به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، پیچیدگی های مذاکرات هسته ای  و در هم آمیختگی این مسئله با مسائل منطقه ای و توازن قوا بین جمهوری اسلامی و آمریکا و البته بازیگران بین المللی مثل روسیه و چین، مسئله ای است که همواره در بین کارشناسان مورد بحث و مداقه قرار گرفته است. البته شاید عصاره ی این درگیری، در محتوای نامه ی اخیر اوباما به رهبر معظم انقلاب وجود داشته باشد. قضاوت درباره ی مفاد گفته ها و خواسته های اوباما از رهبری، عمل ساده لوحانه ایست. اما نگاه به راهبرد ایالات متحده و اشارات رئیس جمهور آمریکا و همچنین مواضع رهبر معظم انقلاب، شاید تحلیل نزدیکی را نسبت به موارد مطرح شده در نامه ی اخیر بیان کند.

صدام دست نشانده ای که اجازه ی نفوذ و چاقی تسلیحاتی نیافت. تحلیلی که با نگاهی گذرا به راهبرد آمریکا نسبت به برهه ی زمانی حمله ی عراق به کویت، می توان به یک نتیجه گیری کلی رسید. فاکتورهایی که موجب می شود تا کشورهای منطقه به شریک و ابزار مهمی برای آمریکا تبدیل شود عبارتند از: ۱٫ وابستگی ۲٫ اطمینان ۳٫ ثبات ۴٫ قدرت تسلیحاتی محدود. پس از قطعنامه ۵۹۸، و موقعی که صدام به حد اعلای تسلیحاتی خود رسید، از خط قرمز اطمینان آمریکا برای تامین منافع آن کشور خارج شده بود و می بایست این قوا تخلیه می شد، لذا سناریوی حمله به کویت طرح ریزی شد. از طرفی، مجموعه ای از شرایط منطقه و مواجهه با ایران و بی ثباتی داخلی در عراق، تاریخ انقضای صدام فرارسیده بود، لذا از میدان حساس منطقه برکنار شد.

حمله به یمن، تکرار سناریوی صدام

امروز با مطالعه ی شرایط منطقه و مواجهه ی عربستان با یمن، راهبرد قدیمی آمریکا زنده می شود.۱٫ عربستان به حد استغنای تسلیحاتی و مالی رسیده است. ۲٫ گروهک داعش به عنوان یکی از مولودهای آمریکا که نقش بی ثبات کننده را بر عهده دارد، شبه جزیره ی عربستان را به عنوان یکی از منابع مالی و تسلیحاتی خود می داند. ۳٫ اختلافات درباری و داخلی عربستان.. این سه مورد کافی است تا آمریکا برای اینکه، تاثیر خود را در منطقه از بین رفته تلقی نکند، سناریوی قدیمی را اجرا کند. ” حمله به یمن ”

حمله به یمن دو راهه ی تعیین کننده ای را برای اهداف آینده ی آمریکا ترسیم می کند که در هر دو راه این اهداف تامین شود. ۱٫ ایجاد درگیری منطقه ای و تحلیل قوای سه قدرت ترکیه،عربستان و ایران ۲٫ تقسیم عربستان و تبدیل ایران به یک شریک مطمئن منطقه ای، در صورت توافق هسته ای

دو راهی سود آور برای آمریکا: ۱٫ تضعیف ایران،ترکیه و عربستان به دست خودشان ۲٫ تقسیم عربستان و تبدیل ایران به یک شریک مطمئن

این دو راهه، واقعیتی است که در مقابل ایران نیز قرار دارد. در این بین، سلمان بن عبدالعزیز به خوبی راهبرد آمریکا را دریافته و میداند که در ذیل سناریوی ایالات متحده، فقط به یک حالت می تواند پایه گذار ادامه ی سلطنت سعودی ها باشد. و آن اینکه ایران را به جنگ با خادمین حرمین بکشاند. سعودی ها به دنبال کوچکترین بهانه ای هستند که ایران را به گودی کارزار یمن بکشانند. در این صورت هم هدف سودآور آمریکا را محق می شوند و هم ادامه ی سلطنت خود را.

اظهار نظر محسن رضایی و پهلوگیری کشتی ایرانی در جیبوتی، اقدامی استراتژیک در جهت خنثی سازی توطئه ی آمریکایی

این واقعیت باعث شد تا ایران از پیگیری کشتی حامل کمک های مردمی به یمن صرف نظر کرده و به پهلوگیری آن در جیبوتی رضایت دهد. در این راستا، به نظر نگارنده اظهارت محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام مبنی بر اینکه” اگر کسی که به مرزهای حریم خدا و عربستان تعرض کند، ما در مقابل آن می ایستیم ” خود یک نظر استراتژیک و در جهت خنثی سازی توطئه ی آمریکا بود.

حسن نظر رهبری نسبت به مذاکره کنندگان، بیشتر، خطاب به اوباما بود نه منتقدین داخلی

در توضیح مورد دوم یعنی تقسیم عربستان و تبدیل ایران به یک شریک مطمئن منطقه ای، نامه ی اخیر اوباما و اشارات فی ما بین، یکی از دلایل مهم محسوب می شود. سناریوی همیشگی تغییر محاسباتی و ترغیب مسئولان ایران به یک توافق غیر مطمئن برای ایران. نظر نگارنده بر اینست که اوباما علاوه بر خواسته های معمل دیگر، درصدد ایجاد دو دستگی بین رهبری نظام و تیم مذاکره کننده بود، مسئله ای که با هوشیاری رهبری مواجه شده و ایشان فرمودند: تیم فعلی را امین،شجاع و غیور می دانم. این سخن بیش از اینکه خطاب به منتقدین داخلی باشد، خطاب به اوباماست.