به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، فرا رسیدن عید باستانی نوروز و سال نو بهانه‌ای بود تا در خدمت “علیرضا نقی زاده” تنها بازیکن ملی پوش فوتبال تبریز باشیم. در این دیدار سعی کرده‌ایم تا با این بازیکن بیشتر آشنا شویم و از زندگی خارج از مستطیل سبز وی نیز سوالاتی مطرح کرده‌ایم که برای فوتبال دوستان و هواداران می‌تواند جالب و خواندنی باشد.

متن کامل گفت وگوی ما با این بازیکن به شرح زیر است:

آناج: در ابتدا بیوگرافی مختصر از خودتان برایمان بگویید؛

من متولد آخرین ماه سال ۱۳۷۱ هستم و در حال حاضر نیز دانشجوی مدیریت می‌باشم. از کودکی فوتبال بازی می‌کردم و از میدان بابک تبریز به تیم نونهالان مخابرات که مربی‌اش آقای باغ آبادی بود راه یافتم که سپس به تراکتورسازی با رضایت کامل باشگاه اولم یعنی مخابرات رفتم. تا رده جوانان در تیم‌های پایه تراکتورسازی بودم و سپس در زمان سرمربیگری آقای قلعه نویی به تیم بزرگسالان راه یافتم. من اولین بازیکن بومی بودم که توسط وی انتخاب شدم ولی چون آن زمان جوان بودم و می‌دانستم که در تیمی با وجود آن بزرگان به من بازی نمی‌رسد، به پیشنهاد رسول خطیبی که واقعا افتخاری برای فوتبال آذربایجان هستند؛ به گسترش فولاد رفتم و بازی در سطح اول فوتبال کشور را از آنجا آغاز کردم.

آناج: چرا شماره شانزده می‌پوشید؟

چون از ابتدا این شماره را می‌پوشیدم دیگر برایم خاطره شد و روی آن تعصب دارم. دلیل دیگری نیست.

آناج: شما هافبک تهاجمی هستید یا تدافعی؟ بیشتر دوست دارید در کدام پست بازی کنید؟

بعضی از مربیان هافبک هجومی بازی داده‌اند، بعضی دیگر هافبک دفاعی و حتی فوروارد هم بازی کرده‌ام. بیشتر دوست دارم مهره تهاجمی باشم.

آناج: کدام مربی به عنوان فوروارد از شما استفاده کرده است؟

در زمان آقای تارتار در گسترش فوروارد بازی کرده‌ام و الان نیز آقای کاظمی فوروارد و گوشه چپ و راست بازی ام می‌دهد.

آناج: ارزشمندترین گلی که زده‌اید؟

امسال در فینال غرب آسیا

آناج: حساس ترین دیداری که بازی کرده‌‎اید؟

بازی با ژاپن در انتخابی المپیک که متاسفانه باختیم.

آناج: چرا از گسترش فولاد جدا شدید؟ دلیلش فراز کمالوند که نبود؟

نه جدایی‌ام ربطی به حضور کمالوند نداشت. من بعد از مرتضی اسدی اولین فردی بودم که قراردادم را تمدید کردم و در لیست کمالوند هم بودم ولی شرایط طوری شد که خودم اصرار داشتم تا جدا شوم.

آناج: در این جدایی و پیوستن به سیاه جامگان، پیشنهاد رسول خطیبی تأثیر داشت؟

صد درصد حضور خطیبی مؤثر بود؛ من پیشنهادهای زیادی داشتم، حتی از تیم‌های بزرگتر ولی چون رسول خطیبی بر گردن ما حق داشت به تیم وی رفتم تا کمکی انجام دهم.

آناج: بازی سیاه جامگان و گسترش فولاد را به یاد دارید؟ آن بازی نکته خاصی ندارد که برایمان بگویید؟

آن دیدار را به یاد دارم، چیز خاصی برای گفتن نیست؛ در آن بازی من بازیکن سیاه جامگان بودم و فوتبال حرفه‌ای هم این را نمی‌داند که من باید سال آینده به گسترش برگردم.

آناج: با پیراهن سیاه جامگان به هر دو تیم استقلال و پرسپولیس گل زدید، این گل‌ها چه حسی داشت؟

از گلزنی در مقابل سرخابی‌های پایتخت خوشحالم، درست است در آن دیدارها نتوانستیم پیروز شویم ولی باز کردن دروازه تیم‌های بزرگ ارزشمند است.

