به گزارش آوای ورزقان، صمد منافی فرزند عبدالغنی  در سال ۱۳۴۱ در روستای جاجان از توابع بخش مرکزی ورزقان در خانواده ای محروم و کشاورز دیده به جهان گشود. با رسیدن به سن هفت سالگی وارد سنگر علم و داشن شد پس از اتمام دروه ابتدایی به علت وجود مشکلات مالی از ادامه تحصیل در مقاطع بالا باز ماند.

وی فردی خوش اخلاق مهربان و سربزیر بود، آهسته حرف می زد. ایشان در کنار پدر به کار کشاورزی مشغول بودند که زمان خدمت سربازی فرا رسید و صمد لباس مقدس سربازی را به تن کرد و پس از گذراندن دوره آموزش نظامی راهی منطقه سرپل ذهاب شد. ایشان در طول شش ماه خدمت دو بار به مرخصی آمدند. نگران مریضی مادرش بود. و در آخرین دیدار از مادرش و حتی تمامی همسایگان حلایت خواسته بود و در دوم آذر ماه ۱۳۶۰ جان به جان آفرین تسلیم و جام شهادت را نوشید. بعد از چهل روز از شهادتش به مادر و خانواده اش خبر داده بودند. جنازه در نزدیکی مرز بود و بدین علت قدرت انتقال را نداشته اند و طبق گفته فرمانده اش که می گفته من یک فرمانده دلیر را از  دست داده ام نه یک سرباز عادی را.

« روحش شاد و یادش گرامی باد »

قسمتی از وصیت نامه شهید : مادرم آخرین دیدار من با شماست من از علی اکبر والاتر نیستم، خون امام حسین (ع) از خون ما افضل تر بوده است و من برای شهادت می روم.