به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، بر اساس آمارهای تایید شده نیروی انتظامی در یک سال گذشته مصرف شیشه به حدی افزایش یافته که هم اکنون پرمصرف ترین ماده روانگردان در کشور است.

در بسیاری از میهمانی ها، محافل این جمله به کرات شنیده می شود که شیشه هرگز اعتیاد آور نیست همین باور غلط و این گونه باورها موجب سوق پیدا کردن افراد به ویژه جوانان به این ماده رونگردان می شود و یک رفتار ناسالم را عادی جلوه می دهد.

اگر تعداد کمی از افراد جامعه ممکن است به آن مبتلا باشند ولی مشکلات و عوارض آن دامنگیر بسیاری از افراد جامعه می شود.

بدلیل ناآگاهی از پدیده اعتیاد بعضی از مردم بخصوص جوانان فکر می کنند با مصرف شیشه دچار هیچ عارضه و مشکلی نمی شوند در حالی که چنین نیست آیا تاکنون شنیده اید کسی بگوید: سالهاست که مواد مصرف می کنم ولی تا به حال مشکلی برایم پیش نیامده است؟!

مصرف کنندگان شیشه بیشتر قشر جوان هستند و از این ماده مخدر بخاطر افزایش ساعات بیداری، افزایش کارایی و انرژی در محل کار و دانشگاه استفاده می کنند.

از آنجایی که تحریک مصنوعی مغز، اعتماد شخص را افزایش می دهد مصرف کننده نه تنها به سادگی قادر به ترک آن نخواهد بود بلکه در صورت ترک هم لذت زندگی عادی برایش بی معنا شده و امکان ابتلا به افسردگی در او افزایش می یابد.

به ظاهر، لذت بخش ترین ماده محرک شیشه است و تنها ماده ای است که انسان را به فلاکت می برد و روزگارش را سیاه می کند، لذتش هرگز به تاوانش نمی ارزد ، اینها جملات یکی از بهبودیافتگان است که ۶ سال است مصرف شیشه را کنار گذاشته  و می گوید: اولین دفعه با این باور غلط که شیشه اعتیاد نداره و مانند الکل است آن را مصرف کردم.

این فرد با بیان اینکه از طریق دوستان ناباب با این ماده آشنا شدم ادامه می دهد: در آن موقع که معتاد به این ماده نشده بودم از نظر مالی وضع خوبی داشتم اما در مدت سه سال تبدیل به یک کارتن خواب شدم.

وی خاطرنشان می کند: آن موقع نامزد داشتم که بدلیل معتاد بودن به این ماده روانگران و توهمات، نامزدم مرا ترک کرد و از هم جدا شدیم.

جوان بهبودیافته با بیان اینکه باعث ننگ خانواده شده بودم اظهار می کند: چون بصورت تزریقی شیشه مصرف می کردم مادرم همیشه می گفت خدا کنه بمیری تا آبروی چندین ساله ما را نبری.

وی ادامه می دهد: در مدت مصرف از خانواده طرد شده بودم و یک روز بدلیل مصرف زیاد شیشه در یکی از جوی های خیابانها افتاده بودم که پدرم بطوری اتفاقی من را دید و بغض گلویش را گرفت گفت اگر نمی توانی خودت را بکشی منو بکش، بیا از دست از این کار بردار تا من همم حمایتت کنم.

وی خاطرنشان می کند: اصلا باورم نمیشد که بتوانم ترک کنم پدرم مرا به یکی کمپ ها برد و ترک کردم و حالا خدا را شکر می کنم، اوایل که شیشه مصرف می کنی لذت دارد اما به مروز زمان نه تنها لذتش از بین می رود بلکه زندگی را از انسان می گیرد.

این فرد اظهار می کند: هیچ وقت یادم نمیرود اولین بار که مصرف کردم انگار کسی داشت من را از زمین بلند می کرد، پر انرژی و سرحال و شاد بودم اما بعدها فهمیدم مرا به سمت نابودی می برد.

وی می گوید: همچنین این ماده روانگردان مغز انسان را می سوزاند و نسبت به همه چیز شک پیدا می کنی و احساس می کنی همه دروغ می گویند و فقط حرفهای خودت درست است، الان از زندگی راضی هستم و موقعیت اجتماعی ام دوباره برگشته است.

