به گزارش آوای ورزقان به نقل ازآناج،در فضای نخبگانی و اندیشکده های ایالات متحده دو ندیشه راهبردی در خصوص ایران مطرح می شود. گروهی مانند « انستیتو سیاست خارجی دانشگاه جان هاپکینز» معتقد به استفاده از قدرت سخت و گروهی مانند « بروکینگز» و « شورای انگلیسی-آمریکایی اطلاعاتی امنیتی» معتقد به استفاده از قدرت نرم برای تغییر نظام در ایران هستند. البته گروه قلیلی نیز وجود دارد که معتقدند فشار بر ایران در طول سی سال نتیجه عکس داده است و آمریکا باید تمام راهبردهای خود را در مورد ایران تغییر دهد. البته این گروه نیز با هدف سرنگونی نظام اسلامی این پیشنهاد را مطرح می کند!

بعد از شبیه سازی جنگ آمریکا با ایران در خلیج فارس در سال ۸۵، موسسه گلوبال ریسرچ نتایج این شبیه سازی را منتشر کرد که این آمار برای ایالات متحده یک فاجه بزرگ به حساب می آمد. از دست رفتن دهها ناو، یک ناو هواپیمابر، کشته شدن چندین هزار نظامی در ساعات اولیه جنگ تنها بخشی از این خسارات بود.

از همان ایام بود که ایالات متحده تمرکز اصلی خود را بر فشارهای اقتصادی و استفاده از قدرت نرم برای تغییر نظام جمهوری اسلامی معطوف کرد. فتنه ۸۸ یکی از بزرگترین اقدامات شکل گرفته برای تغییر نرم نظام اسلامی و یا حداقل تغییر ماهیت نظام از درون بود. یعنی روی کار آمدن طیفی که تابلوی جمهوری اسلامی را حمل می کنند ولی از ماهیت استکبارستیزی،ظلم ستیزی و دیگر مولفه های هویت بخش نظام اسلامی خبری نیست.

بررسی حوادث فتنه ۸۸ تطابق اقدامات شکل گرفته با دستورالعمل های موسسه بروکینگز را اثبات می نماید. موسسه بروکینگز در گزارشی تحقیقاتی تحت عنوان « چه مسیری به سوی ایران؟» که مبنای تصمیم گیری های کلان نهادهای ذی ربط به حساب می آید آورده است: یکی از راه های موثر برای مواجه با ایران، پیگیری های برخی گزینه هایی است که به براندازی منجر می شود… از سوی دیگر بعد از ریاست جمهوری خاتمی، نظام سیاسی ایران یکدست گردیده است… جنبش اصلاح طلبی نیز در ئضعیت بی نظمی قرار دارد. در این شرایط آمریکا نیازمند آن است که جنبش دموکراتیک جدیدی را طراحی کند. این امر گزینه های مختلفی را برای تغییر رژیم از طریق مهندسی امنیتی ایجاد می کند.

نکته جالب این است که در گفته فوق از اصلاح طلبان  به عنوان ابزاری برای تغییر رژیم نام برده شده که دیگر کارایی لازم را ندارد.

آنها یکی از عوامل پیروزی انقلاب اسلامی را ائتلاف بین روشنفکران، دانشجویان، بازرگانان، روحانیون و مارکسیست ها می دانند و در فتنه ۸۸ نیز در همین مسیر قدم برداشتند و اگر عنایت خدا و حضور مردم در یوم الله نه دی نبود این فاجعه به وقوع می پیوست.

در ادامه اینگونه آمده است: شواهد زیادی وجود دارد که در شرایط موجود(فتنه۸۸) تمامی گروه های یادشده نسبت به نظام سیاسی ابراز نارضایتی نموده و زمانی سرکوب می شوند، عدم رضایت آنان به خصومت تبدیل می شود.

آمریکا امیدوار است که این خصومت ها افزایش پیدا نموده و جنبش اجتماعی ایران به دلیل آنکه در فضای سرکوب قرار می گیرد رادیکالیزه شود. در این شرایط زمینه برای شکل گیری انقلاب مخملین وجود خواهد داشت.

این گزارش بر بر حمایت های مالی و غیره نیز تاکید دارد اما نکته مهمتر بستر سازی عناصر داخلی و سران فتنه برای این پروژه است. سند تاملات راهبردی حزب مشارکت و جزوه منتشر شده از سوی تاجیک( مشاور موسوی) نیز صحه بر این مدعاست. تاجیک چند محور اساسی را برای اقدام سیاسی ذکر می کند.

در صفحه پنجم این جزوه در تحلیل ماجراهای بعد از انتخابات می نویسد: بی تردید فردای بعد از انتخابات، فردایی بسیار متفاوت از فرداهای دیگر برای جامعه و کشور ماست:

• فردایی که در آن باید شاهد تعمیق و گسترش (( شکاف میان حاکمیت و مردم))،(( روحانیت و حاکمیت)) ،(( روحانیت و مردم))، (( روحانیت و روحانیت))،(( دین و دین)) از یک سو و شکاف های درون حاکمیتی از سوی دیگر بود.
• فردایی که باید شاهد رادیکالیزه شدن بخشی از حواریون نظام و تنگ تر شدن حریم خودی ها باشیم.
• فردایی که در آن باید شاهد محیط فراملی متشنج تر و خصمانه تر باشیم.

حال باید پرسید که آیا فتنه ۸۸ یک اعتراض ساده و یک مسئله قابل گذشت است؟! آیا شیطان بزرگ که جناح راست و چپ تفاوتی برای آن ندارد لایق دوستی و اعتماد است؟!

منبع: برگرفته از کتاب جامعه شناسی ۲۲ خرداد