به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، معلم حق التدریس به معلمی اطلاق می شود که توانایی علمی و عملی تدریس را داشته باشد و به صورت پاره وقت در آموزشگاه‌های دولتی وزارت آموزش و پرورش تدریس نماید و حقوقش را از محل منابع این وزارت دریافت کند و دارای کدپرسنلی و ابلاغ رایانه‌ای نیز باشد.

حقوق این معلمان یک سوم معلمان رسمی و پیمانی بوده و شرایط کاری‌شان سه برابر سخت‌تر از معلمان رسمی و پیمانی است و به جز این حقوق اندک از هرگونه امتیازات و امکانات و تسهیلاتی محروم هستند.

سالهاست که جوانانی فعال و علاقه مند به تعلیم و تربیت از سراسر دیار ایران زمین به پا خواسته‌اند و با عشقی فراوان در سنگر آموزش و پرورش در خط مقدم جبهه‌ی پیکار با بی سوادی و کم آگاهی و زیر پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران، صادقانه و متعهدانه به نسل نو خدمت می کنند.

معلمان حق التدریسی که پس از قبولی در دو آزمون ( کتبی – عملی ) و اخذ صلاحیت از گزینش و گذراندن دوره‌های تخصصی مربوط به رشته‌ی تدریس‌شان به آموزش و پرورش راه یافته بودند. مهر هرسال به مدیریت های آموزش رفته و در صورت وجود کلاسی برای تدریس ، ابلاغ رایانه‌ای دریافت نموده و در دور افتاده‌ترین روستاها که جاده‌های صعب العبور داشته و حتی یک وسیله‌ی ایاب و ذهاب محلّی نداشته و بعضاً روستاهایی که حتی آب لوله کشی و نیز برق نداشته‌اند به خدمت متعهدانه و صادقانه مشغول بوده اند.

این خدمت در حالی بوده که متاسفانه با بی‌مهری های فراوانی از سوی بعضی از مسئولین وقت روبه رو گردیده‌اند ولی این همه معضل و بی مهری هم نتوانست، ذره ای از تلاش و علاقه‌ی این دریادلان تلاشگر و مظلوم بکاهد به گونه‌ای که همواره در پی افزایش مهارت ها و دانش های علمی تخصصی شان بوده اند تا به تبع آن در جهت رفع محرومیت فکری مهارتی دانش آموزان روستاهای محروم و تصحیح نگرش‌های آنها از موجود به مطلوب بکوشند ، آری اینگونه شد که اینک بیشتر معلمان حق التدریسی دارای مدارک علمی معتبر از دانشگاههای ایران اسلامی هستند و بعضاً فوق لیسانس و دکترا هستند و این مهم نشانگر آن است که این تلاشگران مظلوم ، ارزشمندی نهاد عظیم آموزش و پرورش و رسالتش را دریافته بودند.

در اینجا به بعضی از معضلات و بی مهری هایی که تلاشگران حق التدریس در ایام فعالیت شان  با آن ها  رو به رو بوده اند اشاره ای مختصر می نمایم.

تدریس ۲۴ ساعت در هفته در مقطع ابتدایی و درج (۲۲) ساعت در ابلاغ – برای اینکه پاره وقت محسوب شوند و شامل حقوق و مزایای استخدام نشوند.- و ندادن ساعات کار کافی (۲۴ ساعت) به معلمان حق التدریس مقطع راهنمایی ، دبیرستان و پیش دانشگاهی به خصوص در تهران و کلان شهرها

– عدم احتساب (۱۲) ساعت مدیر آموزگاری در ابلاغ برای

– عدم پرداخت دستمزد مدیر آموزگاری به حق التدریسی هایی که مسئولیت سنگین مدیرآموزگاری را به آنان سپرده بودند.

– تدریس در بدترین شرایط آب و هوایی و دورافتاده ترین نقاط روستایی

– برتری داشتن معلمان رسمی و پیمانی نسبت به آنها حتی در شرایطی که مدرک و سابقه کاری مفید حق التدریس ها بیشتر از آن ها باشد.

– نبود هیچگونه پوشش بیمه ای

– نبود هیچگونه بورسیه ی تحصیلی یا سهمیه ی کنکور

– انتخاب نشدن به عنوان” معلم نمونه ” حتی در صورت داشتن شرایط و شایستگی ها

– عدم پرداخت حقوق در ایامی که به هر دلیل تعطیل بوده ( تعطیلات رسمی ، فصلی )

– عدم پرداخت حق بدی آب و هوا ، عائله مندی ، پوشاک و….

– عدم پرداخت بن ، سهام عدالت و ….

– پرداخت حقوق یک سوم معلمان رسمی

و از همه مهم تر عدم تأمین امنیت شغلی است، به طوری که بعضاً معلمین حق التدریسی را به دلیل واهی نبود کلاسی برای تدریس از سنگر تعلیم و تربیت خارج کرده اند در حالی که چند روز بعد از این تصمیم متوجه شده اند که فضای خالی بسیاری در آن اداره وجود داشته و ناچاراً سرباز معلم یا نیروهای پیمانی یا شرکتی را جایگزین آنان کرده اند.

ضیاءالله اعزازی نماینده مردم بناب و عضو کمسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه اجتماعی آناج با بیان اینکه مشکلات معلمان حق التدریسی در حال بررسی است خاطرنشان کرد: با توجه به پیشنهادها و نامه های نوشته شده، در همین راستا اقداماتی را آغاز کرده ایم.

وی اظهار داشت: بعد از یررسی و تصمیم های صورت گرفته شده در این راستا دولت و آموزش و پرورش مکلف به اجرای این قوانین خواهد بود و سعی ما بر این است که در کمترین وقت ممکن مشکلا این عزیزان را به حداقل برسانیم.

درپایان ذکر این نکته لازم می نماید که آیا هنگام آن فرا نرسیده که با پرداخت پاداشی مادی معنوی به حق التدریسی ها جهت ترمیم رنج‌های چند ساله آنان اقدامی شایسته نمود؟