مواد مخدر شیشه

واحد فروش شیشه سوت است. مثلا می گویند یک سوت شیشه یا دو سوت شیشه. یک سوت شیشه معمولا یک دهم گرم است. برای اینکه مطمئن شوند فرد معتاد می شود، برای بار اول شیشه را سوت نمی فروشند و خیلی اوقات گرمی می فروشند. این گونه به جای اینکه یک گرم شیشه را به ده نفر بفروشند به یک مشتری می فروشند و کمتر گیر می افتند و هم مطمئن هستند که تا تمام شدن آن فرد معتاد خواهد شد و باز هم دنبال ما خواهد آمد. این از جمله راهبرد هایی است که تولید کنندگان و فروشندگان مواد در پیش گرفته اند و موفق نیز بوده اند.

مواد سنتی معمولا مشتقات گیاهی به نام خشخاش است که از آن تریاک استخراج می شود. خشخاش یک گیاه طبیعی و از آفریده های خداوند است و چیز بدی نیست و ما از آن در بیمارستان خیلی از داروها مثل مورفین سولفات و خیلی ترکیبات دارویی دیگر را تولید می کنیم، مثلا هیچ دارویی به غیر از مورفین نمی تواند درد یک بیمار سرطانی رو به مرگ را التیام بخشد. درواقع این ما هستیم که از این گیاه سوء استفاده می کنیم. در قدیم حکیمان طب سنتی نیز به آن افیون می گفتند و از آن استفاده می کردند. خود بنده به خیلی ها تا به حال مورفین تزریق کرده ام. مورفین به اندازه ی مورد نیاز است و فرد را معتاد نمی کند. این دارو دارویی است که هیچ جایگزینی ندارد.

افراد از این مواد سوء استفاده می کنند و تریاک را به صورت های مختلف درمی آورند. مثلا آن را می سوزانند، یا با محلول هایی به اسم شیره ی تریاک مخلوط می کنند، یا آن را به شکل فشرده در می آورند که به آن هروئین می گویند که به شکل های مختلف مصرف می شود. هر یک از این مواد اعتیاد های خاص خود را دارد، مواد اعتیاد آور صنعتی پایه گیاهی ندارند و شیمیایی هستند. برخی داروهای اعصاب بوده اند که قبلا کشف کرده اند تا بیمار را درمان کنند اما فهمیدند نه تنها بیمار را درمان نمی کند بلکه اعتیاد آور نیز هست، لذا آن دارو را منسوخ کردند. اما بعدا همین داروی منسوخ شده را به اسم مواد مخدر وارد بازار کردند، مثل قرص های اکستازی که خیلی ها معتاد به آن شده اند، به عنوان داروی اعصاب تولید و سپس منسوخ شد. این ها متاسفانه در کشورهای جهان سوم خیلی راحت تر آزمایش می شوند.

این نوع مواد شکل های مختلفی دارد مثل یاما، شیما، پانک، کراک، شیشه، ال اس دی و غیره که دارای ناخالصی های مختلفی هستند و شدید ترین آن ها شیشه است. ما از دسته سنتی، تریاک و از دسته ی مواد صنعتی شیشه را مورد بحث قرار می دهیم. چون این دو از همه  مهم تر، پرمصرف تر و رایج تر هستند. از جمله مواد های جدید سنتی حشیش، کوکائین، ماری جوآنا(مواد مخدری است که غربی ها بیشتر از آن استفاده می کنند)، گراس، علف و غیره می باشد.

از بین مواد صنعتی مصرف شیشه شیوع بیشتری دارد و از همه مهم تر است. بعد از آن کراک مطرح است که کار آن تخریب باف هم بند می باشد و کسی که به صورت دراز مدت از آن استفاده می کرد بدنش کرم می گذارد و فاسد می شد.

مصرف مواد مخدر شیشه، عاملی اصلی برای انجام جنایاتی چون قتل است

شیشه شدیدتر و مخرب تر و خطرناک تر از کراک است زیرا توهماتش جدی تر است، مثلا ممکن است بعد از مصرف شیشه فرد دوست یا خانواده خود را به چشم دشمنی که سالهاست قصد کشتن او را دارد، ببیند و او را به قتل برساند و از بین ببرد. در خیلی از جنایت هایی که صورت می گیرد افراد قاتل می گویند که شیشه مصرف کرده بودیم و در حال طبیعی نبودیم. لذا توهمات ناشی از شیشه منجر به خودکشی، دگر کشی، سرقت های خیلی بد و غیره می شود، از بین مواد صنعتی، قبلا شیشه از تایلند وارد ایران می شد اما با توجه به راهبردهای مبارزه با مواد مخدر اوضاع تغییر کرد و زمانی هم در ایران تولید و به تایلند و به سایر کشورها منتقل می شد. الان متاسفانه تولید شیشه در بورس قرار دارد و نسبت به مواد دیگر خیلی راحت قابل دسترسی است.

