به گزارش آوای ورزقان به نفل از باشگاه خبرنگاران، فان پالسی در گزارشی به قلم «دیوید کوالسکی» نوشت: مایکل فالون، وزیر دفاع انگلیس ، در سخنرانی خود در بحرین در حاشیه گفتگوی سالانه منامه و پس از رونمایی از طرح این کشور برای تاسیس اولین پایگاه دایمی نظامی لندن در شرق سوئز در ۴۰ سال اخیر اظهار داشت:

“ما مجددا در خلیج فارس برای یک دوره زمانی طولانی پایگاه نظامی خواهیم داشت”.

نیروی دریایی سلطنتی، در سال ۲۰۱۶ بزرگترین مرکز عملیات خود در خارج از حوزه انگلیس را در این منطقه برپا خواهد کرد . موافقتنامه لنکستر هووس سال ۲۰۱۰ ، که توسط دیوید کامرون و همتای فرانسوی خود به امضاء رسیده است ، این دو کشور را بر سرمایه‌گذاری مشترک نظامی به منظور تطبیق محدودیت‌های بودجه متعهد می‌کرد و اکنون تاسیس این پایگاه نظامی تداعی جنبه‌های نوین این قرارداد تلقی می‌گردد .

مایکل فالون در سخنرانی خود بر این موضوع تاکید داشت که استقرار نیروی دریایی سلطنتی ، “ثبات”(!) را در منطقه به همراه خواهد داشت، و عمده دلیل اهمیت تاسیس این پایگاه نظامی را مقابله با تهدیدات احتمالی داعش برای امنیت منطقه و جنگ داخلی سوریه می‌داند .

مایکل فالون می‌گوید : ” پس از اتمام کار این پایگاه ، نیروی دریایی انگلستان به ارسال کشتی‌های بیشتر و بزرگتر برای تقویت ثبات در خلیج فارس و آموزش معارضان سوریه در کنار نیروهای سلطنتی ، توانمند خواهد بود  .

پایگاه مذکور ، در حدود ۲۰۰ کیلومتری سواحل ایران واقع شده است و انتظار می‌رود این طرح نظامی به کاهش محدودیت ارتش آمریکا و اهتمام آن برای سرمایه‌گذاری بیشتر در منطقه آسیا پاسفیک ، کمک کند .

طرح نظامی انگلستان در خلیج فارس با اعتراض گسترده مردمی در بحرین و متعاقبا درگیری پلیس با معترضان همراه بود (پس از اعلان رسانه ای این طرح) .

تظاهرکنندگان ، لندن را از حامیان اصلی حکومت مطلقه و دیکتاتوری بحرین در ماجرای اعتراضات مردمی سال ۲۰۱۱ در میدان مرواید و از تشویق کنندگان دخالت مستقیم عربستان در بکارگیری از تانک برای برچیدن چادر فعالان سیاسی متهم می‌کنند .

بسیاری از فعالان معتقدند که این اقدام ، به مثابه آخرین میخ بر تابوت حقوق بشر و دموکراسی است ، و لندن به بهانه سناریوی پایان ناپذیر “جنگ با تروریسم ” ، اصول اخلاقی را زیر پا گذاشته است .

واقعیت امر این است که انگلستان هرگز از غرب سوئز عقب نشینی نکرده است ، حتی با عملیات نظامی به رهبری ایالات متحده در خاورمیانه و یا در لیبی ، انگلستان موضع خود (بخوانید دخالت) در امور جهان را همچنان حفظ کرده است .

در خلیج فارس ، لندن با سوءاستفاده از ناآرامی‌های به وجود آمده ، خود را به عنوان یک صادرکننده اسلحه بزرگ مطرح کرده است . کشور بحرین ، به عنوان مثال ، از سال ۲۰۰۸ از انگلستان تجهیزات نظامی به ارزش تقریبی ۵۰ میلیون دلار خریداری کرده است ، از جمله تجهیزات ضد شورش مورد استفاده در سرکوب ناآرامی های سال ۲۰۱۱ همگی ساخت لندن می‌باشند.

در واقع ، اعتبار بحرین با اتخاذ سیاست‌های سرکوبگرانه و عدم رسیدگی به خواست مردم خود ، از بین رفته است.

