به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، تراکتورسازی تبریز بعد از چند سال در نهایت یک مدیر ورزشی را در راس امور خود میبیند تا هواداران این تیم امسال کمی آسودهتر باشند. موتور تراکتورسازی سال قبل اگر ۵ بازی زودتر روشن میشد شاید حتی میتوانست قهرمان لیگ برتر هم باشد ولی در پایان لیگ پانزدهم فقط آه و افسوس برای هواداران ماند.
اما امسال تراکتورسازی نشان داده که میتواند تیمی موفقتر از تیم سال قبل خود باشد. ما در اینجا سعی کردهایم که تراکتورسازی امسال را با سال قبل مقایسه کنیم و ببینیم که آیا این تراکتور میتواند موفقتر از قبل عمل کند یا خیر؟ لذا به بررسی خط به خط پستهای این تیم و مقایسه آن با فصل پیش میپردازیم:
دروازهبان
تیم سال قبل را در این پست با ترکیب اخباری-طهماسبی شروع کرد. طهماسبی قبل از پیوستن به تراکتور یکی از بهترین دروازهبانهای لیگ بود که البته بعد از آمدنش انتظار درخشش خیره کننده اخباری را نداشت. اخباری آنقدر در درون دروازه تراکتورسازی خوب کار کرد که هم به تیم ملی دعوت شد و هم اینکه طهماسبی بزرگ را نیمکت نشین کرد تا همین امر باعث شود که وی نیم فصل از لیست تیم خارج شده و به جای او مسعود همامی جذب شود. البته همامی نیز به مانند طهماسبی شانسی برای نشان دادن تواناییهای خود نداشت و تا آخر فصل نیمکت نشین ماند و در پایان فصل از این تیم جدا شد.
امسال تراکتورسازی در خط دروازه خود اخباری-گروسیان را دارد که به نظر میرسد همانند سال قبل مشکلی در این پست نخواهد داشت. مهم نیست که دروازهبان دوم تیم چه کسی است تا زمانی که اخباری سنگربان شماره یک تراکتور است این تیم در خط دروازه مشکلی ندارد.

دفاع میانی
برای سیستم خطی ۴ دفاعه، وجود ۴ دفاع میانی در لیست ۲۳ نفره الزامی است. تراکتورسازی سال قبل در این پست خلیل زاده، کاردوسو، شفیعی و هاشمی را داشت که البته میرهانی هاشمی نیم فصل از تیم جدا شد. به جز خلیل زاده که مدافع خوبی برای تراکتور بود بقیه بازیکنان در یک سطح بودند و البته در حد مدافعین میانی یک تیم قهرمان نبودند.
امسال تراکتورسازی خلیل زاده پرتلاش را هم از دست داده است و با خالد شفیعی تمدید کرده است. همچنین این تیم بازیکنی از سهمیه زیر ۲۳ سال به اسم مهدی زاده از داماش گیلان و محسن بنگر باتجربه از پرسپولیس را جذب نموده است.
حال تراکتورسازی یک جای خالی دیگر برای پست دفاع میانی دارد که باید دید چه کسی جذب خواهد شد؟ این خرید را میتوان به عنوان کلیدیترین خرید تیم در نقل و انتقالات امسال دانست.

با فرض اینکه خلیل زاده سال قبل دفاع شماره یک تیم و شفیعی و کاردوسو شماره ۲ و ۳ تیم بودند امسال تراکتورسازی دفاع شماره یک خود را به همراه نخواهد داشت. محمدزاده را به طور حتم و یقین میتوان دفاع شماره ۴ تیم دانست اما زوج بنگر و شفیعی معادلات پیچیدهای در طول فصل رقم خواهند زد. اگر خرید بعدی تراکتورسازان از لحاظ فنی، در حد این دوبازیکن یا پایینتر از این دو بازیکن باشد به عبارتی بنگر و شفیعی دفاع شماره یک و دو در این فصل خواهند بود که میتوان گفت زوج دفاعی تراکتور امسال نسبت به سال قبل ضعیفتر شده است. این برای تیمی که برای قهرمانی میجنگد خبر خوبی نیست. ولی اگر دفاع جدید از نظر فنی بهتر از شفیعی و بنگر باشد میتوان گفت که دو پست دفاع وسط تراکتور نسبت به پارسال قویتر خواهد شد. با توجه به روند نقل و انتقالات و بازیکنان باقیمانده میتوان این تقسیم بندی را انجام داد.
