به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، با وجود شرایط حاکم بر فروشگاه های پوشاک شهر، در میان انبوه لباس های نامتعارفی که با نازلترین قیمت ها، فرهنگ پوشش غیر اسلامی و حتی منافی ارزش های انسانی را رواج می دهد، دسترسی به محصولات پوشش در حد و شأن یک بانوی مسلمان ایرانی بسیار سخت به نظر می رسد. تا جایی که تابلویی با عنوان خانه ی حجاب در سطح شهر، چه برای کسی که التزام عملی به عفاف و حجاب ندارد و چه برای خانم محجبه ای که بازار و مغازه های شهر پاسخی به نیاز ارزشی او ندارند، مایه ی تعجب است که البته این نوع تعجب در برخی مقامات مسئول به صورت پررنگ تر و قدری متفاوت تر خودنمایی می کند.

«ستیا» اولین مجموعه ی تخصصی ارائه ی پوشاک و ملزومات حجاب در شمالغرب کشور

خانه ی حجاب “ستیا” مدت ها پیش به عنوان اولین مجموعه ی تخصصی ارائه ی پوشاک و ملزومات حجاب در شمالغرب کشور، در تبریز کار خود را آغاز کرد؛ لکن تعطیلی شش ماهه این مجموعه پس از فعالیت دو و نیم ساله ی آن بار دیگر اذهان آرام یافته ی اهل دغدغه را مشوش نمود.

در این مجال به گفت و گو با حجت الاسلام محمدامین شهمنظری مدیریت جدید مجموعه ی خانه ی حجاب “ستیا” پرداخته ایم که البته فراز و نشیب های تجربه شده در ستیا بهانه ای شد برای برخی کوتاهی های فرهنگی که قطعا موجبات تلخ کامی فرهنگ اسلامی جامعه را فراهم می کند.

آناج: لطفا در مورد هدف شکل گیری خانه ی حجاب ستیا و از سرگیری فعالیت آن پس از تعطیلی شش ماهه بفرمایید:

مجموعه فروشگاه حجاب ستیا، سه سال قبل توسط دو تن از فعالان فرهنگی با پشتوانه ی فکری قوی و با به کارگیری سرمایه ای قابل توجه راه اندازی شد. در زمانی که این مجموعه ی فرهنگی آغاز به کار کرد نه تنها در تبریز و سایر شهرستانهای استان بلکه طبق تحقیقی که صورت گرفته بود در استانهای همجوار نیز محلی جهت برآورد نیازهای خانم های محجبه وجود نداشت.

برند سازی در حوزه ی پوشاک حجاب

هدف نهایی از راه اندازی ستیا ایجاد یک برند منطقه ای در حوزه حجاب و تحت پوشش قرار دادن استانهای همجوار بود. زیرا بخش قابل توجهی از خانم های محجبه به ویژه جوان ترها مجبور بودند جهت تهیه ی چادرو برخی ملزومات مورد نیاز از شهرهایی چون مشهد و قم خرید نمایند و قطعا کسانی که دسترسی به آن مراکز را نداشتند از دست یابی به مدل های متنوع کالای حجاب محروم بودند.

یک حرکت خودجوش عملی فارغ از شعارهای متولیان فرهنگی!

در واقع انجام یک کارعملی فارغ از شعارهای پشت تریبونی و همایش پسند منجر به راه اندازی این فروشگاه شد و متولیان آن به دنبال پشتوانه ی جدی بود تا بتوانند در فرهنگ عفاف و حجاب تبریز گامی موثر بردارند. همچنین درصدد این بودند که تمام مسئولان مربوطه را در این خصوص همسو کرده و تقدس هدف مورد نظر را به ایشان تفهیم نمایند. علیرغم تلاش های مداوم، متاسفانه این اتفاق نیافتاد و مسئولان و نهادهای مربوطه ذره ای حمایت از خود نشان ندادند.

