به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، یکی از مهم ترین نگرانی های انسان، عاقبت و وضعیت پایان زندگی اوست زیرا هیچ کسی نمی داند که با چه سرنوشتی از این دنیا می رود. آیا مؤمن و آمرزیده از این جهان می رود و عاقبت به خیر می شود یا با کوله باری از گناه و معصیت دنیا را ترک می‌ کند و بد عاقبت می‌ شود؟!.

شاید این سوال برای شما نیز مطرح باشد که چه چیزی انسان را عاقبت بخیر می کند؛ یا به بارت دیگر عاقبت به خیری انسان در گرو چیست؟ علماء چند عامل را در این زمینه مطرح می کنند؛

۱- یاد خدا

یکی از عوامل حسن عاقبت یاد و ذکر خداست انسانی که به یاد خدا باشد و خدا را فراموش نکند خداوند نیز قطعاً به یاد او است و او را فراموش نمی ‌کند و در کارهای نیک توفیق می ‌دهد همان گونه که می فرماید: «فَاذْکُرُونی أَذْکُرْکُمْ وَ اشْکُرُوا لی وَ لا تَکْفُرُونِ».

۲- استغفار

استغفار و طلب عفو و بخشش از خدا موجب عاقبت به خیری می ‌شود حذیفه بن یمان از اصحاب پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم می‌ گوید من مرد تند زبانی بودم و نسبت به خانواده ام تندی می نمودم عرض کردم یا رسول الله می ترسم عاقبت زبانم مرا دوزخی کند فرمود: «فاین انت من الاستغفار انی لاستغفرالله فی الیوم مأه مّره» از استغفار غفلت مکن حتی خود من هر روز صد مرتبه استغفار می کنم.

۳- همنشینى با علما

انسان موجودی تأثیر پذیر است با هر کسی مجالست و همنشینی کند تأثیر می پذیرد بنابراین باید با علما مراوده و مرابطه داشت تا از کمال همنشینی بهره برد امام على علیه السلام مى فرماید: «جالِسِ العُلماءَ تَسعَدْ»؛ با دانشمندان همنشینى کن، تا خوشبخت شوى.

۴- محاسبه نفس

انسانی که زندگی مادی و معنوی اش حساب و کتاب دارد یقیناً سعادتمند دنیا و آخرت است حضرت علی می فرماید: «مَن حاسَبَ نَفْسَهُ سَعِدَ»؛هر که نفس خود را محاسبه کند، خوشبخت مى شود.

و نیز فرمود: سه چیز است که اگر رعایت کنى خوشبخت می شوى: هر گاه نعمتى به تو رسید خدا را سپاس گویى، هر گاه روزی ات دیر رسید از خدا آمرزش بخواهى و هر گاه سختى به تو رسید جمله «لاحَوْلَ و لاقُوَّه إلّا باللَّهِ» را زیاد بگویى.

۵- شکر نعمت های الهی

امام صادق علیه السلام می فرماید: «إنْ أرَدْتَ أنْ یَخْتِمَ بِخَیْرٍ عَمَلُکَ حَتَّى تُقْبَضَ وَ أنْتَ فِى أفْضَلِ الأعْمَالِ فَعَظِّمْ لِلَّهِ حَقَّهُ أنْ تَبْذُلَ نَعْمَائَهُ فِى مَعَاصِیهِ وَ أنْ تَغْتَرَّ بِحِلْمِهِ عَنْکَ وَ أکْرِمْ کُلَّ مَنْ وَجَدْتَهُ یَذْکُرُ مِنَّا أوْ یَنْتَحِلَّ مَوَدَّتَنَا» اگر اراده کرده اى که عاقبت به خیر شوى و قبض روح تو در بهترین حالات باشد، حقّ خداوند را بزرگ بشمار به این که از نعمت هاى خدا در معصیت او استفاده نکن و (اگر گناه کردى و خدا تو را عذاب نکرد) مغرور به حلم خدا نباش و گرامى بدار هر کس را که از ما اهل بیت سخن مى گوید و موّدت ما را پذیرفته است.