به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج،آن لباسی که برخی سعی دارند بر قامت بی بدیل اسلام بدوزند، حکایت امروز نیست بلکه آفتی است که از همان اوان کار تیشه بر ریشه ی دین می زند؛ یعنی همین تفسیر به رأی ها، آن هم از جنس لیبرالیزم! و آقای رئیس جمهور که روزی از مسئولیت بهشت و جهنم مردم سربازمی زنند و روز دیگر حرف از اسلام رحمانی، این عبارت مخملی، می زنند و امروز بعد اجتماعی امر حجاب را زیر سوال می برند، دل به کدام مکتب پوشالی سپرده اند؟!

اینکه باور به حجاب باید در درون انسان نهادینه شود بحثی شفاف است که در آن هیچ شکی نیست لکن رئیس جمهور ما که اتفاق روحانی هم هستند چطور امری چون حجاب را با امری دیگر چون روزه مقایسه کرده و آن را عین هم می دانند؟! آیا واقعا حجاب نیز واجبی است چون روزه که آن را رعایت نکنیم و به دروغ بگوییم حجاب داریم؟! آیا قدری تامل برانگیز نیست که جناب رئیس جمهور بی تفاوت از بعد اجتماعی حجاب آن را با سایر اعمال عبادی و فردی مقایسه می کنند؟

ما با اندک سوادی که داشتیم مثلا به همین سوال رسیدیم که چرا رضاخان برای احقاق امیال غربی ها مردم را از نماز و روزه منع نکرد، و چرا از میان این همه انگشت روی حجاب زنان گذاشت؟! اگر جاب به عنوان نماد اجتماعی دین اسلام نیست، پس چرا این همه برای از بین بردن آن غرب و شرق را به هم ریخته اند؟!

آری این غیر قابل انکار است که یکی از نمادهای مسلمانی که اتحاد دینی را بین زنان مسلمان به نمایش می گذارد، همین مساله حجاب است که جنبه ی اعتقادی و سمبلیک دارد؛ به طوری که حتی اگر زنی باور به حجاب هم نداشته باشد، اگر به طور محجبه در جمع ظاهر شود تاثیر زیادی در نشان دادن باورهای دینی او خواهد داشت و چنانچه کنار پوشش محجبه باور و اعتقاد قلبی نیز وجود داشته باشد، به سان دژی غیر قابل نفوذ در برابر خیلی از آفت های اجتماعی خواهد بود.

این حقیقتی بود که دشمنان اسلام به آن پی بردند و برای سلب قدرت دینی جامعه اسلامی انگشت روی آن گذاشتند.

من یک حقوق دان، سیاستمدار، آخوند و یک فرد شناسنامه دار نیستم و در دانشگاه های انگلیس نیز درس نخوانده ام ؛ من تحصیل کرده ی همین ایران جهان سومی هستم که باور دارم دین اسلام مبرا از تک بعدی بودن است و علاوه بر ابعاد فردی به بعد اجتماعی زندگی انسان نیز پرداخته که حجاب یکی از همین موضوعات اجتماعی است. آیاتی که پوشش را بر زن مسلمان واجب کرده در دو سوره قرآن، یعنی سوره نور و احزاب قرار دارد و سوره مبارکه نور در صدد بیان یک مطلب است و آن احکام اجتماعی زنان و مردان می باشد؛ احکامی که شخصیت والا و کرامت انسانی هر یک از مرد و زن در گرو آن احکام می باشد.

ما در مکتب اسلامی معتقدیم حجاب یک امر اجتماعی است نه صرفا درونی؛ چون در آن پای غیر به میان می آید و هرآنچه در آن پای غیر در میان باشد نمی تواند خصوصی باشد.  یک زن برای چه حجابش را رعایت می‌کند؟ برای اینکه از نگاه نامحرم محفوظ بماند؛ پس حجاب خصوصی نیست. اما در واجبی مثل نماز یا روزه پای غیر درمیان نیست و این عمل فقط به بنده و خدا مربوط می شود. البته حساب اسلام امریکایی جداست و قدر مسلم قرآنی که در دانشگاه های انگلیس تفسیر می شود و اسلامی که توسط لیبرال ها تبیین می شود بسیار فرق دارد با آنچه ما بی سواد ها و بی شناسنامه ها آموخته ایم.