به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، چه می شود که در غفلت روزمرگی هایمان گم می شویم و نمی بینیم که دوباره شهر و کوچه هایمان رنگ و بوی شهادت گرفته است. درست مثل همان سالهای دور… همان روزهایی که بر سر هر کوچه ای حجله ی شهدا برپا بود و هر روز خبر تشییع یک سرباز خمینی(ره) در شهر می پیچید.

امروز دوباره همان حال و هوا به شهر بازگشته است. باز هم مادران و همسران شهدا همچون دیگر زنان و مردان در تشییع شهدای مدافع حرم اهل بیت (ع) حضور می یابند و صبر زینبی را به نمایش می گذارند.

دیروز بمب های پی در پی دشمن به شهرها و خانه ها جنگ را بر عامه ی مردم باورانیده و آن چهره ی شوم خود را به همه نمایان ساخته بود. هر مسجدی، پایگاه پشتیبانی و هر خانه ای مأمن پرورش رزمندگانی بود که جانشان بهای آزادی و اعتلای پرچم سه رنگ ایران اسلامی بود.

امروز نیز دامنه ای دیگر از همان جنگ در کنار گوشمان جریان دارد. عراق، سوریه، لبنان و یمن تنها سهمی کوچک در کینه توزی شیطان به اسلام و مسلمانان دارند و ما به خیال اینکه جنگ را پشت سر نهاده ایم، سرگرم امور دنیایی خود شده ایم و در غفلتی مطلوب دشمنان فرو رفته ایم.

شاید حجله جای خود را با بنر پر کرده است اما کمتر خبری از پشتیبانی های مردمی به گوش می رسد. گویی هنوز مردمان را به آن بلوغ انقلاب نیاز است تا خود دوباره وارد میدان شوند و عنان کار به دست گیرند؛ چه آنکه مردمی ترین انقلاب و جنگ را تنها می توان در تاریخ این مرز و بوم جست و جو کرد.

آری بستر تاریخ دوباره آن بزم عاشقانه را اینبار به عشق خاندان آل الله (ع) و حراست از اسلام ناب محمدی (ص) برپا کرده و آنکه هشیار تر و آماده تر است به این میهمانی الهی دعوت می شود.

فراموش شدنی نیست روزهایی که خبر شهادت علی کنعانی در شهر پیچید. آن روزها هنوز خیلی ها زبان مزمت و گلایه از شهادت سربازان اهل بیت(ع) در سوریه می چرخاندند و با طعنه و کنایه بازماندگان را شماتتی جانسوز نثار می کردند. اما گذشت زمان نشان داد که امثال شهید کنعانی، آگاهان زمان؛ کسانی بودند که بوی جنگ را پیش از آنکه به مرزهای مهیمن عزیزمان رسیده باشد، شنیده و با بصیرت و معرفتی که حاصل سالها تهذیب و تزکیه بود، پیش قراولان رزمندگان جبهه ی اسلام گردیده بودند.

به چهره ی شهدای مدافع حرم که می نگری بی شک آرامشی دست نیافتنی را در ورای لبخندهایشان و یا غضب های حیدری شان می بینی. جوان های نسل سوم و چهارمی که شاید هرگز جنگ را ندیدند اما مرام شهدا را خیلی خوب تر از برخی از همرزمان شهدا دریافتند و امروز در امتداد حماسه ی شهدای هشت سال دفاع مقدس در هر نقطه ی جهان حامی اسلام و آل الله (ع) گردیده اند. این جوان ها ثابت کردند که هنوز راه های رسیدن به آسمان به تعداد انسانهاست و برای جهاد در راه خدا فرزند، همسر و آرامش های دنیایی بهانه اند.

امروز می فهمیم که وسعت کربلا در جغرافیای جهان گسترانیده شده است و هر کس به فراخور تعلیم نفسِ خود پاسخ گوی “هل من ناصر ینصرنی” سیدالشهدا در عصر دلگیر عاشورا می شود.  باکری، همت، خزاری و باقری ها در امتداد عاشورا دیروز راه را تا کربلا بازکردند و بیضایی، عبدالهی و جوانی ها امروز راه را تا شام پیش برده اند و فردا معبری تا بیت المقدس باز خواهیم کرد و بساط کفر و الحاد را بر خواهیم چید و زمینه ظهور آخرین حجت خدا را با قطرات خون فرزندانمان فراهم خواهیم کرد.

ان شاء الله