دفاع شماره یک: سلیو دوسانتوس-مدافع خارجی مستحکم
دفاع شماره دو و سه: بنگر-شفیعی-عمران زاده-کنعانی زادگان
دفاع شماره ۴: مهدی زاده
همانطور که مشاهده میشود اگر تراکتورسازی بتواند سلیو یا هر مدافع خارجی مستحکمی را جذب نماید در این صورت در کنار وی یکی از دوبازیکن شفیعی-بنگر بازی خواهند کرد و دیگری نیمکت نشین خواهد بود. ولی اگر عمران زاده و یا هر بازیکن دیگری برای این پست جذب گردد عملا سه بازیکن همسطح (شفیعی-بنگر-مدافع جدید) در این پست خواهیم داشت که البته هیچ کدام هم یک دفاع میانی فوق العاده ای محسوب نمیشوند. به همین دلیل است که میتوان گفت خرید دفاع میانی کلیدیترین خرید این فصل تراکتورسازان خواهد بود و دخالت مستقیمی در نتایج این تیم خواهد گذاشت.
* وضعیت کارلوس کاردوسو دفاع متوسط فصل قبل تراکتورسازی هنوز مشخص نیست.
دفاع راست
با وجود محمد ایرانپوریان که در فصل گذشته یکی از سه مدافع راست برتر ایران محسوب میشد، تراکتورسازی در این پست غمی ندارد. البته سال قبل نیمکتنشینهای ایرانپوریان، حمودی و عابدینی بودند که امسال هیچ کدام از آنها در تیم نیستند و کادرفنی ملزم به جذب یک مدافع راست است. در حال حاضر بازیکنان باقیمانده برای این پست:
دفاع راست: میلاد فخرالدینی و گزینه خارجی
باتوجه به اینکه در فصل آینده هم دفاع فیکس سمت راست ایرانپوریان خواهد بود میتوان تصمیم قلعه نوعی برای جذب فخرالدینی را درک کرد. فخرالدینی به جز فاکتور سرعت نقطه قوت آنچنانی دیگری ندارد ولی از طرفی به خاطر بازی در تیمهای خوب ایران تجربه لازم را دارد. لذا این گزینه به صرفهترین گزینه برای جانشینی ایرانپوریان خواهد بود.

دفاع چپ
با توجه به ترانسفر شدن حاج صفی و محمدی میتوان به جرات گفت که در حال حاضر بهترین مدافع چپ لیگ برتر ایران سعید آقایی است. تراکتور به رغم داشتن دروازهبانی مطمئن و دفاع راست و چپ فوق العاده برگ برندهای در دست دارد. البته امسال این تیم به مانند سال قبل دفاع چپ ذخیرهای ندارد. سال قبل هر زمان که تیم آقایی را در ترکیب نداشت از کاردوسو استفاده میکرد که البته پست تخصصی آن بازیکن نبود ولی به نظر میرسد امسال تیم این بازیکن را در اختیار نخواهد داشت. لذا به یک دفاع چپ ذخیره نیز نیاز خواهد شد که در بین بازیکنان باقیمانده میتوان به این اسامی اشاره کرد:
دفاع چپ: وحید حیدریه، میثم مجیدی، مصطفی اکرامی و گزینه خارجی
هر کدام از این بازیکنان میتوانند دفاع جانشین مناسبی برای آقایی در سمت چپ باشند.

هافبک دفاعی
زوج کیانی-عشوری در نیم فصل دوم رقابتهای سال قبل بسیار خوب جواب داد. نقطه اشتراکی که این دو بازیکن دارند غیرت و تعصب مثال زدنی آنها در هنگام بازی است. شاید بهترین خاطرهای که از آنها از سال قبل داریم لحظهای است که سعی دارند با سر توپ را از جلوی پای بازیکن حریف در دو مسابقهی مختلف بگیرند.
