به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج: فرهاد روشنی، شهردار منطقه شش تبریز ضمن بازدید از دفتر تحریریه مرکزی آناج در گفت و گویی تفصیلی به سوالات مربوط به این حوزه پاسخ داده است که مشروح این گفت و گو در ادامه تقدیم مخاطبان می گردد:

آناج: لطفا قدری در مورد فعالیت هایتان توضیح بدهید.

شورای فرهنگی محلات در تک تک محلات دایر است و کار تا ساعت یک شب در خیابان ها نیز نشان دهنده‌ی مدیریت جهادی است. سعی ما بر این است که تاکیدات مقام معظم رهبری را که در چهار محور قرار دارد در منطقه خود عملی کنیم. در مورد تکریم ارباب رجوع از طرف استانداری در حضور شهردار و رئیس شورا از پرسنل شهرداری منطقه ۶ تکریم شده است. تعریف پروژه های سرمایه گذاری ریز و درشت نیز نه تنها در منطقه ۶ بلکه در همه جاهای محروم برای رهایی از محرومیت لازم است بدین جهت نیز باید زمینه را برای ورود بخش خصوصی فراهم کنیم. استقبال، تحرک و تدبیر منطقه به کمک شهردار در این راستا همت شده تا جایی که سرمایه گذار خواستار توسعه ی طرح شده است که در این صورت در طرح اولیه برای بیش از ۲هزار نفر فرصت اشتغال ایجاد خواهد شد.

تعریف پروژه های اشتغال زا یکی از نیازهای اساسی شهر تبریز است، تبریزی که در تمام زمینه ها حرف برای گفتن دارد.

مدیران باید در جهت تحقق اهداف سارمان با یکدیگر همکاری کنند نه اینکه زیرپای همدیگر را خالی کنند.

به نظر من باز کردن پای بخش خصوصی در این عرصه و تعریف پروژه های کلان مناطق محروم را نجات خواهد داد.

شهر به منزله ی یک انسان زنده است که اگر یک جانبه رشد کند مثل این است که سرش بزرگ می شود و بدنش کوچک می ماند و این مشکلات زیادی را در پی خواهد داشت لذا شهر باید به صورت متوازن توسعه یابد. برای رسیدن به این مهم اولا باید بودجه ی شهر به تناسب تقسیم شود. یعنی طی برنامه ای پنج ساله مقداری از بودجه ی مناطق برخوردار برای توسعه ی مناطق کم برخوردار هزینه شود. یکی از ملزومات این کار این است که مدیران نباید بخشی نگر باشند بلکه باید تبریز را یکجا در نظر بگیرند و خواهان توسعه ی همه ی قسمت های آن باشند. البته باید از پیش سازوکارهای مناسبی طراحی و تعیین شود.

یکی از آیتم های اساسی توسعه پایدار شهری توزیع متناسب امکانات و خدمات در بخش های مختلف شهر است.

آناج: وقتی شهروندان مقدار زیادی عوارض پرداخت می کنند، چطور راضی می شوند آن را در مناطق دیگر به کار بگیرند؟

عوارضی که از شهروندان دریافت می شود، عوارض شهری است نه عوارض یک منطقه خاص. این بحث یک موضوع اقتصادی است و من نمی توانم به جزئیات آن ورود کنم و قطعا این امر مستلزم ساز و کاری دقیق و حساب شده است ولی به هر حال توسعه باید متوازن باشد و شکی در آن نیست. همان طور که گفتم شهر مانند انسانی است که تولد و مرگ دارد. امروز بافت های فرسوده ی شهر ما دچار مرگ شده اند و مناطقی مانند مرزداران متولد شده اند. باید بافت فرسوده احیاء شود و برای احیای آن باید هزینه صرف کرد که البته این ها هزینه نیست و نباید به چشم هزینه به این موضوع نگاه کنیم چرا که با سرمایه گذاری در بخش های کم برخوردار آمار و جرم و جنایت و فساد که معمولا در مناطق کم برخوردار رایج می شود، کاهش می یابد. در واقع مدیریت شهری نیز در رابطه با جرایم و فساد اجتماعی مثل پلیس، سیستم قضایی و … وظایفی بر عهده دارد و باید هزینه کند. لذا ما نباید فقط به بخش خود توجه کنیم بلکه باید کل شهر و یا حتی کشور را در نظر بگیریم. ما نباید ترس از این داشته باشیم که پولی از جیب من به جیب دیگری رفت بلکه باید سعی کنیم پول از کشور و از چرخه ی اقتصادی ما خارج نشود.

