به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، هنرمندان همواره در ایران بیشتر از متن درگیر حواشی می شوند، از حواشی چون کنجکاوری در زندگی خصوصیشان گرفته تا حواشی کاری و … .

این روزها انتشار خبری مبنی بر حضور سالار عقیلی، چهره شناخته شده موسیقی سنتی کشورمان در شبکه ای معاند نظام خبرساز شده است، اما این حاشیه از جنس همیشگی حواشی نیست، به گونه ای که حضور وی در این شبکه تعجب بسیاری از هنرمندان و علاقه مندان به این خواننده را در بر داشته است.

تصویر و خبر حضور سالار عقیلی در شبکه تلویزیونی “manoto” شامگاه یکشنبه، چهارم بهمن ماه در فضاهای مجازی دست به دست شد تا بسیاری از هم وطنان از حضور این خواننده مردمی در این شبکه که میلیاردها تومان هزینه می کند تا ضد کشور و ضد فرهنگ ایران عمل کند، باخبر شوند؛ خبری تأسف برانگیز و البته تأمل برانگیز…

اما ماجرا از طرف بسیاری هم جور دیگری تعبیر می شود و عده ای هم معتقدند که سالار عقیلی عامدانه و با آگاهی کامل ، روی صندلی “manoto” نشسته است و قصد مهاجرت دائم به لندن را دارد. این جریان را می توان اینگونه بررسی کرد که سیاست ها و خطوط قرمز داخلی در قبال شبکه های ماهواره ای به حدی روشن و واضح است که نمی توان تصور کرد که این خواننده سنتی نسبت به آن آگاه نبوده و اشتباهی سهوی مرتکب شده باشد، و از طرفی زمانی این خطای آشکار تکمیل می شود که عکس هایی از سالار عقیلی با مجریان زن این برنامه هم در فضای مجازی و رسانه ها منتشر می شود.

هر چند صحبت های این خواننده در این برنامه حول برنامه کنسرت ها و تور لندن می گذرد ، اما پر واضح است که دو مجری برنامه با سوال های هدف دار قصد دارند از طرفی تاکید کنند که سالار عقیلی با رضایت تمام و حتی بلافاصله در ساعات ابتدایی رسیدن به لندن دعوت آنها را پذیرفته است و در ادامه هم درخصوص شرایط برگزاری کنسرت ها در ایران سوال می کنند که ظاهرا به پاسخ مورد نظرشان نمی رسند ، اما همین که سالار عقیلی را روی صندلی «من و تو» نشانده اند ، برای آنها به منزله یک موفقیت اساسی محسوب می شود.

اهداف تأسیس این شبکه بر هیچ کس پوشیده نیست؛ گزیده ای از این اهداف در زیر می آید:

