به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج؛شاید وزرات علوم نمی داند که سیستم آموزشی اش بهره وری لازم را ندارد و صرفا فارغ التحصیلانی با  فهم و عمق تئوریک تربیت می کند و در عمل و تولید، ضعیف و ناتوانند! اشاره به مقاله اخیر استاد بخش شیمی دانشگاه رازی که به درستی فرموده بود که “گاهی مهندسین برقی را می بینیم که از بستن پریز برق منزل خود عاجزند”

شاید مسئولین رسانه ملی نمی دانند که رقیبی خطرناک و قدرتمند به نام ماهواره پیدا کرده اند و همچنان بر اعمال و تولید روشهای قدیمی اصرارمی ورزند.

شاید وزرات بهداشت فراموش می کند که پزشکان با بودجه دولت ایران(پول مردم) اموزش می بینند و بعد در مطب ها و مراکز خصوصی مشغول به کار می شوند! و هزینه های درمان را به صورت آزاد از بیمار دریافت می کنند!

شاید مسئولین وزارت راه نمی دانند که برای توسعه حمل و نقل در کشور و همچنین رسیدن به توسعه پایدار باید تمرکز خود را بروی حمل و نقل ریلی و دریایی و هوایی بگذارند نه اینکه مرتبا در حال ساخت و تاسیس و کلنگ زنی بزرگراه باشند!

شاید وزارت نیرو نمیداند که دوران نیروگاههای بزرگ و منابع بزرگ ابی دارد به پایان میرسد ( اهمین پدافند غیر عامل) و دنیا به سمت انرژی خورشیدی و سلولی نصب شده در هر پشت بام می رود تا از تمرکز منابع جلوگیری کند و هزینه انتقال نیرو را کاهش دهد و …

شاید مسئولین محیط زیست نمیدانند که با تهدید و دستگیری و بگیر و ببند، نمی توان متخاطی محیط زیست را ترساند و یا قانع کرد بلکه باید با روشهای اقناعی و اغنایی مخاطبین خود را توجیه کنند.

شاید مسئولین ورزش کشور نمی دانند که ورزشهای همگانی، پایه و اساس و بنیان سلامت اجتماعی و همچنین موفقیت در ورزش قهرمانی می باشد!

شاید وزارت بازرگانی نمیداند که خیلی از کالاها را نباید مجوز واردات بدهد چون ضربه به تولید داخلی می زند!

شاید دولتمردان نمیدانند که نیمی از فرصت تحقق چشم انداز ۱۴۰۴ سپری شده و اهداف زمانبندی شده چشم انداز، هنوز محقق نشده است!

شاید هموطنان ما نمیدانند که خرید یک کالای خارجی که مشابه ان در کشور تولید می شود عملا ضربه به اقتصاد کشور و طبیعتا به درامد و زندگی خودشان لطمه می زنند.”اشاره به تولید کننده ای که گفته بود با خرید یک کالای خارجی خون یک هموطن خود را ریخته اید”