چرایی لزوم حمایت از خانه حجاب

آنچه حمایت از مجموعه های حجاب و عفاف را در صدر اولویت قرار می دهد این است که این فروشگاه ها با کمترین سود در حوزه پوشاک فعالیت می نمایند و در جایی که برخی از اقسام پوشاک از سود صددرصدی و بیشتر برخوردار است، ملزومات حجاب با نهایت سود سی درصدی ارائه می گردد. زیرا مبنا در این کار بیش از آنکه اقتصادی باشد فرهنگی است و در راستای حمایت از دولیدات داخلی تمامی اجناس از تولیدکنندگان داخل کشور تهیه و عرضه می گردد.

نه تنها در بحث همراهی از طرف هیچ یک از ارگانهای دولتی و خصوصی با این مجموعه همراهی صورت نگرفت، بلکه برخی اقدام های همسو با پشتوانه ی دولتی نیز منجر به تحت تاثیر قرار گرفتن عملکرد ستیا شد و در نهایت پس از تحمیل هزینه های هنگفت به موسسین اصلی منجر به تعطیلی فروشگاه در شش ماه گذشته شد.

پس از تعطیلی فروشگاه، مجموعه ی فرهنگی صراط بار دیگر با همان هدف کار را از سر گرفت؛ محل فروشگاه را نیز علیرغم هزینه ی سرسام آوری که داشت، در نزدیکی محل قبلی انتخاب شد تا مخاطبان غیر تبریزی و خارج از استانی در یافتن محل جدید فروشگاه با مشکل مواجه نشوند.

ستیا، یک بسته کامل حجاب با رویکرد اسلامی

هرچند محصولات حجاب مثل مقنعه، چادر یا روسری در فروشگاه های مختلف شهر یافت می شود اما هیچ گاه نمی توانید یک بسته کامل حجاب با رویکرد اسلامی را پیدا کنید؛ درواقع خانه حجاب ستیا همان پک کاملی است که در آن همه ی اقلام حجاب با بیشترین تنوع طرح و رنگ عرضه می شود. در ثانی همانطور که ذکر شد فروشگاه های پوشاک به دنبال سودآوری و کسب درآمد بیشتری هستند در حالی که هدف از تشکیل خانه ی حجاب ستیا هرگز سودآوری نبوده و سودی هم در پی نداشته که اگر غیر از این بود باید تمام چینش این فروشگاه را تغییر می دادیم.

 

ستیا را حفظ می کنیم حتی اگر ضرر کرده باشیم

همان طور که اشاره کردم تمام اجناس را از چادر گرفته تا ساق دست، با رویکرد حجاب عرضه می کنیم و در فروش هر جنسی به این فکر هستیم که آیا برای حجاب جامعه مفید است یا خیر. علاوه بر این ما کار را با این دید آغاز کردیم که اگر ما نیز مثل متصدی سابق امر، متحمل ضرر و زیان شویم، همچنان سعی بر بقای مجموعه ی ستیا خواهیم داشت تا حداقل بدینوسیله، عنوان حجاب در تبریز رونق داشته باشد.

آناج: وجه تسمیه ی ستیا برای فروشگاهی به عنوان خانه ی حجاب چیست؟

نام “ستیا” با معنای زن پاکدامن، با پشتوانه ی فکری انتخاب شده و به دو دلیل مورد توجه می باشد؛ اول اینکه به استناد برخی روایات یکی از القاب حضرت معصومه(س) محسوب می شود و دوم در زمان قاجار این نام بین دختران محجبه رواج داشت؛ در واقع این عنوان در بردارنده ی مفهوم حجاب اصیل ایرانی و اسلامی است و سعی کرده ایم در پوشاک مورد عرضه نیز، الگوی ایرانی و اسلامی را یکجا جمع کنیم.