آناج: الگوی فوتبالی‌تان چه کسی است؟

در ایران، علی کریمی و خارجی هم استیون جرارد.

آناج: با این حساب باید طرفدار لیورپول باشید، اینطور است؟

بلی.

آناج: در مورد انتخابی المپیک صحبت کنید، از آقای خاکپور انتقادات زیادی می‌شد، نظر شما به عنوان یک بازیکن تیم ملی امید در این خصوص چیست؟

آقای خاکپور مربی با دانشی هستند و علاوه بر وی، مربیان دیگری همچون مایلی کهن و تقوی هم بودند که رزومه شان در فوتبال ایران برای همه مشخص است. ما در مقابل تیم ملی ژاپن واقعاً بدشانسی آوردیم و می‌توانستیم در نود دقیقه سه گل به این تیم بزنیم. تیم ژاپن یک سال بود که تمرین می‌کرد و یازده لژیونر داشت، مثلا شماره ده آنها که به ما هم گل زد در منچستر یونایتد بازی می‌کند. آقای خاکپور دو هفته تیم در اختیارش بود و هیچ فرصتی برای بدنسازی یا کارهای دیگر نداشت، بازیکنان هم خسته بودند و بازی‌ها هم بسیار پرفشار بود و در کل به نظر من شانس هم با ما یار نبود.

آناج: پس حسابی به سرمربی تیم ملی امید اعتقاد دارید و قبولش دارید؟

بلی؛ به نظر من ایشان هیچ کمبودی ندارند و کاملا به عنوان یک مربی قبولش دارم.

آناج: برای حضور در تیم ملی بزرگسالان چقدر امیدوارید؟

من پله به پله پیشرفت کرده‌ام و در رده‌های مختلف تیم ملی از نونهالان تا امید حضور داشتم و امیدم این است که در سال‌های بعدی به تیم ملی بزرگسالان هم برسم و بازی کنم.

آناج: بهترین و تأثیرگذارترین مربی‌تان که بوده است؟

تمامی مربی‌هایم تاثیرات زیادی روی پیشرفت من داشته‌اند اما رسول خطیبی به لحاظ اینکه به فوتبال سطح اول کشور معرفی‌ام کرده است، جایگاه خاصی در بین آنها دارد.

آناج: در بازی فصل گذشته تراکتور و گسترش برای تیم گسترش فولاد بازی کردید، در آن بازی شایعه کردند که بازیکنان بومی تراکتور کم کاری کردند، نظر شما در این رابطه چیست؟ آیا این موضوع صحت دارد؟

چنین اتفاقی در فوتبال رخ نمی‌دهد و هر بازیکن در تمامی دیدارهایش تمام تلاش خود را به کار می‌بندد تا بهترین بازی را انجام دهد. من چنین شایعاتی را به هیچ وجه قبول ندارم.

آناج: اولین سالی است که در خارج از تبریز فوتبال بازی می‌کنید، تفاوت‌های فوتبال شهر مشهد را با شهری که در آن به دنیا آمده و تا سال قبل در آن بازی کرده اید را در چه می‌دانید؟

فوتبال مشهد از لحاظ ساختاری ضعف‌های فراوانی دارد. باید به باشگاهی مثل گسترش فولاد افتخار کرد و قدر مدیریت این باشگاه را نه تنها منِ بازیکن، بلکه تمامی اهالی این شهر بدانند؛ فکر نمی‌کنم در کل ایران باشگاهی باشد که امکاناتی در این حجم داشته باشد. در مشهد سیاه جامگان حتی برای تمرین کردن به خاطر نبود زمین مشکل دارد و امکانات این دو شهر اصلا قابل قیاس نیست.