تراکتور به واسطهی داشتن مدیری توانمند و لابق به اسم آجرلو توانسته که امسال نیز از این دو بازیکن در ترکیب خود بهره ببرد. اما نکتهی اصلی اینجاست که هنوز جایگزینی روی نیمکت برای این دو بازیکن نیست. سال قبل به موقع مصدومیت یا محرومیت هر کدام از این دو بازیکن سرمربی آگوستو سزار را یک خط عقبتر بازی میداد و او مهرهی مناسبی برای پرکردن جای خالی هر کدام از این دو بازیکن بود ولی امسال این مهرهی ارزشمند دیگر در بین قرمزپوشان تبریزی حضور ندارد و برای سال جدید یک هافبک دفاعی دیگر مورد نیاز تیم میباشد.
هافبک دفاعی: تیموریان، رمضانی، سیامک کوروشی و گزینه خارجی
البته با وجود زوج کیانی-عشوری، به نظر میرسد که جذب تیموریان کار عقلانی نباشد. این زوج در کنار هم بسیار خوب کار میکنند و نیازی به جذب بازیکنی به کیفیت این دو بازیکن نیاز نیست. ولی جذب رمضانی از استقلال یا کوروشی از نفت را میتوان گزینهای مناسب برای این پست دانست.

هافبک پلی میکر
سال قبل تراکتورسازی برای این پست بختیار رحمانی و گاها آگوستو سزار را داشت که امسال این دو مهرهی ارزشمند و قابل اتکا دیگر در تیم حضور ندارند. پاشنه آشیل تراکتورسازی در فصل جدید میتواند این پست باشد زیرا که بختیار یکی از بهترین پلی میکرهای حال حاضر ایران است و به راستی که بازیکن ایرانی دیگری در حد بختیار به سادگی پیدا نخواهد شد.
تراکتورسازی امسال برای این پست با دو بازیکن به اسمهای محمد نوری و جاسم کرار به توافقاتی دست یافته است که گرچه هیچکدام از آنها به اندازه بختیار خوب نخواهند بود ولی در فقر هافبک پلی میکری لیگ ایران گزینههای خوبی برای تراکتورسازی میباشند.
اگر تراکتورسازی بتواند هر دو بازیکن را برای این پست جذب کند شاهکار کرده و این تیم نگرانی برای فصل بعد در این پست نخواهد داشت.
هافبک و مهاجم کناری
فصل گذشته رفیعی، ثاقبی و آگوستو سزار برای این دو پست بودند که امسال فقط رفیعی در تیم آن هم به مدت یک نیم فصل باقی مانده است. البته تراکتورسازی در این مدت بیکار نبوده و با جذب ابراهیمی و مرادی (از پارسه تهران) عملکرد متوسطی داشته است. البته مهدی شریفی نیز با تمام شدن مصدومیتش میتواند در این پست غیرتخصصی بازی کند. اگر جذب ابراهیمی را به جای شاهین ثاقبی تلقی کنیم تراکتور در این زمینه موفق عمل کرده است. ولی با توجه اینکه مرادی از دسته یک در این تیم حضور یافته و همچنین به دلیل جدایی رفیعی از تیم در نیم فصل هنوز جا دارد که تراکتورسازی یک یا دو بازیکن بزرگ و ستاره را در این پست جذب نماید. بازیکنان باقیمانده برای این دو پست شامل:
سهمیه سرباز: مهدی ترابی و احسان پهلوان
سهمیه غیرسرباز: تبریزی، ماتیاس چاگو و گزینه خارجی دیگر
جذب یک یا دو بازیکن از بازیکنان موجود به عنوان سهمیه سرباز یا غیرسرباز میتواند از تراکتورسازی به عنوان یک تیم رویایی برای فصل آینده بسازد.
