به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، ۲۳ سال از نام‌گذاری روز بانکداری اسلامی یا همان بانکداری بدون ربا می‌گذرد. قانون عملیات بانکی بدون ربا که مشتمل بر ۲۷ ماده و ۴ تبصره است در روز ۸ شهریور سال ۱۳۶۲ تصویب گردید و در دهم شهریورماه سال ۱۳۶۲ به تایید شورای نگهبان رسید و چنین روزی، روز بانکداری اسلامی نام‌گذاری شد.

می‌توان گفت دستاورد دولت‌ها و مجالس گذشته در تحقق این مقوله‌ی مهم و حذف ربا از نظام بانکی کشور «تقریبا هیچ» بوده است. البته هر از گاهی در گوشه و کنار، مخالفت‌هایی با پدیده‌ی عجیب و غریب سود بانکی و بیشتر توسط مراجع عظام تقلید صورت می‌گیرد، اما متأسفانه در همان نقطه متوقف می‌شود.

به نظر می‌رسد مبارزه با نظام بانکی ربوی، هیچ متولی و مسئولی ندارد و مانند بسیاری از مسائل دیگر، به صورت تقویمی و مناسبتی با آن برخورد می‌شود. مثلا در همین ایام، یکی دو مقام مسئول یا مقام حوزوی، نسبت به این موضوع، ابراز مخالفت کرده و تا سال دیگر تقریبا هیچ سر و صدایی در مقابله و مبارزه با آن شنیده نمی‌شود.

اما ماجرا زمانی خوش‌مزه‌تر می‌شود که برخی مقامات و شخصیت‌های موجه نظام، به‌جای اظهارنظر و حل مشکلات اصلی کشور، به دعواها و تسویه حساب‌های جناحی روی آورده و حالا تنها دغدغه‌شان برگزاری کنسرت در حریم امام رضا(ع) شده است. حال آنکه ربا به فرموده‌ی قرآن کریم، جنگ با خداست و تقریبا برای هیچ مفسده‌ای به اندازه‌ی ربا، سخن به میان نیامده است.

چگونه است که برگزاری کنسرت در مشهد مقدس ناممکن و فاقد صورت شرعی است، اما فاصله‌ی طبقاتی، سود بانکی و زندگی‌های پنج ستاره در حریم امام هشتم، مباح می‌شود؟ و چگونه است که دولت‌مردان برای برگزاری کنسرت در مشهد، لباس رزم به تن کرده‌اند اما چنین ادعایی را برای شهری مانند قم ندارند؟

اینجاست که این بگومگوها ارزش و اعتبار خود را از دست داده و افکار عمومی را از مطالبات اصلی مردم، «منحرف» می‌سازد.

در همین زمینه حسن رحیم‌پور ازغدی در سخنرانی پیش از خطبه‌های نماز جمعه (مهرماه ۹۳)  اشاره کرد: «به نظر من برخی قوانین بانک‌داری ما غیرشرعی است و مسئولان می‌گویند اضطرار باعث شده است، در صورتی که اضطرار نیست و تنبلی است.» وی ادامه داد: «۲۰ سال پیش مقام معظم رهبری بحث وجدان کاری را مطرح کردند و حالا این سؤال وجود دارد: چند قانون در این زمینه تصویب شده است و ادارات و حوزه و دانشگاه در این مورد چه‌کاری انجام دادند؟»

البته ظاهرا سخنان روشن‌گرانه‌ی عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی به کام برخی‌ها خوش نیامد و پس از آن تقریبا صدایی از ایشان در نماز جمعه شنیده نشد.

حالا بهتر است با رویکردی انقلابی، مشکلات و اولویت‌های اصلی کشور را فهرست کرده و به‌جای درگیری‌های حساسیت‌برانگیز و انحرافی، مسائل را اصلی و فرعی نموده و در مسیر حل آنها قدم برداریم. اقدامی که در درجه‌ی اول بر عهده‌ی حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌ها و مسئولان عالی‌رتبه‌ی کشوری است که متأسفانه تا کنون هیچ اقدام و عمل جدی و محکمی در این زمینه انجام نشده است.