکنون از رشد فوتبالی من بسیار خوشحال هستند.

آناج: تا کنون در چه تیم هایی حضور داشتید؟

بصورت حرفه ای فوتبال را زا تیم شهرداری تبریز آغاز کردم. بعد در تیم های ماشین سازی، راه آهن تهران، تراکتور سازی و هم اکنون در تیم گسترش فولاد حضور دارم.

آناج: ابتدای فصل زمزمه‌های پیوستن شما به راه آهن شنیده می شد.چه شد که به تراکتور پیوستید؟

ابتدای فصل از راه آهن و ذوب آهن پیشنهاد داشتم که وقتی دیدم شرایط ماندنم ددر تراکتور فراهم است و در این تیم راحت هستم تصمیم گرفتم در تراکتور به فوتبالم ادامه دهم.

آناج: شنیدیم رابطه خوبی با حامد لک در تراکتور نداشتید. در این مورد توضیح دهید؟

اگر رابطه خوبی بین ما نبود هیچ وقت هم اتاقی نمی شدیم. با اینکه باهم رقیب بودیم رفیق خوبی هم بودیم.

آناج: اشتباهات متوالی حامد لک شما را روی نیمکت اذیت نمی‌کرد؟

فوتبالیست هیچ وقت نیمکت نشینی را دوست ندارد. نمی‌خواهم به بعضی مسائل بپردازم ولی قسمت بود که من روی نیمکت باشم.

آناج: تیم عوض کردن شما را اذیت نمی‌کند؟

با اینکه من از یک تیم شهرم به دیگر تیم شهرم پیوسته ام ولی به نظر من حضور در یک تیم باعث پیشرفت بازیکن می‌شود. خیلی دوست داشتم در تراکتور بمانم. ولی بعضی وقت‌ها شرایط پیشرفت باعث می‌شود روی علایقت پا بگذاری. امیدوارم روزی باز هم به تراکتور برگردم و بتوان برای این تیم بازیکن تاثیر گذاری باشم.

آناج: وضعیت کنونی گسترش فولاد چگونه است؟

گسترش از اول فصل با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کرد. فعلا شرایط خیلی خوبی داریم. گسترش نشان داده که فوتبال بسیار خوبی ارائه می دهد. با حضور کمالوند در گسترش و جذب چند بازیکن توانسته ایم به شرایط خوبی دست پیدا کنیم. گسترش فوتبال زیبایی ارائه می دهد و چشم به ضربات ایستگاهی و تک موقعیت ها نبسته است.

آناج: در لیگ یک هم بازیکن کمالوند بودی و در لیگ برتر هم باز به تیم کمالوند ملحق شدی.کمالوند چقدر تغییر کرده است؟

فراز کمالوند ۱۷ سال است که مربیگری می کند. در عین جوانی مربی با تجربه ای است. شرایط لیگ یک با لیگ برتر متفاوت است. در آن سال ما به لیگ برتر صعود کردیم و واقعا علامت سوال بزرگی در ذهن من ایجاد شده است که چرا مانع حضور ما در لیگ برتر شدند. کمالوند از نظر فوتبالی به من اعتقاد و اعتماد دارد و من هم امیدوارم جواب اعتماد کادر فنی را به خوبی بدهم.

آناج: وضعیت تحصیلی تان چگونه است؟

من فوق دیپلم کشاورزی دارم. برای ادامه تحصیل هم برنامه دارم.

آناج: خدمت سربازی رفته‌اید؟

من معاف شده‌ام.

آناج: از آن معافیت‌های سربازی که سوژه روز شده است؟

می‌خندد و می‌گوید نه من معافیت سه برادری گرفته ام.

آناج: اوقات بیکاری خود را چگونه می‌گذرانید؟

اکثرا در خانه هستم. بعضی وقت‌ها دوستانم را دعوت می‌کنم تا باهم پلی استیشن بازی کنیم.

آناج: اهل رفیق بازی هستید؟

بله

آناج: بزرگترین آرزوی ورزشی؟

گسترش را در لیگ برتر نگه داریم و بعد به تیم ملی دعوت شوم. لژیونر شدن هم جزو آرزوهای بزرگ من است.

آناج: در مورد بازی تیم ملی نوجوانان در مقابل ژاپن و آن ماراتن پنالتی‌ها توضیح دهید؟

من تمام رده های تیم ملی را سپری کرده ام. از نونهالان تا تیم ملی امید. در آن بازی هم کار به ضربات پنالتی کشید و من شش پنالتی را مهار کردم. احمد رضا عابد زاده چهار ضربه پنالتی را در یک بازی مهار کرده است و من شش ضربه و رکورد دار گرفتن پنالتی هستم.

آناج: بهترین و بدترین خاطره ورزشی؟

بهترین خاطره قهرمانی جام حذفی با تراکتور بود. بدترین خاطره من هم جدایی از تراکتور بود که باعث شد سال ۹۳ اصلا سال خوبی برایم نباشد.

آناج: از مراسم نوروز خاطره‌ای دارید که برایمان تعریف کنید؟

خانواده ما اصالتا اهل صوفیان هستند.در صوفیان سفره های بزرگی پهن میکردند و وسط آن میوه و آجیل و چند نوع شیرینی میگذاشتند.تخم مرغ های رنگی به ما بچه ها عیدی می دادند و من از گرفتن این عیدی ها خیلی خوشحال می‌شدم.

آناج: از خدا در سال ۹۴ عیدی چه می‌خواهید؟

شفای تمام مریض‌ها را از درگاه خداوند خواهانم. همچنین از خداوند می‌خواهم که تمام کشورهای جهان در صلح باشند و هیچ جنگ و درگیری در دنیا نباشد. برای خودم و مجموعه گسترش فولاد و تراکتورسازی هم سال پرباری آرزو می‌کنم.

آناج: از کدام دروازه‌بان خوشتان می‌آید؟

کاسیاس الگوی من بوده ولی اکنون نویر بهترین دروازه‌بان جهان است.

آناج: بعد از فوتبال کدام رشته‌ها را دوست دارید؟

اتومبیل رانی و بدمینتون

آناج: اگر برگردیم به روزی که فوتبال را شروع کردید باز هم فوتبال را انتخاب می‌کنید؟

صد در صد.

آناج: تاثیرگذارترین مربی؟

از لحاظ بازی دادن اکبر میثاقیان و از لحاظ حمایت و پیشرفت فراز کمالوند

آناج: غذای مورد علاقه؟ آشپزی بلدید؟

آشپزی که زیاد بلد نیستم. قورمه سبزی را خیلی دوست دارم.

آناج: ترانه مورد علاقه‌تان چیست؟

من ترانه های احسان خواجه امیری را خیلی دوست دارم.

آناج: ماشین مورد علاقه؟

بنز و بی ام وه.

آناج: چند کلمه می‌گوییم اولین کلمه ای که به ذهنتان میرسد بیان کنید؟

تبریز: یاشاماخ

جوانی: زودگذر

درس: خوب است

تیم ملی: آرزو

رسول خطیبی: بهترین دوست

تراکتور: عشق

گسترش: ادای دین

دولت تدبیر و امید: خوب

خدا: ناظر رفتار

مادر: زندگی

پنالتی: می‌گیرمش