در مدیریت اصولی باید در راستای جذب سرمایه های خارجی تلاش شود تا ارز وارد کشور شود. البته آقای نجفی نیز چنین دیدی دارند و این همان مدیریت کلان نگر است که لازمه ی توسعه ی  متوازن می باشد.

آناج: بودجه شهرداری منطقه ۶ چقدر است؟

۵۵ میلیارد تومان. من بعد از عید مسئولیت شهرداری منطقه ۶ را بر عهده گرفته ام و به شهردار قول داده بودم که این مقدار در شش ماه دوم تحقق یابد. در ماه هفتم ۱۳۳ درصد، در ماه هشتم ۱۴۹ درضد و ماه نهم تقریبا ۱۹۰ درصد تحقق یافته است که در مجموع ۱۰۶ درصد می باشد.

آناج: آیا این مقدار اکثرا از کمیسیون مصالحه است؟

خیر؛ اکثر آن از درآمدهای غیرنقدی است و نزدیک ۵۰ درصد نیز به صورت نقدی تحقق یافته است. همان طور که می دانید حتی با تحقق کامل ۵۵ میلیارد  تومان بازهم این مقدار پاسخگوی نیازهای غرب تبریز نیست.

آناج: چند درصد بودجه منطقه ۶ عمرانی است؟

طبق روال معمول ۶۰ درصد عمرانی است. اگر اشتباه نکنم بودجه ی مصوب در سال ۹۲، ۳۷ میلیارد تومان بود که ۲۲ میلیارد آن تحقق یافت. امسال هم ۵۵ میلیارد تومان است که انشاءالله بیش از صد در صد تحقق خواهد یافت اما همان طور که گفتم این مقدار پاسخ گوی  نیازهای منطقه نیست به طوری که اگراین مقدار را فقط در محله قراملک هزینه کنیم بازهم جای کار دارد مخصوصا اینکه زیرساخت های لازم برای توسعه نیز یکی از آیتم های اساسی است و در جای جای تبریز نیازی مشهور و ملموس و همچنین احیای بافت فرسوده ی شهرک امام یکی از ضرورت هاست که ما پیش طرح آن را آماده کرده ایم. اما مشکلاتی حقوقی دارد که باید سازمان های ذی‌ربط دخالت کنند. در این رابطه با آقای پورمهدی معاون عمرانی استاندار صحبت کرده ایم و سرمایه گذار نیز داریم. همچنین شهرک بهشتی نیز پتانسیل و درآمد خوبی برای منطقه است اما برای بهره برداری از این پتانسیل ها هم عزم ملی لازم است و هم مدیریت جهادی. اگر افراد متخصص و متعهد و دلسوز وارد کار شوند و به دور از حاشیه های سیاسی کمک کنند من مطمئنم منطقه ۶ درعرض سه سال به منطقه ای برخوردار  تبدیل می شود.

آناج: گویا در تقسیم بندی جدید، تغییراتی در منطقه ۶ لحاظ شده است؛ لطفا در این مورد توضیح دهید.

ما هم در این مورد چیزهایی شنیده ایم اما هنوز هنوز به ما ابلاغ نشده است. در برخی کارهای بزرگ صرفا مدیریت شهری نمی تواند رتق و فتق امور را بر عهده بگیرد بلکه گاه حتی ورود استانداری نیز لازم است و من همین جا، جا دارد که از آقای پورمهدی به خاطر کمک هایی که می کنند و به خاطر پیگیری هایشان تشکر کنم. با وجود ایشان کارهای حوزه عمرانی استانداری سرعت بی سابقه ای پیدا کرد.