مهاجم نوک
بایرامی، حمزه یونس، حاتمی، آگوستو سزار، نانگ و مهدی شریفی بازیکنان متعددی بودند که سال قبل برای تراکتور در این پست بازی کردهاند و البته میتوان گفت به جز حاتمی آن هم در هفتههای پایانی هیچ کدام موفقیت چندانی در این زمینه نداشتند. از بین بازیکنان نامبرده فقط شریفی در تیم حضور دارد و البته تکلیف حاتمی هم هنوز مشخص نیست.
تراکتورسازی امسال به جای نانگ مهاجم محبوب دوفصل پیش خود ادینهو را جذب نموده است. حال باید منتظر ماند و دید که آیا قلعه نوعی مهاجم محبوب خود حاتمی را برای این پست نگه خواهد داشت و یا به خاطر زیادی نفرات بالای ۲۳ سال قلم بر نام این بازیکن خواهد زد. البته باتوجه به احتمال کم جذب وینگرهای نام برده ممکن است که قلعه نوعی حاتمی را نگه داشته و از این بازیکن و ادینهو به عنوان مهاجم تارگت استفاده کند و شریفی را یک خط عقبتر برده و از وی به عنوان وینگر استفاده ببرد.

بازیکن کلیدی
لزوم یک بازیکن کلیدی مثل آگوستو سزار را میتوان برگ برنده یک تیم دانست. آگوستو سزار در فصل قبل در پستهای هافبک دفاعی، هافبک پلی میکر، هافبک و مهاجم کناری، مهاجم نوک و دفاع وسط برای تراکتورسازی بازی کرد و عملا آچار فرانسه تیم محسوب میشد که در مواقع لزوم سرمربی وی را در پست های غیرتخصصی بازی میداد و البته باید گفت که آگوستو در هر پستی بازی کرد موفق بود.
با توجه به اینکه هیچ بازیکن ایرانی با این خصوصیات را نمیتوان در ایران یافت اینجاست که باید قلعه نوعی هنرنمایی کند و با پیدا کردن گزینهای خارجی جایگزین آگوستو یک خرید فوق العاده داشته باشد. گرچه باید گفت که بازیکنانی با خصوصیات آگوستو حتی در جهان هم کم پیدا میشود.
نتیجه گیری:
با توجه به شرایط پیش آمده تراکتورسازی هنوز به جذب بازیکن در این پستها نیازمند است:
* دفاع راست (ذخیره)
* دفاع چپ (ذخیره)
* دفاع وسط (فیکس)
* هافبک دفاعی (ذخیره)
* ۱+۱ هافبک پلی میکر (فیکس)
* ۱+۱ هافبک و مهاجم کنار (فیکس)
در حال حاضر تراکتورسازی ۳ سهمیه بازیکن خارجی (دو خارجی + یک سهمیه آسیا) و ۴ سهمیه بازیکن لیگ برتری را در لیست خود میبیند. وجود ۷ سهمیه خالی برای جذب بازیکن به نظر میرسد دقیقا برای پیدا کردن نقاط ضعف تراکتورسازی کافی باشد.
البته از بین همهی این پستهای خالی، پستهای دفاع وسط، هافبک پلی میکرو هافبک کناری بیشترین اهمیت را برای این تیم دارند و ۳ پست باقیمانده فقط برای پرکردن نیمکت و جانشینهای احتمالی بازیکنان فیکس تیم خواهند بود.
باید منتظر ماند و دید که این تیم در روزهای باقیمانده نقل و انتقالات چه خواهد کرد. در زیر لیست بازیکنان امید و بزرگسالان تراکتورسازی را مشاهد میکنیم:
بازیکنان سهمیه بزرگسال: ۱-فرزین گروسیان ۲-محمد ایرانپوریان ۳-خالد شفیعی ۴-محسن بنگر ۵-سعید مرادی ۶- مهدی کیانی ۷-سینا عشوری ۸-محمد ابراهیمی ۹-سروش رفیعی ۱۰-مهدی شریفی ۱۱-لوسیانو ادینهو
بازیکنان سهمیه امید: ۱-محمدرضا اخباری ۲- سعید آقایی ۳-محمدرضا مهدی زاده