به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، سفیان ثوری در مسجد الحرام می گذشت، امام صادق را دید که لباس خوبی بر تن داشت، گفت: به خدا سوگند نزد او می روم و توبیخش می کنم! آن گاه نزدیک رفت و گفت: یابن رسول الله! به خدا قسم لباسی را که پوشیده ای نه رسول خدا(ص) همانندش را پوشید نه علی(ع) و نه هیچ یک از پدرانت.

امام (ع) فرمود: مردم در عصر پیامبر(ص) دست به گریبان فقر و تنگدستی بودند؛ اما بعدا دنیا رو به گشایش نهاد و شایسته ترین اهل دنیا در استفاده از فراخی، نیکان هستند. آن گاه این آیه را خواند: ” ای پیامبر! بگو چه کسی زینت های الهی را که برای بندگان خود به وجود آورده و روزی های پاکیزه را حرام کرده است.” سپس فرمود: پس ما شایسته ترین کسانی هستیم که آنچه خدا عطا فرموده مورد استفاده قرار دهیم.

سپس فرمود: ای سفیان! آنچه می بینی به خاطر مردم و حفظ آبروست؛ آنگاه دست او را گرفت و لباس خود را عقب زد و لباس زیرینش را که زبر و خشن بود به او نشان داد و فرمود: این را برای خودم و آن را برای مردم پوشیده ام. آنگاه با گرفتن و بالا زدن لباس سفیان، لباس زیرینش نمایان شد و فرمود: تو این لباس رو را برای مردم پوشیده ای و لباس زیرین را که مخفی است برای راحتی و تن پروری پوشیده ای.

منبع: کتاب هزار و یک حکایت اخلاقی به قلم محمدحسین محمدی