آناج: کاربری زمین های اطراف قراملک در طرح تفصیلی با چه کاربری مشخص شده  است؟

البته خود طرح تفصیلی اشکالاتی دارد. زمانی  طرح تفصیلی به طرف غرب بود اما به دلایلی کنسل شد زیرا مثلا در طرح تفصیلی جنگل کاری را برای نقطه ای (مثل جنب فرودگاه، زمین های مابیین صیاد شیرازی و اوغلی) تعیین کرده اند که در آن نقطه درختی رشد نمی کند. این نشان می دهد که طرح تفصیلی کارشناسی شده نیست اما ما می توانیم برای بخشی از آن کاربری هایی سود ده تعریف کنیم تا ورود سرمایه گذاران تسهیل شود  تا آنها با سرمایه گذاری اقدام به اصلاح خاک و آب کرده و فضای سبز ایجاد کنند. هرچند این کار هزینه بر است اما از نظر علمی امکان پذیر است.

آناج: بحث حذف تردد ترانزیت جاده ی سنتو به کجا رسیده است؟

از زمانی که من مسئولیت مدیریت منطقه را برعهده گرفته ام چنین بحثی مطرح نشده است.

برای توسعه ی غرب تبریز همان طور که گفتم سرمایه گذاری ها و پروژه های کلان و ورود بخش خصوصی لازم است و گرنه با ۵۵ میلیارد تومان بودجه نمی توان برای غرب تبریز کار خاصی انجام داد. وقتی دو میلیارد و دو میلیون تومان صرف آسفالت  و یک و نیم میلیارد خرج لکه گیری می شود چطور می توان با ۵۵ میلیارد غرب تبریز را متحول کرد؟! یکی از عوامل تخریب مکرر آسفالت خیابان ها نمک پاشی و یخبندان است اما اگر بخواهیم خوب و با کیفیت بالا آسفالت کنیم باید هزینه ی زیادی صرف کنیم. بنابراین همان طور که گفتم اگر بخواهیم خوب و با کیفیت بالا کار کنیم بودجه ی منطقه ۶ فقط در قراملک به پایان می رسد.

آناج: در طرح تفصیلی کارخانه ها انتقال می یابد؟

به یاد دارم که یکبار شهرداری عزم خود را جزم کرده بود تا کارخانه ها به بیرون از شهر انتقال یابد که این تصمیم، تصمیم درستی بود اما برای این کار چندین برابر بودجه شهرداری پول نیاز بود. اما با ورود بخش خصوصی در چند سال آینده کارکرد آن محور عوض خواهد شد و دیگر کارخانه ها در آن قسمت نمی مانند زیرا با ارزش افزوده ای که به وجود می آید کارخانه ها به شهرک های صنعتی نقل مکان می کنند. در واقع کارخانه ها زمانی نقل مکان می کنند که این انتقال به صرفه باشد.

آناج: موضوع بحث سرمایه گذاری اتومال و مگامال به کجا رسید؟

۴۰ درصد عرصه، یعنی قسمت هایی را که به درد ما می خورد(مثل ساختمان ها، فضای سبز و …)، مال شهرداری است. البته فعلا قیمت گذاری نشده است و ما از روی متراژ ۴۰ درصد را خریده ایم. فضای سبز برای ما خیلی به صرفه است چون ما آنجا را حفظ می کنیم اما برای کاشت همین فضای سبز در جای دیگر چند میلیارد پول لازم است. فضای خالی را نیز خودشان بر می دارند تا داخل آن فضای تجاری ایجاد کنند.

آناج: این طرح سرمایه گذاری از کی شروع می شود و چند سال طول می کشد؟

اول باید نقشه ی کار تایید و سپس قرارداد ۳۵ درصد بسته شود تا برای آن پروانه صادر شود. به ما گفته اند تا ۲ سال به اتمام می رسد.

آناج: پیشنهادتان به کارخانه های غرب تبریز چیست؟

من هیچ پیشنهادی نمی دهم فقط توصیه می کنم به مشاور مراجعه کنند تا مشاور کار مطالعاتی انجام بدهد و کاری بکند که هم به درد تبریز بخورد و هم برای مالک به صرفه باشد. در واقع یک سیاست برد، برد حاکم است و گرنه اگر سرمایه گذار سود نکند، وارد کار نمی شود.