تولید و ساخت شیشه

به  فروشندگان مواد صنعتی نیز آشپز گفته می شود. انتخاب اسم آشپز به این دلیل است که افراد تولیدکننده آشپزخانه دارند و خودشان تولید می کنند. متاسفانه فرایند تولید شیشه الان خیلی راحت شده است و وسایل تولیدش داخل یک جعبه ی موز جا می گیرد و در خانه نیز می توان آن را تولید کرد. برخی از این افراد تولید کننده بیرون شهر و برخی داخل شهر مستقر می شوند. کسانی که در سطح شهر مستقر می شوند، خانه اجاره می کنند و هیچ وقت خانه ی  شخصی نمی خرند چون مدام از خانه فرار می کنند و محل استقرار خود را تغییر می دهند. آن ها معمولا بالاترین طبقات برج های مسکونی و مجتمع های مسکونی را اجاره می کنند. زیرا هنگام فراوری شیشه دود قرمز رنگی به وجود می آید که اسیدی و خیلی خطرناک است و می خواهند در بالاترین طبقه باشند تا دود به هوا برود. این دود بوی خیلی بدی دارد و بسیار خطرناک است. این افراد موقع اجاره خانه قرار داد یک یا دوساله می بندند ولی بیش از چند ماه آنجا نمی مانند چون آن دود ساختمان را به مرور تخریب می کند، اگر شهروندان این علامت ها (دود قرمز رنگ، بوی بد) را مشاهده کردند به هوش باشند و واکنش نشان بدهند تا این افراد دستگیر شوند.

شیشه مثل یک محلولی است که موادی را با آن ترکیب می کنند. پایه ای دارد که معمولا از خارج وارد کرده و ترکیباتی را به آن اضافه می کنند. این محلول شبیه دوغ است که این خود فراوری آن را راحت تر می کند. به طوری که قبلا تولید کنندگان آن را در شیشه های دوغ ریخته و به راحتی به قطار، هواپیما و جاهای دیگر می برند، بدون اینکه کسی به آن ها مشکوک شود. البته این روش صادرات شیشه الان لو رفته است، فرم فعال شیشه گرد و شبیه پودر خورده شیشه می باشد. برای همین اسم آن را شیشه گذاشته اند اما یک مرحله قبل از گرد، محلول بود. حمل نقل شیشه به صورت محلول خیلی آسان صورت می گیرد، به عنوان مثال قبلا تولید کنندگان و قاچاقچیان این مواد برای صادرات و ترانزیت شیشه، محلول را داخل وان حمام ریخته و حوله ای را که آب را به شدت جذب می کند، داخل آن می کردند. سپس حوله را که محلول و گرد ها به آن جذب شده است خشک می کردند. آبش تبخیر می شد ولی گردها به روی حوله به جا می ماند. چند حوله را می توانستند داخل چمدان به جاهای دیگر ببرند و هنگام رسیدن به مقصد همین حوله را دوباره داخل آب می انداختند و موادش را می تکاندند و همان محلول شیشه دوباره درست می شد. محلول را می پختند و شیشه به همین راحتی تولید می شد. هر گرم شیشه چهل هزارتومان و کیلویی ۱۶ میلیون تومان است. البته الان گران تر شده است و قیمت آشپز های مختلف متفاوت است. درآمدی که از این راه عاید افراد می شود خیلی زیاد است و نسبت سود آن یک به پانزده می باشد. لذا افراد به آن گرایش دارند.

افراد تولید کننده طرز ساخت مواد مخدر شیشه را چگونه یاد می گیرند؟

تولید شیشه دانش فنی خاصی را نیاز ندارد و خیلی راحت می توانند این کار را به دیگران آموزش بدهند. افرادی که تولید می کنند می دانند که مواد ترکیبی شیشه چقدر خطرناک است و خودشان هنگام تولید می گویند که وای به حال کسی که این را مصرف می کند، هدف آن ها فروش و کسب پول است و برایشان مهم نیست که مصرف کننده به چه حالی می افتد.

