به گزارش آوای ورزقان به نقل ازآناج،به بهانه ی دیدار نمایندگان مجلس شورای اسلامی با مقام معظم رهبری، برگی از وصیت حضرت امام(ره) به نمایندگان در همه ادوار را باز می کنیم.

حضرت امام (ره) شرایط کاندیداهای نمایندگی را این‌طور بیان می‌فرمایند:

«مردم شجاع ایران با دقت تمام به نمایندگانی رأی دهند که متعبد به اسلام، وفادار به مردم باشند و در خدمت به آنان احساس مسؤولیت کنند و طعم تلخ فقر را چشیده باشند و در قول و عمل مدافع اسلام پابرهنگان زمین یا اسلام مستضعفین، اسلام رنج‌دیدگان تاریخ، اسلام عارفان مبارزه‌جو، اسلام پاک‌طینتان عارف و در یک کلمه، مدافع اسلام ناب محمدی (ص) باشند و افرادی را که طرفدار اسلام سرمایه‌داری، اسلام مستکبرین، اسلام مرفهین بی‌درد، اسلام منافقین، اسلام راحت‌طلبان، اسلام فرصت‌طلبان و در یک کلمه اسلام آمریکایی هستند طرد نموده و به مردم معرفی نمایند.»[۱]

«من متواضعانه از شما می‌خواهم که حتی‌الامکان در انتخابات اشخاص با هم موافقت نمایند و اشخاص اسلامی، متعهد غیر منحرف از صراط مستقیم الهی را در نظر بگیرند و سرنوشت اسلام و کشور خود را به دست کسانی بدهید که به اسلام و جمهوری اسلامی و قانون اساسی معتقد و نسبت به احکام نورانی الهی متعهد باشند و منفعت خود را بر مصلحت کشور مقدم ندارند.»[۲]

«وکیلی را انتخاب کنید که به جمهوری اسلامی معتقد باشد، اگر وکیلی باشد که پیشانی‌اش از شدت سجده پینه بسته ولیکن جمهوری اسلامی را نمی‌خواهد این به درد شما نمی‌خورد، و اگر وکیلی باشد که بدانید با رژیم منحوس، دشمن بود و با آمریکا و شوروی دشمن بود، لکن جمهوری اسلامی را نمی‌خواهد، این را وکیل تعیین نکنید. وکیلی را که انتخاب می‌کنید آنی است که جمهوری اسلامی را عقیده داشته باشد.»[۳]

«کسانی را که انتخاب می‌کنید باید مسائل را تشخیص دهند، نه از افرادی باشند که اگر روس یا آمریکا یا قدرت دیگری تشری زد بترسند، باید بایستند و مقابله کنند. سعی کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید.[۴]

وکلای مجلس از طبقه‌ای باشند که محرومیت و مظلومیت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فکر رفاه آنان باشند، نه از سرمایه‌داران و زمین‌خواران و صدرنشینان مرفه و غرق در لذات و شهوات که تلخی محرومیت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمی‌توانند بفهمند.»[۵]

«از مهمات امور، تعهد وکلای مجلس شورای اسلامی است. ما دیدیم که اسلام و کشور ایران چه صدمات بسیار غم‌انگیزی از مجلس شورای غیر صالح و منحرف از بعد از مشروطه تا عصر رژیم جنایتکار پهلوی و از هر زمان بدتر و خطرناک‌تر در این رژیم تحمیلی فاسد خورد و چه مصیبت‌ها و خسارت‌های جان‌فرسا از این جنایتکاران بی‌ارزش و نوکرمآب به کشور و ملت وارد شد.»[۶]

«نگذارید در مجلس شورا اشخاصی بروند که آنها با قدرت‌های بزرگ پیوستگی دارند، باید ملت با اختیار و اراده خود، با امتیاز خود و انتخاب خود، اشخاص صالح و متقی، اشخاصی را که برای ایران می‌خواهند کار کنند، به نفع ایران کار می‌کنند، آنها را باید تعیین بکنند.»[۷]

وظایف و اختیارات مجلس و نمایندگان در یک استنتاج کلی از قانون اساسی عبارت‌اند از: ۱ـ وضع قوانین در حدود مقرر در قانون اساسی (اصل ۷۱) ۲ـ تحقیق و تفحص در تمام امور کشور (اصل ۷۶) ۳ـ حق اظهار نظر در همه‌ی مسائل داخلی و خارجی کشور (اصل ۸۴) ۴ـ هر نماینده در مجلس نماینده‌ی کل ملت بوده و در برابر تمام ملت مسئول است (اصل ۸۴) ۵ـ استیضاح رئیس جمهور (اصل ۸۹) ۶ـ استیضاح وزیر یا هیئت وزیران (اصل ۸۹)  ۷ـ رسیدگی به شکایات مردم از طرز کار مجلس، قوه‌ی مجریه و قضائیه (اصل ۹۰) ۸ـ تصویب بودجه‌ی سالانه‌ی کل کشور (اصل ۵۲) ۹ـ اظهار نظر، تصویب یا عدم تصویب لوایح و طرح‌های قانونی (اصل ۷۴) ۱۰ـ تأیید یا عدم تأیید برقراری حکومت نظامی توسط دولت ۱۱ـ نظارت بر کلیه‌ی امور کشور به منظور حسن اجرای مصوبات مجلس.