آناج: برای ترویج محصولات حجاب، بخصوص در میان قشر جوان، چه برنامه هایی را در دستور کار خود قرار دادید؟

 دغدغه اصلی ما پاسخ به این سوال است که آیا تمام محصولاتی که با عنوان حجاب در جامعه عرضه می شوند واقعا می توانند در زیل محصولات حجاب قرار بگیرند یا خیر؟ ما جهت بررسی این موضوع کارگروهی را تشکیل داده و با مجموعه ی قبلی ستیا نیز هماهنگ شدیم تا به یک واقعیت دست یابیم و به این سوال پاسخ بدهیم که کدام حجاب را باید رونق بدهیم؟ یکی از علت های از بین رفتن حجاب، قیمت بالای محصولات حجاب است؛ لذا تصمیم گرفتیم در رابطه با ترویج چادر اصیل، قیمتی تعیین کنیم که مردم رغبت بیشتری جهت استفاده از این نوع پوشش از خود نشان بدهند. هرچند این هدف هنوز محقق نشده است اما در حال حاضر جنس اصل چادرهای شب را نصف قیمت فروشگاه های پوشاک عرضه می کنیم. جالب است بدانید قیمت ها را به قدری کاهش داده ایم که گاه مشتری به اصل بودن آن شک می کند! در حالی که چادری که ما به قیمت ۲۰۰ هزار تومان می فروشیم، همانی است که در فروشگاه های دیگر ۴۰۰ هزارتومان به فروش می رسد. علاوه بر این اقدام به عرضه ی چادر دوخته شده ی سنتی نیز کردیم که مشتری را به حجاب اصیل راغب می کند.

به عبارت دیگر مخاطبان ما به دو دسته تقسیم می شوند، مردمی که پایبند به حجاب قدیمی و سنتی هستند (که برای حفظ رغبت آنان به حجاب دو اقدام فوق را انجام دادیم) و دسته دوم مخاطبان جوان، دانشجو و تنوع طلب هستند که باید بتوانیم محصولات حجاب مورد نیاز آنان را نیز تامین کنیم که بدین منظور تنوع مقنعه، روسری، چادر، ساق و سایر محصولات را ایجاد و حتی به طراحی چادر های اسلامی و جدید اقدام کرده و هماهنگی های لازم را با تولیدی مربوطه انجام دادیم.

آناج: کدام نهادها در حمایت از این امر مسئولیت و وظیفه دارند؟

حجاب و عفاف جزء فرهنگ اصیل دینی و ملی ماست؛ لذا باید ببینیم متکفل فرهنگ جامعه ی ما کیست؟ اگر حوزه های علمیه را مسئول بدانیم، باید بگوییم آنها بودجه ای در این خصوص دریافت نمی کنند که بخواهند از امثال ستیا و یا تولید وعرضه ی محصولات حجاب حمایت کنند. به عبارت دیگر در کشور ما نهادهایی وجود دارند که جهت پرداختن به امر عفاف وحجاب بودجه دریافت می کنند که یکی از آنها وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که تا کنون هیچ اقدام خاصی در این خصوص انجام نداده است، مگر چند سال قبل که همایشی تحت عنوان پوشش اسلامی در تهران برگزار کردند که بیشتر شبیه یک شوی لباس غربی بود تنها با این تفاوت که خانم ها محجبه بودند. همایشی که خبری از حجاب و عفاف در آن نبود و هنوز هم تبعات آن به پایان نرسیده است. بنابراین امر حجاب و عفاف وظیفه ی ارشاد است اما متاسفانه خود را متکفل آن نمی داند.

نهاد متولی دیگر در زمینه ی فرهنگ سازی عفاف و حجاب، وزارت ورزش و جوانان است که پرداخت به این موضوع در آیین نامه شان نیز قید شده است اما متاسفانه ما دیدیم که آنها هیچ گونه دغدغه ای در این مورد ندارند و تمام همّ و غمشان ورزش است و در موارد محدودی نیست وجه مختصری به نهادهای فرهنگی می دهند که صرفا صدای اعتراض بلند نشود.

