به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، در هفتمین روز بهار سال ۹۴ و در ادامه مصاحبههای نورزوی آناج، این بار میزبان ” آیلین پورخسروی” کودک رزمی کار استان بودیم.
آیلین پورخسروی که دارنده مدال طلای مسابقات ووشو کشورهای بالکان در ترکیه و قهرمان وشووی استان است، با حمایت خانواده از ۴ سالگی به ورزش روی آورده و با وجود اینکه ابتدا در رشته ژیمناستیک به فعالیت پرداخته است اما در ادامه با توجه به علاقه شخصی خود به رشته رزمی ووشو وارد دنیای هنرهای رزمی شده و اکنون یکی از امیدهای استان برای رسیدن به تیم ملی و افتخار آفرینی در عرصههای بین المللی محسوب میشود.
وی در گفتوگوی خود با آناج از گفتوگوی ما با این نوجوان تبریزی را در ادامه در پیش رو دارید:
آناج: با وجود اینکه سن کمی دارید، انگار در چند رشته مختلف ورزشی کار کرده و مدال هم زیاد دارید؟
در ابتدا چهار سال ژیمناستیک کار کردهام و چند عنوان قهرمانی هم داشتهام ولی فعلا ووشو کار میکنم که در اردیبهشت ماه در اردوی انتخابی تیم ملی حضور پیدا میکنم و انشاا.. که بتوانم به تیم ملی راه پیدا کنم. البته بعد از کسب قهرمانی استان و چند مقام دیگر به اردوی انتخابی تیم ملی دعوت شدهام و رسیدن به این مرحله هم زیاد آسان نبوده است.

آناج: چرا رشتهی ووشو را انتخاب کردید؟
چون با شمشیر و نیزه همراه بود، به ووشو علاقه پیدا کردم!
آناج: چرا رشتههای دیگر، مثلا کاراته را انتخاب نکردید؟ یا رشتههای تیمی؟
همانطور که گفتم چون کاراته شمشیر و نیزه نداشت و فقط مبارزه بود، به سمت آن رشتهها نرفتم و به ووشو روی آوردم.
آناج: چرا شمشیر و نیزه؟ از کجا به این سلاحها علاقهمند شدید؟
با دیدن مبارزههای مختلف در تلویزیون و به خصوص اینترنت به سلاحها علاقهمند شدم؛ دلیل خاصی هم ندارد.
آناج: بین همسن و سالهایت در سطح استان رقیبی دارید؟
بلی؛ در استان ۱۶ رقیب داشتم که توانستم در مسابقات استانی بین این شانزده نفر اول شوم.
آناج: در کل کشور چند رقیب دارید؟
امسال (سال ۹۳) در کل کشور رقبایم ۱۴ نفر بودند.
آناج: حمایت خانواده چطور است؟ راضی هستید؟
خانواده بسیار زیاد حمایتم میکند؛ هم پدر، هم مادر.
آناج: بعد از ژیمناستیک، چند سال است ووشو کار میکنید؟
۲ سال میشود ووشو کار میکنم.

آناج: به انتظاری که از خودت داشتی رسیدید؟ از درس و مشقت که عقب نماندهای به خاطر ورزش؟
به تمام انتظاراتم رسیدهام و از خودم راضی هستم؛ به هیچ وجه، ورزش کردن هیچ تآثیری در درس خواندم ندارد.
آناج: چطور برنامهریزی کردید که ورزش کردن باعث نمیشود از درست عقب بمانید؟
بلافاصله بعد از اینکه از مدرسه به خانه میآیم، به تکالیفم میرسم تا اینکه زمان باشگاه رفتن میرسد و پس از برگشتن از باشگاه هم بازهم سراغ درسهایم میروم.
آناج: دوست ندارید همانند همسن و سالهایتان تفریح کنید و با آنها همبازی شوید؟
تفریح من ورزش کردن است و از آن لذت میبرم.
آناج: اوقات بیکاریت را چگونه میگذرانید؟
سعی میکنم از طریق فیلم آموزشی فرمهای ووشو را تمرین و مرور کنم.
آناج: برخورد دوستها و به خصوص همکلاسیهایت با خودت که یک قهرمان رزمی هستید چگونه است؟
خیلی برخورد خوبی دارند؛ برایم احترام قائلند.
آناج: نزدیکترین دوستتان چهکسی است؟
یکی از همکلاسیهایم به نام نسترن.
آناج: بزرگترین هدف ورزشی؟
ابتدا دعوت شدن به اردوی تیم ملی بود؛ حالا که دعوت شدهام، حضور در بازیهای آسیایی و کسب عنوان است.
آناج: حمایتهای مسئولان ورزش استان راضی کننده است؟
مسئول هیئت ورزشهای رزمی استان به حد کافی از من حمایت میکند و حتی زمانی که مصدوم شده بودم، خیلی کمکم کردند.
آناج: یعنی مصدوم هم شدهاید؟ چند بار؟
بلی، مصدومیت جزوی از ورزش کردن است؛ فقط یک بار از ناحیهی زانو مصدوم شدهام.
آناج: بهترین خاطرهی نوروزی؟
سفر به ترکیه همراه خانواده یکی از بهترین خاطرههایم بود.

