وی ادامه داد: به طور مثال محبت و علاقه بین زوجین باید پایدار و پررنگ در تمام طول زندگی مشترک باشد و حفظ آن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد.

دکتر ناظری افزود: افراد باید توجه داشته باشند که افزایش و تغییر در مسئولیت‌ها، غرق شدن در شغل و مسائل جانبی زندگی و تغییر افکار و نظرها بر اثر گذر زمان نباید آنان را از حفظ ضرورت‌های یک زندگی عاشقانه غافل کند.

این روانپزشک خاطرنشان کرد: نکته دیگری که در این مورد قابل توجه است این که باید زوجین مهارت‌ها و آمادگی‌های متناسب با تغییر و بروز مسائل و مسئولیت‌ها به ویژه در برابر مسائل خانواده همسر خود که معمولاً در دهه‌های بعدی شروع زندگی پررنگ تر می‌شوند را به دست آورده و با انعطاف پذیری و صبر و تأمل پایه‌های زندگی عاشقانه خود را برای همیشه حفظ کنند.