از سوی دیگر معاونت فرهنگی شهرداری نیز حداقل کاری که وظیفه داشت انجام بدهد، این بود که در زمینه ی عفاف و حجاب یا حمایت از امثال ستیا، کار تبلیغاتی انجام بدهد اما متاسفانه در این زمینه نیز می بینیم کار مقبولی انجام نشده است. بیلبورهای شهر بر اساس تزهای غربی در حال تبلیغ مصرف گرایی محض هستند و در معدود موارد انگشت شمار می تواند تبلیغات حاوی مفاهیم ارزشی را در آنها مشاهده کرد.

بیش از ۲۶ دستگاه عریض و طویل دولتی سالانه میلیاردها تومان در حوزه ی حجاب و عفاف بودجه دریافت می کنند اما تاکنون اثری از این میلیاردها تومان در جامعه نمود نداشته است و متاسفانه دشمن با ابتکار عمل خلأ غفلت مسئولین را در راستای تبلیغ مُدهای خود به کار گرفته است. به همین دلیل است که هرازچندگاهی پوشاکی منافی عرف و عفت جامعه همچون ساپورت، مانتوی بدون دکمه یا شیشه ای رواج می باید و کک آقایان هم نمی گزد!

آناج: حمایت از فروشگاه های غیر از خانه های حجاب چگونه است؟

پوشاک حجاب در ایران هیچ گونه نهاد حمایتی ندارد مگر در تهران که اتحادیه ای برای طراحان و تولیدکنندگان پوشاک حجاب تشکیل داده اند. اما در شهر ما ایجاد مجموعه ای مثل ستیا حتی برای مسئولین جای سوال دارد! آنها می گویند مگر چادر، مانتو یا مقنعه در فروشگاه های دیگر پیدا نمی شود، پس چه نیازی به خانه حجاب؟! تعدادی فکر می کنند ما برای کسب درآمد ورود کرده ایم در حالی که کار ما اقتصادی نیست، فرهنگی است؛ ما داریم کار فرهنگی در زمینه ترویج عفاف و حجاب انجام می دهیم؛ هرچند اگر ما هم با نیت سودآوری وارد کار می شدیم قطعا می توانستیم با عرضه ی برخی محصولات و با قدری کوتاهی در موضع حجاب اصیل، سودآور باشیم اما هرگز نیست کسب سود نداریم.

از طرفی اتحادیه ها و نهادهای مربوطه نیز دغدغه ی حمایت از حجاب را ندارند که بخواهند از ما پشتیبانی کنند؛ البته مطالبه ی ما کمک مالی از این نهادها نیست (هرچند کمک مالی وظیفه ی آنان است) و همچنین انتظار نداریم خودشان اقدام به ایجاد خانه حجاب بکنند بلکه انتظار داریم حمایت بکنند تا خانه های حجاب بیشتری نیز در تبریز به وجود بیاید. متاسفانه باید بگویم در طول چند ماه تعطیلی ستیا، هیچ فروشگاه حجابی در تبریز وجود نداشت! اما اکنون دو مجموعه ی محدود تشکیل شده است که سرمایه ی درگردش آنها زیر ۵ میلیون تومان است در حالی که سرمایه درگردش ستیا حدود ۸۰ میلیون تومان است.

اما به هرحال ما این کار را با هدف ترویج حجاب اسلامی شروع کرده ایم که آن را ریسک فرهنگی می نامیم. یعنی احتمال دارد ما نیز از این ناحیه دچار زیان شویم ولی افتخارمان این است که با وجود نام ستیا بار دیگر قشر مذهبی و محجبه ی تبریز، به آرامش رسیده اند و ما بازخورد آن را دریافت می کنیم.

