به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، علی درخشان” بازیکن بومی فوتبال تبریز و سابق تیم ملی جوانان بعد از مصدومیتی که گریبان گیرش شد، مدتی است که از سطح اول فوتبال کشورمان بدور مانده است و این روزها حمایتهای مردمی و رسانهای از وی در فضای مجازی را شاهد هستیم.
به همین بهانه گفتوگوی کوتاهی با این بازیکن انجام دادهایم که مشروح آن را در زیر میخوانید:
آناج: از آخرین وضعیت خود بگویید و در کدام تیمها بازی کردهاید؟
من فصل قبل در تیم شهرداری تبریز در لیگ دسته دو بازی میکردم. قبل از شهرداری تبریز در استیل آذین سمنان بودم و در تیمهای مس سونگون، ماشین سازی و نیروی زمینی – به عنوان بازیکن سرباز – بازی کردهام. در تیم ملی هم در رده جوانان بازیهای زیادی انجام دادهام و دو گل ملی هم دارم حتی مقطعی به تیم ملی امید دعوت شدم ولی بازی رسمی در این تیم نداشتم.
آن فصلی که با شهرداری به لیگ برتر آمدیم در دسته یک و نیم فصل دوم همه بازیها را فیکس بازی کردم اما در اردوی پیش فصل لیگ برتر دچار بدشانسی شدم و رباط صلیبی پاره کردم که بعد از رفع مصدومیت همواره در جمع ۱۸ بازیکن اصلی تیم بودم. پس از پایان فصل سرباز شدم و به نیروی زمینی رفتم؛ پس از اتمام سربازی در نیروی زمینی از سطح اول فوتبال دور شدم و تا الان هم هیچ حمایت خاصی از من نشده است.
آناج: همانطور که پیش بینی میشد واگذاری امتیاز شهرداری به ماشین سازی عملا به ضرر بازیکنان شهرداری تمام شد، قبول دارید؟
دقیقا همینطور است و نه تنها به ضرر من بلکه به ضرر همه همبازیانم تمام شد و خیلی از آنها فوتبال را همان موقع کنار گذاشتند.
آناج: چرا در تستگیری تیمهای لیگ برتری شرکت نمیکنید؟
ببینید تست یک مساله سرپوشیده است که بگویند شما را نمیخواهیم چون نمیخواهند مستقیم به بازیکن بگویند شما را نمیخواهیم به همین خاطر با کلمه تست بازی میکنند.

آناج: الان وضعیتتان از لحاظ آمادگی جسمانی چگونه است؛ خودتان را در سطح لیگ برتر میبینید؟
در مورد سوال اول باید بگویم که یک ماه است با مربی بدنساز که مربی آقای سجاد هاشمی هم هستند تمرین میکنم و به گفته ایشان در بهترین شرایط بدنی هستم، خودم نیز همین احساس را دارم.
در مورد سطح فوتبالم و لیگ برتر، حداقل میتوانم بگویم از بازیکنانی که در لیگ برتر بازی میکنند چیزی کم ندارم. من بازیکن تیم ملی بودهام و در جام ملتهای آسیا بازی کردهام. واقعیت این است که الان همتیمیهای من در تیم ملی و شهرداری و حتی بازیکنانی که جزء ۱۱ نفر نبودند در لیگ برتر فیکس بازی میکنند. با شجاع خلیل زاده، سروش رفیعی، کریم انصاریفرد زمانی در تیمملی همبازی بودیم اما الان آنها در لیگ برتر و اروپا بازی میکنند و من بیرون ماندهام.
آناج: به گفته یکی از همتیمیهایتان شما در زمان حضور در شهرداری تبریز در لیگ برتر بهترین بازیکن این تیم بودید چه شد که از سطح اول فوتبال دور شدید؟
پس از پایان دوران نقاهتم آقای درخشان به من گفتند در کنار تیم باشم و حتی گفتند به شما بازی میرسد و من هم عملکرد خوبی داشتم و حتی در بازیهای تدارکاتی هم گلزنی کرده بودم ولی از طرفی سن کمی داشتم و از طرفی دیگر هم تیم وضعیت خطرناکی داشت و در آستانه سقوط بود که به همین خاطر به من اعتماد نمیکردند.
آناج: مجتبی ساعی گزارشگر شبکه استانی سهند هم از شما حمایت کرده است، در این مورد چه نظری دارید؟
جا دارد از آقای ساعی هم تشکر کنم که در فضای مجازی از من حمایت کردند و واقعا تعجب کردم چون با ایشان ارتباط دوستی نداشتم ؛ همچنین از محمدرضا زینال خیری و بهمن کامل هم تشکر ویژهای دارم ولی صحبت اصلی من این است که وقتی شهر من سه تیم در لیگ برتر دارد چرا به بازیکنان بومی اعتماد نمیشود. وقتی در شهر خودم به من اعتماد نمیکنند چگونه میتوانم انتظار داشته باشم که در شهرهای دیگر به من اعتماد کنند؟
آناج: نظرتان در مورد تیم فوتبال ماشین سازی چیست؟
ماشین سازی شناسنانه فوتبال آذربابجان است من هم سابقه پوشیدن پیراهن این تیم را دارم. با صعود ماشین سازی به لیگ برتر انرژی خاصی به فوتبال دوستان در آذربایجان تزریق شد. حتی خود من هم به حمایتهای این تیم بسیار امیدوار هستم چون توجه خاصی به بازیکنان بومی دارند و به نظرم با استفاده از بازیکنان بومی موجب شکوفایی فوتبال آذربایجان خواهند شد.
آناج: سخن آخر؟
در فوتبال کشورمان کمتر مربی به بازیکنان جوان تیمش اعتماد میکند البته دلایلی دارد و در برخی موارد باید حق داد اما من از آنها خواهش میکنم به بازیکنان جوان هم اعتماد کنند و فرصت بدهند تا این بازیکنان بتوانند تواناییهایشان را اثبات کنند.
من در زمانی که در تیم ملی بودم از تیم های مختلف لیگ برتر پیشنهاد داشتم اما ماندم تا در شهر خودم بازی کنم؛ اما امروز هیچ کس به فکر علی درخشان نیست و سراغ او نمیرود.
من نه پول دارم نه مدیر برنامه و کوچکترین ارتباطی با دلالها نداشتهام؛ با هیچ مربی هم ارتباط نزدیکی ندارم فقط میتوانم از مدیران و سرمربیان محترم تقاضا کنم تا به من اعتماد کنند. مطمئن باشند من هم جواب اعتماد آنها را خواهم داد.