جعفر رشتبر فارغ التحصیل رشته حقوق در یادداشت اختصاصی خود برای پایگاه خبری آوای ورزقان، با عنوان «مردم می آیند تا دوباره غرور آفرین شوند» نوشت:

ایران و مردمش در جهان به عنوان کشور و مردمی شناخته شده است که …

همیشه استثنائات را رقم زده است؛

مردم ایران اسلامی بزرگترین انقلاب مردمی تاریخ را بوجود آورده اند

مردم ایران ۸ سال با دست خالی مرد و مردانه جلوی دشم ایستادند

مردم ایران بدترین تحریم ها را تحمل کرده اند اما پا پس نگذاشته اند

اما بود روزی روزگاری که این جامعه با روش ارباب – رعیتی اداره می شد، که در آن مردم عزیز ما تحت فشار زندگی می کردند و گاه و بیگاه اموالشان توسط زورگویان به غارت و یغما می رفت.

روزی روزگاری که که مردم ما حق انتخاب نداشتند و پست ها و مناصب حکومتی بصورت وراثتی یا فرمایشی و برابر یا اصل وفاداری دست به دست می شد.

امثال این روزها در کشور ما قبل از انقلاب اسلامی ایران که بر اساس اصل حکومت مردم بر مردم به تحقق پیوست کم نبود و تا بخواهی قابل شمارش، ولی به اقتضاء ادب و اینکه این مقاله جای مجال نیست.

پس از شروع دهه چهل جرقه انقلاب و تغیر حکومت در جلسان و مراسمات در بین روحانیت و جوانان و افرادی که جانشان از این همه بدی حکومت پهلوی به ستوه آمده بود، زده شد و تا سال های منتج به انقلاب به این صورت ادامه داشت.

در ادامه تنش‌ها و نارضایتی‌ها مردم از رژیم پهلوی با بازتر شدن فضای سیاسی در سال ۱۳۵۶ که به دلیل هوشیاری مردم و آگاهی از امتیازاتی که از سوی شاه به بیگانگان داده شده بود و روشن گری های امام خمینی(ره) صورت پذیرفته بود، از پاییز و زمستان همان سال، به صورت تظاهرات خیابانی خود را نشان داد.

در مقابل علنی شدن اعتراضات مردم در خیابان ها، از سوی حکومت برای درمان این وضعیت، مُسکَن کوتاه مدت حکومت نظامی گاه و بیگاه تجویز می شد که برای ساکت کردن مردمی که خواهان آزادی و حق رای بودند چاره ساز نشد.

و مردم از طبقات مختلف بازاریان، روشنفکران، دانشجویان و روحانیون و مذهبی ها برای ایجاد فردایی بهتر سینه های خود را در جلوی گلوله های داغ سپر کردند تا سلطنت را از این کشور ریشه کن کنند تا بتوانند برای آینده خود تصمیم بگیرند و آزادانه زندگی کنند و در باره مسائل مختلف کشور اظهار نظر کنند.

۲۲ بهمن سال ۵۷ انقلاب اسلامی ایران، آن نهال نوپا که با خون فرزندان آزادی خواه این ملت آبیاری شده و رشد کرد، روز نجات ملت ایران از چنگال طاغوتیان زمان، روز آشکار شدن نعمت بزرگ الهی; یعنی، استقلال و آزادی بود.

یادآوری یوم الله ۲۲ بهمن؛ یعنی، یادآوری رشادت ها و فداکاری ها و شهادت طلبی های ملتی با وحدت کلمه و پیرو ولایت فقیه که با ایثار تنهاترین هستی خویش این جمله تاریخی که خون بر شمشیر پیروز است را بار دیگر منصه نمایش گذاشتند.

این روزها یک اتفاق بزرگ مردمی و دو انتخاب مهم با یکدیگر متقارن شده است

“راهپیمایی یوم الله ۲۲ بهمن و انتخابات مجلس خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی”

اول اینکه؛ اهمیت راهپیمایی ۲۲ بهمن ماه بارها از سوری رهبرانقلاب مورد اشاره و تاکید قرار گرفته است.

خصوصا در این سال‌ها که معاندین وطن فروش با استفاده از رسانه ها و شبکه های مختلف و برنامه های ماهواره ای که از سوی استکبار جهانی تامین بودجه می شود سعی در کم رنک نشان دادن احساس مردم ایران به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران دارند و در نگاهی دیگر سعی بر جدا کردن مردم از نظام و مسئولین آن دارند و می خواهند مردم را با تبلیغات مختلف و مخرب و انواع شایعه پراکنی ها از نظامی که توسط خود این مردم به وجود آمده است دلسرد کنند و مقبولیت و مشروعیت نظام را زیر سوال ببرند.

زهی خیال باطل …؛ مردم بصیر ایران اسلامی در طول این ۳۷ سال بارها نشان داده اند که پای نظام ایستاده و فرمانبردار رهبر دلسوز و با درایت خویش می باشند.

از این رو بار دیگر مردم بزرگ ایران در جهت حفظ و پاس داشت آرمان های انقلاب اسلامی و در جهت تحقق بخشیدن به منویات رهبری عزیز در راهپیمایی عظیم ۲۲ بهمن ماه شرکت خواهند کرد تا به نا محرمان و نا اهلان نشان دهند که همه جوره پای انقلاب و استقلال و آزادی که باخون دل به دست آورده اند خواهند ایستاد، تا روسیاهی برای زغال بماند…

دوم اینکه؛ پس از انقلاب این اولین بار است که دو انتخابات مهم در یک روز با هم مقارن شده اند و آن انتخابات مجلس خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی است که اهمیت آن بر هیچکس پوشیده نیست و اینکه یک نظام مقبولیت خود را به توسط وجود انتخابات و شرکت و حضور مردم در آن به دست می آورد از این رو می خواهند این انتخابات ها و رای دادن ها نباشد.

در سال های اخیر بارها مشاهده شده است که کشوری که حتی در تاریخ ذلت بار و وابستگی استعمار گونه اش یک بار روی انتخابات را به روی خود ندیده است و پست ها و مناصب بصورت سفارشی از سوی کشورهای اروپایی و آمریکا به افراد ذی نفوذ سپرده می شود، سعی در به چالش کشیدن و سرمایه گذاری برای عدم حضور مردم در انتخابات می کنند که به نوبه خود خنده دار است و قابل تامل …

پس بر ما واجب است که حماسه سیاسی دیگری را در هفتم اسفندماه خلق کرده و به پای صندوق های رای برویم تا مملکت خویش را با انتخاب افراد صالح و کاردان و بر اساس اصل مهم ” حکومت مردم بر مردم” واکسینه نمائیم، تا در آینده غصه این روزها را نخوریم.

و در آخر اینکه، من بر این باورم که مردم می آیند….

آری مردم می آیند

مردم به پاس خون های ریخته و جاری شده عزیزانشان و شهدا برای آزادی و استقلال کشور می آیند

مردم به پاس دلسوزی های مقام معظم رهبری و لبیک گویی به منویات ایشان که انتخابات را یک روح جدید و یک خون تازه و یک نفس نو به مردم دادن، دانستند می آید

مردم ما به پاس حق انتخاب و حق رأی که دارند می آیند

من ایمان دارم که پیر و جوان؛ مرد و زن؛ دانشجو و روحانی؛ کشاورز وصنعتگر؛ بازاری و کارمند می آیند،

همه و همه، من و تو، ما و شما می آیند و می آئیم، تا با حضوری پررنگ و انتخابی درست، غرور آفرین و سربلند شویم.