به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، در ایران قانون نانوشته‌ای به نام “همیشه مدیر می‌مانی” وجود دارد که در آن مسئولین از کوپه‌ای به کوپه‌ی دیگر منتقل می‌گردند اما هرگز پیاده نمی‌شوند و تنها جایگاه‌هایشان در بلند مدت تغییر می‌یابد؛ نمایندگان مجلس نیز از این دسته هستند و کمتر کسی را می‌توان یافت که بعد از اتمام دوران وکالتش در جایی مشغول به کار نشده باشد.

در این میان آن دسته از نمایندگانی که برای خود برو و بیایی دارند و در کارنامه‌شان ریاست کمیسیون‌ها نیز دیده می‌شود وجه تمایزی مثبت نسبت به سایرین دارند و خیال‌شان از بابت مسئول شدن در وزارت‌خانه‌ها و کابینه دولت راحت است.

برای مثال چندی پیش بود که رضا رحمانی، نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو با اتمام دوره نهم، ریسک نکرد و خیلی آبرومندانه کنار کشید تا در دولت تدبیر و امید مشغول به کار شود، تلاش‌های او نیز موثر واقع گردید و از آنجایی که ریاست کمیسیون صنایع و معادن را نیز در سوابق خود داشت به کنار همشهری خود نعمت زاده رفت و قائم‌مقام وزیر صنعت و معدن شد.

در ادامه روند نیز ارسلان فتحی‌پور، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس نهم و نماینده کلیبر که به علت رصد صلاحیت توسط شورای نگهبان نتوانست در مجلس دهم حضور یابد، با رفت‌وآمدهای مکرر به وزارت صنعت و معدن در نهایت توانست دل نعمت زاده را به دست آورد و معاون امور اقتصادی و بازرگانی وی شود.

هنگامی که دو آذربایجانی ریاست کمیسیون‌های اقتصادی و صنعت را در مجلس نهم بر عهده داشتند و نعمت زاده تبریزی نیز کلید وزارت صنعت و معدن را در دست گرفته بود توفیق چندانی نصیب آذربایجان‌شرقی نشد و دردی از این مردم و اقتصادش دوا نگردید؛ حال باید منتظر ماند و دید سه آذربایجانی با حضور در وزارت صنعت و معدن، آن هم در پست‌های کلیدی چه گلی بر سر این مردم و دیارشان خواهند زد.