از نظر سیاسی:
۱٫ تخریب مستقیم مسئولین و سیاست های نظام جمهوری اسلامی در قالب های طنز و جدی
۲٫ سعی در بی اعتماد کردن مردم به مسئولین
۳٫ بزرگنمایی مشکلات داخلی ایران و ایجاد روحیه یاس و نا امیدی از زندگی در داخل ایران.
۴٫ مقایسه آزادی های مختلف در غرب و ایران و تحریک برای اغتشاش و اعتراض
۵٫ معرفی جمهوری اسلامی ایران به عنوان حکومت ضد هنر و ضد زن
۶٫ القاء عقب ماندگی از تمدن پیشرفته دنیا به قشر جوان کشور
۷٫ القاء نبود آزادی و محدود بودن زنان در زمینه های اجتماعی، فرهنگی، هنری و سیاسی
از نظر فرهنگی: 
۱٫ ترویج و تشویق دختران و زنان به داشتن روابط جنسی آزاد قبل از ازدواج
۲٫ معرفی غرب به عنوان جامعه آرمانی، برای جوانان
۳٫ ترویج ناهنجاری های اجتماعی، اخلاقی و اسلامی از قبیل خوردن شراب، و ارتباط زنان شوهر دار با پسران مجرد.
۴٫ صمیمی، مثبت، موفق و الگو نشان دادن ایرانیان مقیم آمریکا و اروپا
۵٫ تخریب مستقیم و غیر مستقیم حجاب، پوشش اسلامی، آداب و رسوم و اعتقادات زنان ایرانی
۶٫ آموزش رقص های زننده و «تحریک کننده» توسط زنان مختلف
۷٫ نشان دادن آزادی، جذابیت، ابتذال و برهنگی در سواحل کشورهای مختلف غربی
۸٫ تغییر ذائقه مردم در استفاده از اوقات فراغت و تفریحات سالم
۹٫ مصاحبه با ترانه خوان ها و رقاص های دوران پلهوی، زنده کردن یاد و خاطره آنها و معرفی آنها به عنوان بزرگان هنری ایران
۱۰٫ ترویج شیطان پرستی و موسیقی های آنها
۱۱٫ تحریک خوانندگان به خواندن موسیقی های اعتراضی نسبت به وضعیت موجود جامعه ایران
۱۲٫ پخش صحنه ها و پشت صحنه های قسمت هایی از فیلم های مبتذل هالیوودی
از نظر دینی: 
۱٫ منفور نشان دادن اسلام و به چالش کشیدن قوانین اسلامی با پخش گزارش های مختلف
۲٫ عقب مانده خواندن آداب و رسوم و اعتقادات دینی مردم ایران در رابطه با ازدواج
۳٫ ترویج دین التقاطی و روابط آزاد
۴٫ همطراز کردن پیامبران و انبیاء الهی با مرتازان و جادوگران
۵٫ زیر سئوال بردن احکام و عقاید دینی و قوانین قضایی و حکومتی مربوط به زنان
از نظر اجتماعی:
۱- القاء نبودن آزادی بیان و آزادی عمل در ایران و نا راضی کردن مردم نسبت به امکانات موجود.
۲- زیر سئوال بردن نظام خانه و خانواده
۳- ترویج روابط نا مشروع در جامعه
۴- زیر سئوال بردن احکام اجتماعی مانند امر به معروف و نهی از منکر.
از نظر علمی 
۱. ترویج مسائل غیر اخلاقی و مبتذل از طریق آزمایشهای به اصطلاح علمی
۲. مطرح کردن غرب به عنوان الگوی پیشرفت علمی و تجربی
۳. عقب مانده خواندن کشورهای اسلامی و در راس آنها ایران

استفاده از نفراتی که می توانند کارکنان معاند نظام در این شبکه را در هر چه سریع تر رسیدن به اهداف کمک نمایند در دستور کار این شبکه قرار گرفته و بی شک حضور یک خواننده مردمی چون سالار عقیلی که هنوز هم که هنوز است، شعر “وطنم ای شکوه پابرجا” با صدای این خواننده ورد زبان هر ایرانی است که سینه اش از عشق به کشور مملو می باشد.

حضور سالار عقیلی در این شبکه به هیچ عنوان مورد دفاع و قابل قبول نیست، وی بیش از پیش بایستی با توجه به سبقه فرهنگی که در کشور از آنِ خود کرده است، محتاطانه عمل می کرد و بیش از پیش مراقب حواشی حضور خود در کشورهای غربی و اجرای کنسرت هایش می شد.

بیشک در دورانی که شکوه کشورمان در سراسر دنیا بر هیچ کسی پوشیده نیست، دشمنان را نسبت به بهره برداری ها حریص تر کرده است و چهره های سرشناس سیاسی، اجتماعی و هنری کشورمان بیش از پیش در تیررس اهداف شوم قرار گرفته اند.

به نظر می رسد، رأفت اسلامی کشورمان ایران، در حق جوان ایرانی که نفسش همواره برای این وطن به صدا درآمده است، قرار بگیرد و مسئولین داخلی با اعمال تنبیهاتی در جهت ابراز قبح حضور وی در شبکه معاند نظام “manoto” با آغوشی باز این “صدای ماندگار وطن” را در یابند، تا نقشه های دشمنان قسم خورده مان نقش بر آب شود.

عقیلی به خوبی می داند که ایران “کشور روزهای دشوار” است و “زخمی سربلند بحرانها”. وی پیش تر به درستی فریاد زده بود که “خنجر از پشت میزند دشمن”؛ نباید آب در آسیاب دشمنان قسم خورده می ریخت.

کار عقیلی در کنار همه سوابق درخشانی که دارد و نامی که در کشورش پرآوازه است، محکوم است ولی عقیلی بایستی به مانند وطنش، ایرانی که همیشه برایش سروده است “پشت حیله را بشکند”.

مگر نه اینکه خود معتقد به این آواز بود و آن را با صدایی رسا سر داد: “شرم بر من اگر حریم تو/ پیش چشمان من شکسته شود/ وای بر من اگر ببینم چشم/ رو به رویای عشق بسته شود”.