به گزارش آوای ورزقان ،جواد حسین نژاد ، رئیس اتحادیه کفاشان  در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی آناج در خصوص تعداد و وضعیت تولید کنندگان کفشِ استان گفت: در این اتحادیه ۲۸۰۰ واحد صنفی دارای  پروانه کسب و حدود  ۱۵۰۰ واحد صنفی با پروانه دردست اقدام و    ۱۰۰۰واحد تولیدی خانگی مشغول فعالیت هستند. کفش دستی تبریز در دهه ۴۰، ۵۰ و۶۰ بدلیل استفاده از مواد اولیه مرغوب که از بازارهای داخلی و خارجی بخصوص از کشور های اروپایی تامین می‌شد  از رونق خیلی خوبی برخوردار بود، اما با شروع دهه ۷۰ و با وارد شدن ماشینهای تزریق به صنعت کفش تبریز و استفاده از مواد اولیه ارزان قیمت به جهت پایین آوردن هزینه ها، کفش دستی تبریز به این حال و روز افتاد و بدلیل کیفیت نامناسب کفش صنعتی، این محصول نه تنها جایگزین مناسبی برای کفش دستی  نشد بلکه بازار رقابتی را نیز به کفشهای ترکیه ای و چینی واگذار کرد البته بیشتر مشکلات ما از بی‌توجهی برخی آقایان نشئت گرفت و این بی توجهی باعث واردات بی‌رویه‌یِ ملزومات بی کیفیت و کفش های ترکی و چینی گردید و بازار ما دو دستی تقدیم بیگانگان شد. کفش های چینی فقط ظاهری خوب، جوان‌پسند، تنوع و قیمت پایین دارند ولی از لحاظ پزشکی کاملا برای پا مضرند. کفش تبریز هم به لحاظ نداشتن مواد اولیه متنوع و با کیفیت در مقابل پیشرفت روزافزون کشورهای هم‌تراز همچون ترکیه، عملا توان رقابت را از دست داده است و همچنین سودجویی برخی تجار ایرانی در وارد کردن مواد و دستگاه‌هایی نامرغوب و دست چندم خارجی برای منفعت زودگذر خود، رکود کفش تبریز را موجب شده‌اند.

منبع اصلی تامین مواد اولیه کفش، از شهر چرم ِتبریزاست. این مجموعه بدلیل رکود بازار و مشکلات عدیده، بیشتر به شکل تعطیل یا نیمه تعطیل در آمده است که این مهم باعث کمبود ویا افزایش قیمت مواد، بخصوص زیره کفش و در نهایت باعث افزایش قیمت تمام شده کفش دستی گردیده است. به دلیل پایین بودن قدرت خرید مردم، بازار کفش صنعتی رونق گرفته است و بازار کفش دستی سست شده‌است.

وی افزود: در سال ۱۳۰۸ نخستین واحد تولیدی چرم ایران در شهر تبریز راه‌اندازی شد و توانست در کیفیت بخشی کفش دست‌دوز تبریز نقش بسیار مهمی داشته باشد حال‌آنکه در آن زمان در کشور ترکیه خبری از چرم‌سازی و تولید کفش نبود و اکثرا از تبریز کفش به کشورشان وارد می‌کردند، ولی متاسفانه در اوایل جنگ این مجموعه تعطیل شد.نکته مهم این است که  دیگر زمان آن گذشته که ما فقط چرم رویه مشکی و قهوه‌ای تولید کنیم و تنوعی در رنگ‌های مختلف نداشته باشیم، جوانان کشورمان دنبال رنگ‌های خوش و عامه‌پسند هستند و چرم سازان باید به این نکات توجه کنند.

وی ادامه داد: علی رغم حمایت و مساعدتهای مسولین استان، این صنعت و هنر تبریزی نیاز به یک عزم ملی، فرهنگی وعلمی دارد.  در زمان‌های دور، صنعتگرانِ کفش دستی تبریزی از مقام ومنزلت بالایی برخوردار بوده و جزو بزرگان کسبه بازار بودند ولی حالا متاسفانه نسل جدید رغبتی به یاد گرفتن این حرفه ندارند و این نیاز به یک کار فرهنگی عمیق دارد، یک نگاه علمی و آکادمیک برای صنعت کفش دست‌دوز احساس می‌شود و این میسر نمی شود مگر با ایجاد دانشگاه مستقل  و در کنار آن فعال بودن آموزش فنی حرفه ای بصورت عملی جهت حفظ و اشاعه علم و هنر این صنعت.

این استاد کهنه‌کار کفش‌دوزی در خصوص تبلیغ این هنر گفت: ایجاد امکانات مناسب و حما یت‌های مالی  در راستای شرکت تولیدکنندگان کفش دستی در نمایشگاهای داخلی و بین المللی  جهت نشان دادن این صنعت زیبا و قدیمی که خیلی حرفها برای گفتن دارد بسیار مهم است. میراث فرهنگی نیز می‌تواند با در اختیار گذاشتن بخش مناسبی از بازار تبریز به تولید کنندگان قدیمی و استادان بلامناضع این هنر، جهت به نمایش گذاشتن روش تولید بصورت عملی باعث ترغیب جوانان برای یادگیری این هنر شود و یا از طریق ایجاد غرفه های فروش در فرودگاهها و ترمینال های مسافرتی برای عرضه  و به نمایش گذاشتن کفشهای تولیدی دستی برای مسافران داخلی وگردشگران خارجی می‌تواند در زنده نگه داشتن این صنعت به ما کمک کند..

وی با تاکید بر فرمایشات مقام معظم رهبری در مبنی بر حمایت از تولید ملی و تکیه بر اقتصاد مقاومتی؛ خاطرنشان کرد: به نظرم بهتر است در همایش‌ها و نشست‌هایی که در کشور برای صنعت کفش برگزار می‌شود، در خصوص مشکلات مواد اولیه و نبود لوازم جانبی کفش که متاسفانه در تمام فروشگاه‌های عرضه‌کننده مواد اولیه و لوازم جانبی کفش همگی خارجی هستند، بیشتر بحث و گفت‌وگو شود. بهتر است مسئولان جلوی سواستفاده‌ی برخی آقایان را بگیرند و سدی باشند مقابل این همه قاچاق و واردات بی‌رویه.

رییس اتحادیه کفاشان تبریز با اعلام اینکه اکثر مواد اولیه و لوازم جانبی که در صنعت کفش استفاده می‌شود وارداتی بوده و درصدی هم که در داخل تولید می‌شود از کیفیت لازم برخوردار نبوده و بی‌کیفیت هستند، گفت: به راستی چرا ما در ساخت و تولید ماشین‌آلات و مواد اولیه و لوازم جانبی در دهه‌های اخیر توسعه کمتری کرده‌ایم.

حسین‌نژاد؛ عدم تلاش از سوی متولیان امر برای حمایت از احداث کارخانه و واحدهای تولیدی مواد اولیه و افزایش روزافزون مواد اولیه خارجی و لوازم جانبی کفش را عامل تضعیف بیشتر صنعت کفش در دراز مدت اعلام کرد.

حسین نژاد در پایان گفت: متاسفانه اتحادیه ابزاری برای مقابله با ورود کفش‌های خارجی ندارد. ما و اتحادیه های تهران، مشهد و اصفهان ، در دولت قبل نامه‌ای برای جناب آقای احمدی نژاد نوشتیم تا از ورود بی‌رویه کفش جلوگیری کند اما نتیجه‌ای نگرفتیم امروز با قاطعیت می‌گویم اگر از سوی دولت حمایت‌های لازم صورت نپذیرداین صنعت و این هنر نابود خواهد شد.