آناج: بهترین عیدی که گرفتهاید چیست؟
همه عیدیها خوب بودهاند.
آناج: کدامش بهترین بوده؟
ماشینی را که دوست داشتم، برایم خریدند و عیدی خوبی بود.
آناج: چه برنامهای برای عید امسال دارید؟
به علت اینکه اردیبهشت ماه در اردوی انتخابی تیم ملی شرکت خواهم کرد، باید عید امسال را سخت تمرین کنم و به همین جهت هیچ برنامهای ندارم.
آناج: چه توصیهای برای هم سن و سالان خود دارید؟ بیشتر همسالان شما شاید صبح تا شب مشغول کارتون دیدن و بازیهای مختلف کامپیوتری هستند و هیچ تحرکی ندارند.
من به عنوان یک دوست توصیه میکنم ورزش کنند، چرا که ورزش برای سلامتی جسم، روح و روان آنها بسیار مفید است.
آناج: ورزش کردن در افزایش روحیه هم تأثیری دارد؟
بلی؛ تاثیر ورزش بسیار شگفتانگیز است و در درس خواندن هم روحیهی خاصی به من میدهد.
آناج: تابحال در مدرسه دعوا هم کردهاید؟
بلی! یک بار؛ {با خنده} طرف را حسابی زدهام.
آناج: ترانه مورد علاقه؟
آهنگ خارجی گوش میدهم.
آناج: غذای مورد علاقه؟
مرغ
آناج: آشپزی بلدید؟
نه اصلا بلد نیستم! غذا زیاد میخورم
آناج: بهترین خاطره؟
کسب مجوز حضور در اردوی انتخابی تیم ملی و کسب عنوان در تورنمنت ترکیه بهترین خاطرههایم هستند.
آناج: به فوتبال علاقه داری؟
بلی؛ عاشق فوتبالم و طرفدار پروپاقرص تراکتورسازی.
آناج: موقع ورزش کردن با حجاب که مشکلی ندارید؟
نهخیر؛ حجاب هیچ محدودیتی ندارد و خیلی هم راحت هستم. امیدوارم با حجاب کامل بتوانم به بهترین عنوانها دست یابم.


آناج: چند کلمه میگوییم اولین چیزی که به ذهنتان میرسد را بیان کنید؟
ایران: بهترین کشور
پدر: بهترین
ورزش: زیباترین
ووشو: بهترینِ بهترین
تیم ملی: آرزو
تراکتور: قهرمان
مادر: باوفا
خدا: قابل پرستش
تبریز: شهر اولین ها
نوروز: شادی
آناج: حرف پایانی
از پدر و مادرم متشکرم که در راه رسیدن به این مرحله زحمات زیادی برایم کشیدهاند. استاد کاهنی خیلی برایم زحمت کشیدهاند که از ایشان هم تشکر میکنم و همچنین از استاد ملک جهانی و هیئت ووشو استان، استاد ابراهیمی رییس هیئت ووشو ، استاد شهرام شهدآور، استاد ژیمناستیک، بهرام سلطانی مربی تیم ملی دو میدانی، استاد ایوب دادروان مربی ژیمناستیک، استاد حسین فرشباف مربی اول ووشو خود و خانم میرزایی تشکر می کنم.