آناج: چه چشم اندازی را برای ستیا تعریف کرده اید؟

همانطور که در اهداف اولیه ی این مجموعه معین شده، ستیا قصد دارد به یک برند تبدیل شود؛ یعنی به نظر ما هیچ لزومی ندارد که ما پوشاک حجاب را از تهران، مشهد و یا قم تهیه کنیم و سود حاصل نیز عاید آنها شود. بلکه ما می توانیم با ارائه ی طرح های بومی مخصوص در تبریز و با جلب همکاری تولیدکنندگان تبریز، برنامه را تاجایی پیش ببریم که پوشاک حجاب مورد نیاز در شهر خودمان تولید بشود. یعنی طراحان، تولید کنندگان، خیاطان و کارگاه تولیدی همه استانی باشند که من معتقدم در همه ی این موارد ظرفیت های خوب و نیروهای ارزشی مورد نیاز را در داخل استان داریم. باز تاکید می کنم که ما درپی سودآوری نیستیم بلکه امیدواریم خانه های حجاب به قدری توسعه یابد که در شهر ما ۲۰ فروشگاه یا حتی بیشتر از آن در حد ستیا وجود داشته باشد.

آنان که امور فرهنگی کشور را به دست گرفته اند کاردان نیستند

البتته ما به تنهایی قادر به احقاق این هدف نیستیم اما متاسفانه چاره ای هم نداریم چون آنان که امور را به دست گرفته اند، کاردان نیستند. من معتقدم در امور فرهنگی باید نیروهایی کار را به دست بگیرند که قادر به اظهار نظر فرهنگی باشند و بتوانند جهت حل مساله ی حجاب راهکار ارائه بدهند و یا قادر به تشخیص خوب و بد انواع پوشش ها باشند؛ باید افرادی باشند تا برای ترویج حجاب در میان جوانان تنوع پسند و زیباپسند چاره ای بیاندیشند. امروز حتی رئیس جمهور یا ارشاد هم نمی تواند چنین تکلیفی را عملی کند بلکه باید کارگروهی را بدین منظور تشکیل بدهند.

در کشور ما رویکرد واحد و جامعی در مورد حجاب وجود ندارد

روشن تر بگویم که قریب به چهل سال از انقلاب می گذرد و ما توانسته ایم دستاوردها و پیشرفت های زیادی در ایران داشته باشیم اما هنوز حکومت اسلامی محقق نشده است، چون هرکس طبق نظر و سلیقه ی خودش پیش می رود و در مورد حجاب نیز تا کنون یک دیدگاه جامع به وجود نیامده است. برای همین است که یکی به عدم برخورد در زمینه حجاب نظر می دهد و دیگری در مورد عفاف چنان سخن می گوید که کاملا منافی نظر مراجع تقلید است.

باید با دید تخصصی به مساله ی حجاب و عفاف نگاه کرد

اگر بخواهیم در مورد علت های بدحجابی و بی بند و باری صحبت کنیم، یکی از علت ها را ماهواره بیان می کنند؛ اما تازمانی که مسئول بلند پایه ی کشور ما می گوید ما با ماهوار مشکلی نداریم، چطور می توان دردی از حجاب را چاره کرد؟ آیا کسی که چنین نظری می دهد واقعا صاحب نظر و متخصص است؟! به نظر من اگر هرکس در حوزه تخصص خود نظر بدهد آن موقع می توان در مورد عفاف و حجاب نیز به نظریه ای جامع دست پیدا کرد وگرنه مساله به همین منوال ادامه می یابد. اگر ما نیز در این زمینه ورود کردیم، به این دلیل بود که می دانستیم کسی تن به امر پوشاک حجاب اسلامی نخواهد داد.

وقتی مسئولین چوب لای چرخ حجاب و عفاف می گذارند

برای مثال مدتی قبل بین طراحان مانتو مذهبی و طراحانی به اسم مانتو ایرانی چالش ایجاد شد ( که در گفت و گوی ویژه ی خبری شبکه خبر نیز مطرح شد هر چند که مانع پیگیری آن شدند)؛ استدلال طراح مانو مذهبی این بود که پوششی که من طراحی می کنم به دلیل کاربرد پارچه ی بیشتر، هزینه ی بالاتر و کار بیشتری نیاز دارد، لذا نسبت به پوشاک دیگر قیمت بالاتری دارد؛ اما شاید خود نهادهای دولتی دست در این کار دارند، لذا هیچگاه از ما حمایت نمی کنند و صرفا بر بالا بودن قیمت این نوع مانتو ها خرده می گیرند. حتی در آن گفت و گو مطرح کردند که گویا مسئولین مشخصی از آنان خواسته اند در این فضا ورود نکنند و اجازه بدهند جامعه مسیر عادی خود را طی کند! هرچند که چنین دیدگاه هایی نه با عقل و نه با نظر مراجع همسو نیست.