آناج: بعد از جدایی رسول خطیبی، چند بازیکن تبریزی که در سیاه جامگان حضور داشتند جدا شدند و فقط شما ماندید؛ علت این موضوع و اینکه آیا برایتان سخت نبود به نوعی تنها ماندن در آن تیم؟

ماندن یا جدایی بازیکنان به نظر سرمربی بستگی دارد و تنها به بازیکن مربوط نمی‌شود. من با سیاه جامگان قرارداد داشتم و نمی‌توانستم به تیم دیگری بروم علیرغم اینکه در نیم فصل حتی از تیم‌های پایتخت هم پیشنهاد خوبی داشتم ولی تقریبا جدایی از سیاه جامگان امکان پذیر نبود. در ضمن اخلاق من این است که دوست دارم در هر تیمی که بازی می‌کنم تا آخر فصل کنار تیم باشم و اینکه بعد از انعقاد قرارداد با یک باشگاه و گرفتن پول در نیم فصل بگویی که من دیگر نیستم، از نظر من صحیح نیست.

آناج: نقش خانواده در پیشرفت و موفقیت علیرضا نقی زاده چقدر بوده است؟

من بخش عمده‌ای از موفقیتم را مدیون خانواده‌ام هستم، خانواده‌ای فوتبالی دارم و پدرم هم فوتبال بازی می‌کرد. نقش خانواده در موفقیتم را ۹۹ درصد می‌دانم و یک درصد تنها به خودم مربوط می‌شود.

آناج: مجرد هستید یا متأهل؟

مجرد…

آناج: در سال ۹۵ قصد ازدواج ندارید؟

خیر {با خنده و تأمل}؛ فعلا زود است!

آناج: فکر می‌کنم چیزی نمانده تا مشمول شوید و باید خدمت سربازی را انجام دهید؟

من دوست دارم خدمت سربازیم را در تراکتورسازی انجام دهم ولی باید شرایط مهیا باشد و من را بخواهند؛ فعلا چیزی در این خصوص مشخص نیست.

آناج: اگر از تیم‌های تبریزی پیشنهاد نداشته باشید و مقابل آن تیم‌های پایتخت به شما پیشنهاد دهند، چه می‌کنید؟

هر بازیکنی دوست دارد در شهر خودش بازی کند ولی باید در شهرش هم به او ارزش قائل باشند. وقتی تیم‌های بومی یک بازیکن را نخواهند احتمال دارد که چنین پیشنهاداتی باشد.

آناج: اگر در یک تیم دیگر بازی کنید و به تیم تبریزی گل بزنید، خوشحالی می‌کنید؟

به هیچ وجه. اگر یادتان باشد قبلا با لباس گسترش به تراکتور گل زدم که خوشبختانه در نهایت تراکتور پیروز شد ولی من اصلا خوشحالی نکردم. فوتبالم را مدیون تبریز و مردم این شهر هستم و اگر با لباس هر تیمی به تیم های تبریزی گل بزنم خوشحالی نمی کنم.

آناج: به غیر از خودتان بازیکن دیگری را از تبریز محق می‌دیدید که در تیم ملی امید بازی کند؟

سعید آقایی هم می‌توانست در آن تیم باشد.

آناج: سیاه جامگان با هدایت فرهاد کاظمی در لیگ ماندنی می‌شود؟

وقتی به کارنامه وی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که توانسته است تیم‌های زیادی را از سقوط نجات دهد. خودش هم معتقد است که تیمش در لیگ برتر می‌ماند و می‌گوید این تیم را در لیگ برتر نگه می‌دارد و اگر تیم سقوط کرد هر چه بگویید انجام می دهم. ولی با تمامی این اوصاف در مشهد مدیرعامل و سرمربی تیم تنها مانده‌اند، کسی حمایت نمی‌کند و مشکلات زیاد هست. ما امیدوار هستیم که تیم در لیگ برتر بماند.

آناج: شنیده‌ایم که آقای کاظمی فصل گذشته در زمان حضور در راه آهن گفته بود اگر تیم در لیگ نماند خودم را از برج میلاد می‌اندازم.

بلی همانطور که اشاره کردم کاملا به ماندن تیم در لیگ برتر اطمینان دارد، فقط موضوعی که وجود دارد این است که ما این فصل بدشانس هستیم و مثلا در یک بازی چهار موقعیت بسیار خوب را نمی‌توانیم گل کنیم و در دقیقه نود گل می‌خوریم و می‌بازیم.