آناج: وضعیت منطقه ۶ در حوزه خدمات شهری چگونه بوده و تا به کی قرار است نگران بارندگی ها و بسته شدن راه ها باشیم؟

انتقادتان کاملا بجاست و در همین راستا پروژه ای طراحی و جلسه ای تشکیل شد تا با همکاری منطقه ۷ و برخی از کارخانه ها بتوانیم این پروژه را اجرا و مشکل را حل کنیم.

به نظر من سازمان محیط زیست نیز باید یک اعتبار دولتی تعریف کند. به عبارت دیگر آنچه می بینیم ظاهر قضیه است و قبل از آن باید در فرادست اقداماتی صورت بگیرد. تا چند سال پیش در تبریز طرح جمع آوری و دفع آب سطحی وجود نداشت و اگر به خاطر داشته باشید در گذشته مشکلات آب گرفتگی در تبریز خیلی زیاد بود اما بعدا مطالعات و اقدامات زیادی در خیلی از مناطق انجام گرفت اما هنوز ناقص است. لذا در این زمینه در همه ی مناطق باید کار شود و کانال های لازم (که هزینه بر است) در منطقه ما نیز باید نصب شود. علاوه بر این موضوع فرهنگ سازی نیز لازم ست تا مردم خود نیز رعایت کنند .

آناج: بودجه فرهنگی منطقه ۶ امسال چقدر است؟

۸۰ میلیون تومان است.

آناج: به نظر شما این مقدار برای امور فرهنگی کم نیست؟

قطعا کم است. البته ما کارهای فرهنگی بیشتری را انجام داده ایم. یعنی کارهای ما بیشتر از این مقدار (۸۰ میلیون تومان) بوده است چرا که ما با مشارکت مردم کار کرده ایم. در طول نه ماه بیش از ۱۳۰ برنامه ی فرهنگی اجرا کرده ایم و در اجرای برنامه های فرهنگی و پروژه های سرمایه گذاری و مشارکتی در رتبه یک قرار داریم. این همان عزم ملی و مدیریت جهادی است. مثلا با مدیریت جهادی است که ما توانسته ایم پروژه تجاری – خدماتی صنفی – صنعتی را در مایان اجرا کنیم که ۱۵۷ هزار متر مساحت مفید دارد. همان طور که می بینید این گونه پروژه ها در تاریخ شهرداری منطقه ۶ به چشم نخورده است و به همین دلیل تا به حال محروم مانده است. ما پروژه پارک شهربانو را مطرح کردیم که البته به خاطر برخی حرف و حدیث ها ابتر ماند. مثل این پروژه فقط در منطقه ۱۹ تهران نزدیک ترمینال جنوب ایجاد شده است که ۶ هکتار است در حالی که پروژه ما بیش از ۷ هکتار است و آیتم های جدید تری (مثل طرح اسکی روی یخ) نیز تعریف شده است. پیشنهاد من این بود که بخش خصوصی در این پروژه ورود کند.

آناج: به نظر شما برای اجرای پروژه فوق چه مقدار بودجه لازم است؟

برای تعیین میزان بودجه لازم ابتدا باید طرح کامل مشخص شود در حالی که کار ما در مرحله تملک ابتر ماند و به تعیین بودجه نرسیدیم. حال هرچقدر هم که بودجه نیاز داشته باشد باید توجه داشته باشیم که این پروژه هم اقتصادی است و هم فرهنگی. چنین فکر نکنید که اینجا منطقه فقیری است و کمتر کسی به این پارک خواهد آمد بلکه از جاهای دیگر تبریز نیز به این پارک می آیند همان طور که در تهران اینگونه است. قشر بزرگی از بانوان ایران بخصوص تبریز افسرده هستند و ورود به این موصضوع و کمک به رفع آن یکی از وظایف ذاتی مدیریت شهری است لذا ما نیز پیشقدم شدیم و پروژه های مهمی را در منطقه ۶ مطرح کردیم و انتظار دارم استقبال شود و عالمان نیز برای اصلاح کمکمان کنند تا بهتر و زیباتر از آنچه در فکر داریم اجرا کنیم.