آناج: آیا محصولاتی که در خانه حجاب ستیا به فروش می رسد، همه تولید داخل هستند؟

متاسفانه در خصوص پارچه نه ما و نه صنوف دیگر نمی توانند ادعای داخلی بودن آن را داشته باشند چرا که پارچه چادری وارداتی است و از کشورهایی چون کره و ژاپن وارد می شود. متاسفانه باید بگویم از کم شعوری مسئولین ماست که ژاپن از محل فروش چادر در بازار ایران، چندین هزاردلار کسب سود می کند. یعنی هنوز مسئولین ما به این درک نرسیده اند که در خصوص پارچه ی چادری شرکت تولیدی دایر کنند. با این حال این ادعا را داریم که همه محصولاتی را که تولید داخلی آن وجود دارد، از ایران تامین می کنیم.

ناگفته نماند در سفری که به کشور عراق داشتیم، متوجه شدیم که قیمت خرده ی چادری که مشابه  آن در ایران با همان کیفیت و با همان دوخت به فروش می رسد، ارزان تر از قیمت عمده در ایران است! و ما در حال حاضر پیگیر چرایی این مساله هستیم که چطور می شود در کشوری مثل عراق که هیچ تولیدی در این زمینه ندارد، قیمت خرده ارزان تر از قیمت عمده ی کشور ماست.

چرا تولیدکنندگان متعهد عفاف و حجاب جایی در برنامه های تلویزیونی ندارند؟

حداقل جای شکر دارد که در قم و تهران تولیدی هایی وجود دارد که به دست نیروهای متعهد و انقلابی اداره می شوند و در زمینه ی تولید پوشاک حجاب با رویکرد اسلامی به حساسیت بسیار بالایی عمل می کنند و ما آرزو داشتیم مسئولان هم مثل ایشان متعهدانه عمل می کردند و ای کاش متولیان امر امثال این تولیدکنندگان و افراد دغدغه مند متعهد در مورد حجاب را که سعی در ترویج چادر حضرت را(س) در جامعه دارند، نیز در برنامه های تلویزیونی خود جای می دادند. اما متاسفانه هرگز این اتفاق نمی افتد چرا که صدا و سیما نیز برای تبلیغ و ترویج چنین اقداماتی انتظار مادی از ما دارد و به خاطر پول سنگینی که از ما طلب می کنند، هرگز نمی توانیم تبلیغی و گزارشی برای ترویج پوشاک حجاب، از آنان مطالبه کنیم. حال ما نمی گوییم که ستیا یا جاهای دیگر را تبلیغ کنند اما آنها وظیفه دارند برای امر حجاب تبلیغ کنند، آنها می توانند زنان محجبه را وارد صحنه کنند.

خدا را شکر که مسئولان ما بیشتر از امام علی(ع) می فهمند

متاسفانه نه تنها چنین اتفاقاتی در نهادهایی مثل صدا و سیما اتفاق نمی افتد، بلکه در صحنه هایی چون انتخابات نیز با کسانی که حجاب سست تری دارند مصاحبه می کنند تا مثلا مقبولیت انتخابات و نظام را نشان بدهند! یعنی ما آنقدر از مواضع خود افول کرده ایم که برای مقبول کردن خود به بدحجاب ها متوسل می شویم؟! در روز قدس خیلی بودند زنان محجبه ای که با تحمل گرمای سوزان آفتاب زیر چادرهای مشکی و با زبان روزه به صحنه آمدند اما چرا دوربین صدا و سیمای ما فرد بد حجاب را برای مصاحبه انتخاب کرد؟! البته استدلال مسئولان ما این است که چون امیرمومنان(ع) مقبولیت خود را از دست داد، به آن مشکلات گرفتار شد! و ما خدا را بسیار شکر می کنیم که مسئولان ما خیلی بیشتر از امام علی(ع) می فهمند.

