به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، دیروز قائم مقام حزب اعتماد ملی مهمان دعوت شده انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تبریز بود جهت مراسمی که نامش بزرگداشت روز دانشجو است. دقیقا مهم ترین مسئله این مراسم همین است: مسئول یک حزب سیاسی سخنران اصلی روز دانشجوی یک دانشگاه است. برگزار کننده های این مراسم آیا به این مسئله فکر کرده اند که در روز دانشجو باید مفهوم استقلال خواهی دانشجو را ترویج بدهند؟ دانشجو سیاسی است اما سیاست زده نیست. دانشجو افکارش را ذیل افکار یک حزب تعریف نمی کند. حزب یک نگاه سیاسی به مسائل دارد در حالی که دانشجو نگاهش آرمانی و انتقادی است. حال مواجه با تشکلی هستیم که تمام آرمان و انتقاد خود را با تبلیغ یک حزب ترویج می دهد! چه می توان گفت؟

تا اینجای کار می توان گفت این یک سهو و یک خطا بوده است. یعنی مسئولین این تشکل بدون آنکه متوجه مفهوم اقدام خود باشند اقدام به برگزاری چنین مراسمی کرده اند اما مسئله به اینجا ختم نمی شود. در حین برگزاری مراسم وقتی یکی از دانشجویان به سخنان منتجب نیا اعتراض می کند سخنران مراسم با لحنی تند و جانب دارانه خطاب به این دانشجو می گوید: « جلسه مال ما اصلاح طلبان است و این سخاوت و بزرگواری ما است که اجازه صحبت به شما می دهیم.» آیا این سخن نباید مسئولان این تشکل دانشجویی را از خواب غفلت بیدار می کرد و آنها را متوجه می ساخت که عملا تبدیل به بازیچه ی این حزب سیاسی شده اند به گونه ای که این سخنران، جلسه مربوط به یک تشکل دانشجویی را منتسب به جریان سیاسی خود می کند؟

 این آفت جریان دانشجویی است. باید به عینه دید که انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در حال خود کشی سیاسی است. انجمن اسلامی با چنین اقداماتی آرمان خواهی، استقلال خواهی و رویکرد انتقادی خود را به مسلخ حمایت از یک حزب و جناح سیاسی می کشاند و در نهایت ضربه ای مهلک به جریان عمومی جنبش دانشجویی خواهد زد. جالب آن است منتجب نیا در حالی یک تشکل سیاسی را به نفع خود و حزبش مصادره کرده است که در بخشی از سخنانش مدعی می شود: « دانشجوی بله قربان گو و مطیع حکومت نمی خواهیم و تملق گویی صحیح نیست.» منتجب نیا باید پاسخ دهد در شرایطی که حزب و جریانش به قدرت نرسیده است چنین یک تشکل دانشجویی را مطیع خود ساخته است؛ اگر به قدرت برسند آیا رفتاری متفاوت نشان خواهند داد یا به سبک فعلی دانشجویان بله قربان گوی خود را تکثیر نخواهد کرد؟

این سخنران از تریبونی که یک تشکل دانشجویی در اختیارش قرار داده نهایت سو استفاده را کرده و تمام افکار حزبی خود را چه منطبق بر قانون و چه خلاف آن، اشاعه می دهد. همانطور که انتظار می رفت منتجب نیا که قائم مقام حزب اعتماد ملی است اکثریت زمان سخنرانی خود را به بحث انتخابات اختصاص داد و در بخشی از اظهارات خود گفت: « نماینده ۱۰ هزار و ۲۰ هزار رایی نمی خواهیم. در غیاب اصلاح طلبان و نیروهای صالح، عده ای مجلس را اشغال کرده اند.» این جملات ادامه همان روحیه حزبی در القای تفکری خاص از تریبون یک تشکل دانشجویی است. این جملات نشان از یک گفتمان عمیق و پایه ای در جریان اصلاح طلبی است و آن گفتمان « برتریت » است. این جریان معتقد است هر جریانی به غیر از آنها در مناصب حاکمیتی قرار بگیرند غصب قدرت کرده اند و هیچ کس حق چنین اقدامی را ندارد. چنان که در بخشی دیگر از سخنان خود میگوید: « متاسفانه مجلس در چندین دوره اخیر سیر نزولی داشته است و هر دوره بدتر از قبل می شود.» ریشه این سخنان آنجاست که جریان مورد حمایت منتجب نیا در دوره های اخیر مورد تایید مردم واقع نشده و از رسیدن به کرسی وکالت مردم باز مانده اند. این جاست که طبق همان تفکر ریشه ای تمام مجالسی که منتجب نیا ها حضور نداشته باشند از زاویه دید منتجب نیا محکوم به نزول هر دوره بدتر از دوره قبل می گردد.