اگر بخواهم در مورد پروژه پارک مذکور توضیح بدهم می گویم این پارک از صفر تا صد تمامی کاربری های مورد نیاز برای بانوان را دارد حتی امکانی وجود دارد که هنگام ورود  بانوی محترم می تواند فرزندش را به قسمت مخصوص کودکان که برنامه ها و امکانات خاصی دارد تحویل بدهد. شرایط و امکانات به گونه ای است و به قدری مفرح که هر کس وارد این پارک شود ناخودآگاه دوست دارد تا شب وقتش را در همین محیط بگذراند.

در آذربایجان غربی نیز ارومیه در صدد اجرای مثل این پروژه است. آرزوی من این است که چه توسط من و چه فرد دیگر این اتفاق در تبریز نیز بیافتد.

رشته ی تحصیلی من در مقطع کارشناسی برنامه ریزی اجتماعی و در مقطع ارشد برنامه ریزی شهری بود و در مقطع دکتری در رشته ی مدیریت کسب و کار در حال تحصیل هستم. با توجه به تخصصی که دارم ادعا می کنم پروژه فوق یک پروژه ی کاملا اقتصادی و فرهنگی است و ای کاش در همین سال اقتصاد و فرهنگ کلنگ زنی  یا حداقل امسال فراخوان آن داده شود.

همان طور که گفتم نسبت به پارک دیدی وجود نخواهد داشت و برای رعایت شئونات اسلامی دیواری به ارتفاع ۵ متر نیز دور آن کشیده خواهد شد و در هر محلی نمی شود طرح این چنینی اجرا کرد محل باید طوری باشد که خط هوایی هم از آن عبور نکند. در این گونه پارک ها تب و تاب رفتن به آنتالیا از بین می رود.

اگر مدیران و کارشناسان به مناطق پیشرفته ی دنیا سفر کنند نگرش های عمیق شهری در آنها به وجود می آید و هزینه در این راه به نظر من توجیه منطقی دارد و نباید عده ای به آقای نجفی  انتقاد کنند. بعنوان مثلا ۵۰۰ نفر به سفر خارج بروند و فقط یکی از آن ها یک طرح خوب ارائه کند، هزینه ی آن ۵۰۰ نفر در میان آن طرح خنثی می شود. اگر این سفرها انجام بگیرد و نگاه عالمانه هم حاکم باشد، اینها هزینه نیستند بلکه سرمایه گذاری هستند.

عنصر اصلی در یک شهر انسان است اما ما متاسفانه انسان را نادیده می گیریم. مدیری که صبح تا شب کار می کند خسته می شود و نیاز به تفریح دارد. اگر من قدرت داشته باشم آن ها را به مسافرت های صرفا تفریحی هم می فرستم و می دانم که پولی که در این راه هزینه می شود هزینه نیست بلکه سرمایه گذاری است. وقتی پروژه ای اجرا می شود عموم کارها برعهدی مهندسین عمران است اما آیا می توانید جای پای روانشناس و کارشناس فرهنگی و … را در این طرح ها پیدا کنید؟! در حالی که باید باشد چون مثلا ریشه های فرهنگی تبریز ایجاب می کند که معماری هایش همسو با فرهنگش باشد اگر نباشد شکست می خورد چون مباحث اجتماعی مثل ریاضی نیست که جواب دو دو تا در همه جای دنیا چهار تا باشد بلکه هر جامعه موقعیت اجتماعی و فرهنگی خاص خود را دارد و باید در شهرسازی به آن توجه شود. متاسفانه اساتید خارج رفته ما علم غرب را آموخته(که گاه نیز عالمان غرب عامدا سرفصل های اشتباه تحویل داده اند) و عین همان را در شهر و کشور ما به ما تدریس کرده اند در حالی که این اشتباه است؛ باید نگاه بومی به موضوع داشته باشیم و اعتقادات دینی و نگاه فرهنگی خودمان را در آن لحاظ کنیم. فرهنگ شهر ما با اصفهان هم تفاوت دارد چه رسد به ترکیه و فرانسه که کاملا متفاوت با عقاید و فرهنگ ما هستند. نتیجه ی همین ضعف هاست که وقتی فضای شهر ما وحشتناک است و در یک مسیر انواع مختلف نما وجود دارد که هیچ هماهنگی بین آن ها حاکم نیست.