افراد تولیدکننده دایره های نفوذی خودشان را دارند. آن ها معمولا با خانم های خیابان گرد و تن فروش در ارتباطند، این زنان ممکن است به طور متوسط روزی با ۱۵ مرد در ارتباط باشند. این زنان احتیاج به سرپناه  وپول دارند. تولیدکنندگان مواد مخدر نیاز این زنان را تامین می کنند و شیشه را در اختیار آن ها قرار می دهند و این زنان به مشتریان خودشان شیشه تعارف می کنند، همین ریزگرد یک شبکه ی ریزی را تشکیل می دهد که می توانند خیلی زود پخش بکنند. آن ها خلاف کارند و برایشان فرقی نمی کند که چه خلافی باشد. از طرفی علاوه بر این خانم های تن فروش، همان آشپزها نیز هر کدام منطقه ای را بر عهده گرفته و شیشه را در آن منطقه توزیع می کنند.

شیشه بافت مغز را تخریب می کند

شیشه در همان دفعه ی اول مصرف تاثیر خود را می گذارد و بافت مغز را شدیدا تخریب می کند و توهم و هزیان ایجاد می کند، تولید شیشه خیلی آسان است و در خانه هم می شود تولید کرد و فرایند تولیدش راحت است لذا دست در این کار زیاد است و هر آشپز با اضافه کردن ماده ای متفاوت از بقیه که خاصیت هایی دیگر همچون خواب آوری به شیشه می بخشد، ابتکار عمل به خرج می دهد و جنسش را می فروشد.

تاریخچه شروع مصرف شیشه در جنگ جهانی دوم

این ماده برای اولین بار در سال ۱۸۹۳ توسط یک شیمیدان ژاپنی به نام ‘ناگایوشی’ در ژاپن سنتز شد و در سال ۱۹۱۹، یک شیمیدان دیگر ژاپنی به نام ‘اوگاتا’ این ماده را با درجه خلوص بالاتر و به شکل کریستالی ساخت.

وجود اثراتی مانند رفع خستگی و خواب آلودگی و ایجاد سرخوشی و افزایش اعتماد به نفس در حین مصرف این ماده سبب شد تا در طی جنگ جهانی دوم، سوء مصرف گسترده این ماده در بین سربازان، درجه داران و افسران نیروهای نظامی هر دو طرف درگیر (متفقین و متحدین) رواج یابد اثرات این ماده در رفع خستگی و خواب آلودگی سبب شد تا نیروهای نظامی درگیر نبرد، جهت تحمل شرایط سخت جنگی از این ماده مصرف کنند.

توزیع این ماده توسط دولت آلمان نازی در بین سربازان و افسران نیروهای ویژه، خلبانان جنگنده ها و خدمه تانک، موجب شد تا اعتیاد به این ماده در نظامیان بازمانده از جنگ در بسیاری از کشورهای اروپایی در سال های بعد از جنگ جهانی دوم رواج یابد و یکی از کشورهای درگیر در جنگ که مصرف این ماده در بین نظامیان آن به صورت گسترده رواج یافت، ژاپن بود.

بعد از ممنوع شدن خرید و فروش قرص های مت آمفتامین در ژاپن موجب شد که این ماده در آزمایشگاه های زیرزمینی و غیرقانونی و توسط گروه های تبهکار در این کشور تولید شود که تا سال های اخیر نیز ادامه داشت.

وجود عوارض جانبی زیاد این دارو از جمله اثرات تحریکی، اعتیادزایی، روانگردانی و توهم زایی آن، سبب شد که تولید، خرید و فروش این دارو در بسیاری از کشورهای جهان ممنوع شده و این دارو از فهرست دارویی این کشورها خارج شود.

این امر سبب شد که تولید این ماده به شکل غیراستاندارد و در آزمایشگاه های زیرزمینی و توسط باندهای تبهکار و قاچاق مواد مخدر صورت پذیرد.

بنابراین باید خانواده و والدین نسبت به رفتار فرزندان خود توجه داشته باشند و انان در جریان انواع مخدر و مضرات و عوارض آن قرار دهند چه بسا افراد از روی کنجکاوری و یا نداشتن آگاهی در این بلای مهلک فرو می روند.

طرح کارزار رسانه ای مبارزه با شیشه دیماه سال گذشته در استان یزد و چند استان دیگر کشور توسط سازمان بهزیستی با هدف آگاه سازی و ارائه اطلاعات به گروه مخاطب و اصلاح باورهای غلط در زمینه مصرف شیشه اجرا شد.

در این طرح در زمینه پیشگیری از شیوع مصرف شیشه، آگاهی آحاد مردم به ویژه نوجوانان و جوانان درخصوص آثار و عوارض مصرف دائمی و تفریحی از طریق رسانه صوتی و تصویری، مکتوب و غیره اطلاع رسانی شد.

اگر همچون طرح یاد شده در طول سال چندین بار در زمینه انواع مواد مخدر صورت گیرد اثرات مثبتی را به دنبال خواهد شد.