وصف این اختیارات نشان می‌دهد که مجلس از جایگاه رفیعی در قانون اساسی برخوردار است تا آنجا که «هیچ‌کس حق انحلال مجلس را ندارد». مجلس مطلوب از نظر امام مکانی است که «حاصل خون جمعیتی [است] که وفادار به اسلام بودند»[۸] و «فراهم آمده از الله اکبرهای مردم» است. چنین مجلسی «عصاره‌ای است از زحمت‌های طاقت‌فرسای ملت مسلمان» که باید آن را «بالاترین مقام کشور» برشمرد. با این حال، حضرت امام نگاه خاصی به وظایف نمایندگان در قبال مردم داشتند چنانکه در سخنان خویش فرمودند: «انشاءالله نمایندگان محترم مجلس سنگینی بار مسئولیت و رسالت خود را در این امر خطیر احساس کرده و می‌کنند و به خوبی دریافته‌اند که نظام و مردم از آنان چه انتظاری دارند که باید گفت مجموعه‌ی خواسته‌ها و انتظارات اسلامی مردم از مجلس، رفع گرفتاری‌ها و محرومیت‌ها و دگرگونی در نظام پرپیچ و خم اداری کشور، از انتظارات به حقی است که باید آنها را جدی گرفت و نمایندگان محترم مجلس قبل از پرداختن به لوایح و تبصره‌ها و مواد غیر ضروری به فکر مسائل اصلی و کلیدی کشور باشند و بر اساس اسلام عزیز در کمیسیون‌ها با طرح قوانین و لوایح به سمتی حرکت کنند که مشکلات اساسی کشور مرتفع و سیاست‌های زیربنایی کشور در امور فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی و سیاسی در راستای کمک به محرومین و رفع استضعاف مدون و به مورد اجرا درآید.»[۹]

«از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در این عصر و عصرهای آینده می‌خواهم که اگر خدای نخواسته عناصر منحرفی با دسیسه و بازی سیاسی وکالت خود را به مردم تحمیل نمودند، مجلس اعتبارنامه آنان را رد کند…، از همه نمایندگان خواستارم که با کمال حسن نیت و برادری با هم‌مجلسان خود رفتار و همه کوشا باشند که قوانین، خدای نخواسته از اسلام منحرف نباشد و همه به اسلام و احکام آسمانی آن وفادار باشید تا به سعادت دنیا و آخرت نایل آیید.»[۱۰]

«سیاست نه شرقی و نه غربی را در تمام زمینه‌های داخلی و روابط خارجی حفظ کنید و کسی را که خدای نخواسته به شرق و غرب گرایش دارد، هدایت کنید و اگر نپذیرفت، او را منزوی نمایید و اگر در وزارتخانه‌ها و نهادهای دیگر کشور چنین گرایشی باشد که مخالف مسیر اسلام و ملت است، اول هدایت و در صورت تخلف استیضاح نمایید که وجود چنین عناصر توطئه‌گرا در رأس امور یا قطب‌های حساس موجب تباهی کشور خواهد شد.»[۱۱]

«شما منتخبین مجلس که از پشتیبانی جدی ملت عزیز برخوردارید، باید با کمال قدرت در مقابل قدرت‌های شیطانی که در رژیم دست‌نشانده‌ی سابق، حاکم بر سرنوشت ما بودند بایستید و از هیچ قدرتی غیر از خداوند قادر نهراسید و جز به مصالح کشور به چیز دیگری فکر نکنید.»[۱۲]

«مجلس شورای اسلامی همان سان که در خدمت مسلمین است و برای رفاه آنان فعالیت می‌نماید، برای رفاه و آسایش اقلیت‌های مذهبی که در اسلام احترام خاصی دارند و از قشرهای محترم کشور هستند اقدام و فعالیت می‌نماید و اساساً آنان با مسلمانان در صف واحد و برای کشور خدمت می‌کنند و در صف واحد از تمام ارزش‌ها و مآثر آن برخوردارند.»[۱۳]

«مجلس محترم شورای اسلامی که در رأس همه نهادهاست، در عین حال که از اشخاص عالم و متفکر و تحصیل‌کرده برخوردار است، خوب است در موارد لزوم از دوستان متعهد و صاحب‌نظر خود در کمیسیون‌ها دعوت کنند که با برخورد نظرها و افکار کارها سریع‌تر و محکم‌تر انجام می‌گیرد و از کارشناسان متعهد و متدین در تشخیص موضوعات برای احکام ثانویه اسلام نظرخواهی شود که کارها به نحو شایسته انجام گیرد.»[۱۴]

————–

[۱]. همان، ج ۲۰، ص ۱۹۴

[۲]. همان، ج ۱۱، ص ۲۶۹

[۳]. همان، ج ۶، ص ۲۶۲

[۴]. همان، ج ۱۸، ص ۱۹۸

[۵]. همان، ج ۲۱، ص ۱۸۷

[۶]. امام روح‌الله خمینی، وصیت‌نامه سیاسی الهی؛ همو، صحیفه‌ی نور، ج ۲۱، ص ۱۸۵

[۷]. همو، صحیفه‌ی نور، ج ۵، ص ۲۴۷

[۸]. صحیفه‌ی نور، ج ۱۴، ص ۲۳۹

[۹]. همان، ج ۲۰، ص ۲۱۴

[۱۰]. امام روح‌الله خمینی، وصیت‌نامه الهی سیاسی

[۱۱]. همان، ج ۱۲، ص ۱۲۲

[۱۲]. همان

[۱۳]. همان، ج ۱۸، ص ۲۰۴

[۱۴]. همان، ج ۱۷، ص ۲۰۲