آناج: در پروژه های خود چقدر از وام شهری استفاده کرده اید؟

ما هم مثل کل مناطق از وام استفاده کرده ایم و تا به حال بیش از ۴میلیارد تومان استفاده کرده ایم. حال اگر در سال آینده درآمد کافی برای انجام پروژه ها داشته باشیم دیگر لزومی ندارد که از تسهیلات بانکی استفاده کنیم.

البته وام مورد بحث فقط به پروژه های عمرانی تعلق می گیرد و هنگام تاخیر پروژه ها نیز تعدیل صورت می گیرد. هرچند  که هزینه ی تعدیل بیش از سود وام بانکی است اما حسن آن این است که پروژه در مدت زمان معین به اتمام می رسد و با حل مشکلات ترافیکی و خدماتی رضایت مردم جلب می شود.

آناج: این انتقاد وارد است که در صورت اخذ وام شهرداری برای چند سال بدهکار می شود؛ نظر شما در این مورد چیست؟

تعدیل به این معنی است که اگر وام گیرنده به موقع پرداخت نکند تعدیل می دهد و رقم تعدیل بیشتر از سود بانکی است اما چون بحث وام مشهود است، عده ای عامدا یا از روی غفلت انتقاد می کنند.

آناج: البته این موضوع زمانی کارساز است که در مجموعه ی شهرداری ریخت و پاش وجود نداشته باشد اما متاسفانه الان ریخت و پاش زیادی صورت می گیرد… آیا این بحث را قبول دارید!

این امکان ندارد. مثلا بودجه ی پروژه راه آهن در منطقه خودمان ۱۴ میلیارد تومان است اما این مقدار فقط امسال خرج نمی شود. پروژه به قیمت اولیه فراخوان داده می شود که در این جا باید پولش  را هم در نظر بگیریم که رقم را بالا می برد اما من نمی توانم بیش بودجه ی تعیین شده به اضافه ی ۲۵ درصد ابلاغ، نمی توانم خرج کنم مگر اینکه پروژه زودتر از موعد تمام شود و من بخواهم به آن متمم بزنم که در این صورت باید برای متمم نیز مجوز بگیرم که این نیز بخشی در اختیار شهرداری است و بخشی دیگر را باید شورا مجوز بدهد. قانون تعیین شده این است که اگر رعایت شود هیچ مشکلی پیش نمی آید و بعید می دانم که رعایت نشود چون اگر رعایت نشود اصلا کار میسر نمی شود.

در کل باید بگویم وقتی بودجه ی موجود اندازه ۵ پروژه باشد اما نیاز منطقه اجرای ۱۰ پروژه باشد من باید طبق اولویت فقط ۵ پروژه اجرا کنم چون بودجه ام تا همین حد کفاف می دهد اما اگر پول کافی برای اجرای هر ده پروژه و حتی بیشتر وجود داشته باشد قطعا بهتر است هر ده پروژه را اجرا کنم اما چنانچه به اندازه ی ۵ پروژه بودجه داشته باشم اما دست به اجرای ۱۰ پروژه بزنم، کار اشتباهی است. من ۲۰ سال است که در مجموعه ی شهرداری فعالیت می کنم اما امسال تنها سالی است که پروژه ها داخل سال به اتمام می رسد علیرغم اینکه رکود خاصی در سراسر کشور حاکم است و حدود ۴۰ درصد صدور پروانه کم شده است و این بدین معنی است که درآمدهای شهرداری ۴۰ درصد کاهش یافته است.

آناج: آیا بودجه ی ۹۴ منطقه بسته شده است؟

خیر؛ البته ما پیشنهاد کرده ایم که ۱۰۰ میلیارد تومان برای منطقه ۶ بسته شود اما فعلا بسته نشده است.