به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، مقایسه دو تیم رئال مادرید و تراکتورسازی امری است که همواره بسیاری از روزنامه نگاران از روزنامه آ اِس و مارکا گرفته تا روزنامه‌های وطنی زرد به آن می‌پردازند به دلیل اینکه دیگر نباید از غافله دور ماند ما هم در این مطلب طنزآمیز به بررسی عملکرد این دو تیم در فصل گذشته می‌پردازیم.

هواداران تیم تراکتورسازی تبریز به خاطر پرشوری شدید همواره با تیم‌های سطح بالای اروپایی مانند بارسلونا و میلان مقایسه می‌شدند اما این فصل تراکتورسازان شباهت بسیار زیادی با تیم رئال مادرید داشتند.

در ابتدای فصل گذشته هردو تیم فصل را بسیار عالی آغاز کردند و در لیگ خودشان قهرمان نیم فصل شدند. هردو تیم یک فوق ستاره داشتند تیم اسپانیای رونالدو را داشت و تیم تبریزی با ادینیو حریفان را لت و پار می‌کرد. اما با گذشت زمان افت هر دو تیم آغاز شد، هردو سرمربی کم‌کم با مدیریت به مشکل خوردند اما عباسی برخلاف فلورنتینو پرز همان اول کار خطیبی را اخراج کرد تا در پایان فصل همچون همتای گاوباز خود به خاطر اخراج آنجلوتی زیر فشار نرود.

این فشارها باعث شد تا یکی یکی هردو تیم افت کنند، به گونه‌ای که دیگر در صدر جدول نبودند و امیدهایشان برای قهرمانی کمتر شده بود.

اما در اواخر فصل هردو تیم با عملکرد بسیار خوب خود کم‌کم توانستند جایگاه خود را در سطح لیگ دوباره پیدا کنند به‌گونه‌ای که تراکتور به صدرلیگ ایران رسید و رئال با اقتدار به نبمه‌نهایی جام باشگاههای اروپا، این شباهت‌ها کم نیستند هردو تیم برای کسب سه‌گانه در اول فصل بسته شده بودند اما در جام باشگاههای قاره‌هایشان و در لیگ و جام حذفی ناکام ماندند.

در بحث حذف رئال از لیگ قهرمانان حرف و حدیثهایی پیرامون تبانی چند بازیکن با یوونتوسی‌ها بعد از بازی مطرح شد که بسیار شبیه به مسائلی بود که در مورد برخی از بازیکنان تیم تراکتورسازی نیز مطرح می‌‌شد. اما تفاوتی در این بین وجود دارد که هیچ بازیکنی از رئال به یوونتوس نرفت که این شایعه را در اسپانیا کمرنگتر کرد.

هر دو تیم در پایان فصل دوم شدند و عرصه را به حریفان به گفته خودشان «فدراسیون دوست خود» واگذار کردند.

اما این پایان ماجرا نیست، یکی از شباهت‌های جالب این دو تیم عدم اعتنا به اسطوره‌ها و پیشکسوتان باشگاه هست در سالهای گذشته بازیکنانی که در تراکتورسازی به اسطوره تبدیل شدند و نماد شور و هیجان تماشاگران در زمین بودند به دلایلی که مدیران آن را همواره یا “مالی” نامیدند یا “عدم علاقه” از تیم کنار گذاشته می‌شدند در حالیکه خود بازیکنان بعد از جدایی این امر را تکذیب می‌کردند و همواره هواداران مظلوم تبریزی این جمله را می‌شنیدند که «باشگاه من را نخواست!» نمونه این اتفاقات اما در رئال نیز افتاده است رفتن رائول، هییرو، رونالدو برزیلی و بسیاری از بازیکنان اسطوره که در جدیدترین آنها کاسیاس با ۲۵ سال سابقه فروخته می‌شود. نمونه‌های تراکتوری هم کم نیستند بازیکنانی مانند محمد ابراهیمی، مرتضی اسدی، ادینیو، فلاویو لوپز و جدیدا مهدی کیانی.

اما تیم تبریزی برتری‌هایی نسبت به بهترین تیم باشگاهی قرن دارد که نباید از کنارشان به راحتی گذشت، تراکتور اسطوره‌های بیشتری نسبت به رئال در خود دیده و باید این تیم را در صدر اسطوره سازی قرار داد، چون اسطوره‌ها و نمادهای این باشگاه به جز یکی دو نفر بعد از ۲ سال از تبریز رخت بربستند و جای خود را به ستاره‌های جدید دادند.

در این دو تیم قانون ماده نقل و انتقالات رعایت می‌شود که ستاره‌ها از تیم خداحافظی نمی‌کنند بلکه از تیم محبوب خود به تیمی دیگر انتقال می‌یابند.

همچنین اصلی‌ترین تفاوت این دو تیم نیز عدم جذب سربازان توسط ارتش اسپانیاست که در این مورد نیز تراکتور نسبت به همتای خود برتری دارد.

هواداران هر دو تیم سال بسیار بدی را تجربه کردند اما هردو گروه مطمئن هستند که همواره بمب‌های نقل و انتقالاتشان در آخرین روزها می‌ترکد به همین دلیل بسیار به آینده امیدوارند و منتظر نشسته‌اند تا اسطوره فصل بعدشان به پای میز قرارداد بیاید.