به گزارش دیده بان حقوق بشر، کشور بحرین در انجام وعده‌های اصلاحات در این چند سال اخیر کوتاهی کرده است . مرگ و میرهای مربوط به شکنجه ، بازداشت مخالفان، از ابزار سیاسی این حکومت دیکتاتوری برای بقا در راس قدرت بحرین است .

با چشم پوشی از صدای معترضان در خیابان‌ها ، انگلستان به سیاست‌های مداخله‌گرانه خود و سرپا نگه داشتن یک رژیم غیرلیبرال که به ناچار محکوم به سقوط خواهد بود ، درست مثل رژیم شاه در ایران به رغم میلیاردها دلار قرارداد تسلیحاتی غرب ، همچنان اهتمام دارد .

جالب تر اینکه ، انگلستان همانند راهکار ایالات متحده ، ضمن توجیه حیاتی بودن تاسیس “پایگاه‌های نظامی برای امنیت ملی این حکومت‌های دیکتاتوری” ، با دلایلی واهی و در مسیر افزایش ارزش استراتژیک دیکتاتورها برای خود حرکت کرده است (البته در مسیر تامین منافع خود) .

مسائلی مانند اخلاق و یا حفظ حقوق بشر پس از دخالت غرب برای کمک به دیکتاتورها زیر پا گذاشته می‌شوند و تنها پیامد آنها گسترش فساد و نقض حقوق اولیه مردم است .

واشنگتن بارها با روش‌های نظامی و استقرار نیرو در کشورهای متحد خود مسائل داخلی این کشورها را به نوعی مختل کرده است (با هدف حفظ این دیکتاتوری‌ها و نقض حقوق مردم آن ) .

قطر ، عربستان سعودی ، عمان ، امارات متحده عربی ، همگی از متحدان ایالات متحده هستند که در رسانه‌های بین‌المللی بارها به لحاظ مسائل داخلی مورد نکوهش قرار گرفته‌اند ، اما همیشه از تیررس انتقادات واشنگتن آنهم به بهانه حفظ همکاری استراتژیک دوجانبه ، خارج مانده‌اند .

ایالات متحده در جیبوتی مهم‌ترین پایگاه نظامی خود در آفریقا را در اختیار دارد ، که از این پایگاه تمامی عملیات هواپیماهای بدون سرنشین در آفریقا و غرب آسیا انجام می‌شود . با وجود موارد بیشمار نقض حقوق بشر (از جمله شکنجه ، انتخابات ناسالم ، و زندانی کردن مخالفان سیاسی )، رهبر این کشور ، اسماعیل عمر غیله ، به عنوان یک متحد کلیدی آمریکا از سوی باراک اوباما در اوایل ماه می در طی یک دیدار رسمی در کاخ سفید ، مورد ستایش و خوش‌آمدگویی قرار گرفته است .

علاوه بر این ، براساس گزارش کمیته اطلاعات مجلس سنا در مورد شیوه‌های غیر قانونی سازمان سیا ، چندین کشور در سراسر جهان نقش محوری در جمع‌آوری اطلاعات آژانس از طریق “تکنیک‌های بازجویی پیشرفته “، برای شکنجه ، نقش کلیدی داشته‌اند .

این گزارش نشان می‌دهد که سازمان سیا در اصل به مقامات دولتی خارجی به منظور عقد معامله و متقاعدکردن آنها برای میزبانی امکانات مخفی ، رشوه داده است .

نوستالژی امپراطوری از یک سو ، و ادعاهای تامین امنیت ملی از سوی دیگر، به نظر می‌رسد سهوا انگلستان و آمریکا را به متحدان اصلی رژیم‌های دیکتاتوری در منطقه تا شاخ آفریقا ، تبدیل کرده است .

همزمان با جشن بازگشت انگلیس به منطقه، به انعکاس برنامه‌های جاه‌طلبانه آن در زندگی مردم محلی توجه داشته باشید ، و به یاد داشته باشید که بسیاری از مشکلات فعلی منطقه از آخرین مورد دخالت انگلیس در شرق سوئز بوجود آمده است .