ما می توانستیم محجبه ها را نشان بدهیم که تحصیل کرده هستند و حرف برای گفتن دارند، اما صدا و سیما همیشه آن ها را بی سواد، خانه دار، فقیر و مشکل دار نشان می دهد! وقتی هم فیلمی مثل رسوایی تولید می شود، (به اظهار خود اقای دهنمکی) از کارگردان فیلم می پرسند بابت تولید این فیلم، چقدر از حوزه ی علمیه پول گرفته ای؟! که آقای دهنمکی در پاسخ گفته بود من اصلا ارتباطی با حوزه ی علمیه نداشته ام اما شما بگویید بابت مخالفت با نشان دادن یک فرد خودساخته، چقدر پول گرفته اید.. با این وضعیت ما چگونه و با چه زمینه ای می توانیم چادری را به فروش برسانیم.

وزارت فرهنگ و ارشاد از تولید لباس های ضد فرهنگ اسلامی حمایت می کند

آناج: به نظرتان خواهید توانست با لباس های منافی عفت، مثل مانتوهای جلوباز یا لباس های تنگ و کوتاه، مقابله کنید؟

ما هرگز قصد رقابت با بازار این نوع پوشاک را نداریم که اگر داشته باشیم از هم اکنون رقابت را باخته ایم. چون نهادهایی مثل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از تولید و فروش این نوع لباس ها حمایت می کنند و برای تبلیغشان نیز همایش های خوبی برگزار می کنند. اما کجا همایشی برای تبلیغ چادر برگزار کردند؟! تا زمانی که دولتمردان با بودجه های حکومتی، در مقابل ما قرارگرفته اند، چگونه می توانم با لباس هایی چون مانتوهای شیشه ای و جلوباز مقابله کنم؟!

هرچند من متکفل حجاب نبودم اما امروز پیگیر این مسائل هستم که مثلا ساق دست با رنگ روشن برای حجاب جامعه ضرر دارد یا نه؛ و بر اساس پاسخ این سوال اقدام به فروش یا عدم فروش آن می کنم. اما آنان که پوشاک متفاوتی را عرضه می کنند و آنان که از این پوشاک حمایت می کنند، بر این باور نیستند بلکه آنها فروش هرآنچه را که نام پوشش بر آن اطلاق می شود، بلامانع می دانند ولو چسبان و کوتاه باشد. در اثر همین حمایت هاست که مانتوهایی کوتاه تر از بلوز با قیمت ۱۷ هزارتومان به فروش می رسد و حتی طرح برگزیده انتخاب می شود! با این حساب من قصد مقابله با این پوشاک را ندارم.

من تنها متکفل بحث فرهنگی – تربیتی جامعه بودم که وقتی کوتاهی های متولیان امر حجاب را مشاهده کردم، متکفل بحث حجاب در قالب ادامه ی کار مجموعه ی ستیا شدم و قطعا این مسیر را ادامه می دهیم و سعی می کنیم بدون تاکید بر سودآوری، سرمایه ی بیشتری را به کار بگیریم. اگر هم از نظر هزینه با مشکل مواجه شویم به طرق مختلفی مثل برگزاری کلاس های قرآن در موسسه ی صراط مایحتاج قضیه را تامین خواهیم کرد. تا جایی که افراد محجبه لباس های در حد و شأن حجاب اسلامی را پیدا کنند.

گفتنی است مجموعه ی ستیا واقع در چهار راه شهید بهشتی (منصور سابق) ضلع غربی برج ابریشم روزانه از ساعت ۱۰ .۳۰ الی ۱۴٫۳۰ و بعد از ظهر ساعت ۱۷ تا ۲۱ پذیرای مخاطبان است.