البته ریشه مهم تر این عملکرد و نگاه سیاسی، سطحی نگری این جریان سیاسی است. شاهد مثال این ادعا نیز همین سخنانی است که منتجب نیا در این مراسم در خصوص حرام بودن تفتیش عقاید به زبان جاری ساخته است. آنجا که منتجب نیا می گوید: « قانون وظیفه شورای نگهبان را استعلام از مراجع ۴ گانه مشخص کرده است و تحقیقات محلی مخالف فرمان هشت ماده ای امام(ره) است. تفتیش عقاید حرام و ممنوع است و نمی شود با عبارت صلاحیت اینها برای ما احراز نشد حیثیت افراد را خدشه دار کرد. » اولا باید از جناب منتجب نیا خواست تا فرمان هشت ماده ای امام (ره) را دوباره مرور کنند چرا که امام خمینی (ره) در دو بخش از این فرمان دستور بررسی صلاحیت ها و تفتیش را تلویحا صادر کرده اند.

اولی در بند دو این فرمان که امام (ره) این گونه می فرمایند: « رسیدگی به صلاحیت قضات و دادستان ها و دادگاه ها با سرعت و دقت عمل شود تا امور شرعی و الهی شده و حقوق مردم ضایع نگردد و به همین نحو رسیدگی به صلاحیت سایر کارمندان و متصدیان امور, با بی طرفی کامل بدون مسامحه و بدون اشکال تراشی های جاهلانه که گاهی از تندروها نقل می شود, صورت گیرد تا در حالی که اشخاص فاسد و مفسد تصفیه می شوند اشخاص مفید و مؤثر با اشکالات واهی کنار گذاشته نشوند» این دستور یعنی همان تصفیه کارمندان فاسد که تنها راهش تحقیق و بررسی است.

دومی نیز آنجا که امام (ره) معاندان و مخالفان نظام را استثنا می کنند. امام (ره) در بخش های آخر این فرمان می فرمایند: « آن چه ذکر شد و ممنوع اعلام شد, در غیر مواردی است که در رابطه با توطئه ها و گروهک های مخالف اسلام و نظام جمهوری اسلامی است که در خانه های امن و تیمی برای براندازی نظام جمهوری اسلامی و ترور شخصیت های مجاهد و مردم بی گناه کوچه و بازار و برای نقشه های خراب کاری و افساد فی الارض اجتماع می کنند و محارب خدا و رسول می باشند, که با آنان در هر نقطه که باشند و هم چنین در جمیع ارگان های دولتی و دستگاه های قضائی و دانشگاه ها و دانشکده ها و دیگر مراکز با قاطعیت و شدت عمل ولی با احتیاط کامل باید عمل شود.»

دوما از جناب منتجب نیا باید خواست دست کم یکبار کتاب های شهید مطهری را مطالعه کنند. آنجا که شهید مطهری بیان می دارد آنچه در اسلام حرام است تفتیش افکار است نه تفتیش عقاید. تفاوت این دو نیز خارج از بحث این گزارش است. در هر صورت این سخنان نشان دهنده سطحی نگری اشخاصی چون منتجب نیا است.

 نکته جالب این مراسم خالی بودن اکثر صندلی های سالن سخنرانی بود. حتی بیشتر حاضرین سالن را نیز مخالفان فکری منتجب نیا پر کرده بودند. این نیز خود پیامی است واضح از عدم اقبال دانشجویان به تشکل و سخنرانی که دانشجویان را سیاست زده می خواهند.