آناج: مرد سال فوتبال ایران از نظر شما بدون هیچگونه تعصب و احساس و رفاقت:

مهدی طارمی

آناج: مربی سال از نگاه شما کیست؟

عبدالله ویسی

آناج: ترکیب تیم منتخب لیگ برتر از نگاه علیرضا نقی زاده:

دروازه بان: سید مهدی رحمتی

مدافعان: مرتضی اسدی، امیرحسین صادقی، رامین رضائیان و میلاد محمدی

هافبک ها: روزبه چشمی، رسول نویدکیا و احمد نورالهی

مهاجمان: سروش رفیعی، مهدی زبیدی و مهدی طارمی

سرمربی: عبدالله ویسی

آناج: کمی از فضای فوتبال فاصله بگیریم و جهت سؤالات را عوض کنیم! اوقات فراغتتان را چگونه می‌گذرانید؟

اوقات فراغتم هم با ورزش آن هم فوتبال سپری می‌شود، گاهی همراه بچه‌ها سراغ فوتسال و بدنسازی هم می‌روم.

آناج: اهل کتاب، موسیقی یا فیلم نیستید؟

نه، به این‌ها علاقه‌ای ندارم.

آناج: از کدام بازیگر خوشتان می‌آید؟

{بعد از کمی فکر کردن} علی صادقی

آناج: آشپزی بلدید؟ کدام غذا را دوست دارید؟

آشپزی بلد نیستم. غذای مورد علاقه‌ام مثل خیلی از تبریزی‌ها آبگوشت است.

آناج: اهل پرخوری که نیستید؟

پرخوری که نه ولی غذا خوردن بد نیست!

آناج: بعضی از بازیکنان فوتبال کشورمان بر خلاف سبک زندگی یک بازیکن حرفه‌ای، شب زنده دار هستند و تا پاسی از شب بیدارند، شما که اینگونه نیستید؟

دوستانی که با من صمیمی هستند می‌دانند که زمان خوابیدن من نهایتا ساعت ۱۰:۳۰ – ۱۱ شب می‌باشد و بعد از آن بیدار نمی‌مانم.

آناج: این نظم در موفقیت و رسیدن به تیم ملی هم مؤثر بوده است؟

قطعا اثر داشته است.

آناج: کدام سین هفت سین را بیشتر دوست دارید؟

سنجد؛ به خاطر طعمش نیست از رنگش خوشم می‌آید.

آناج: بهترین شهر ایران کجاست؟

از نظر من تبریز بهترین شهر ایران است.

آناج: چرا تبریز بهترین شهر کشورمان است؟

تبریز مردمانی خونگرم دارد و از لحاظ امکانات، آب وهوا و کلی جهات دیگر تبریز بهترین است.

آناج: بهترین خاطره سال ۱۳۹۴؟

{کمی مکث می کند} راستش را بخواهید در این باره فکر نکرده بودم، اجازه بدهید کمی فکر کنم. {بعد از کمی فکر کردن} قهرمانی در غرب آسیا بهترین خاطره‌ام در سال ۹۴ است.

آناج: بدترین خاطره ۹۴؟

حذف از المپیک

آناج: چهره سال ۱۳۹۴ از نظر شما؟

علی دایی

آناج: بهترین و بدترین خاطره‌ای که از عیدهای نوروز به یاد دارید؟

من دو سال به خاطر حضور در اردوهای تیم ملی، عید نوروز را در کنار خانواده نبوده‌ام به همین جهت آن دو سال بدترین خاطره‌هایم از عید بود و بودن در کنار خانواده بهترین خاطره.

آناج: اگر فوتبالیست نمی‌شدید چه کاره می‌شدید؟

هیچ کاره! {می‌خندد} کار خاصی از دستم بر نمی‌آید.

آناج: از کودکی دوست داشتید چه کاره شوید؟

از کودکی آرزوی من این بود که فوتبالیست شوم.

آناج: آخرین سطح آرزویتان چیست؟

بازی در اروپا؛ لیورپول هم نشد هر تیم دیگری! این نکته را بگویم که بعد از بازی‌های تیم ملی چند پیشنهاد از قطر داشتم که الان هم پیگیرم اگر مناسب بودند و مشکل سربازی مانع نشد، احتمالا به لیگ ستارگان بروم.

آناج: با بازیکنان زیادی هم تیمی شده‌اید، شوخ طبع ترین بازیکن چه کسی بود؟

در تیم ملی مهرداد و میلاد محمدی بسیار شوخ بودند و در گسترش فولاد هم مهدی قریشی زیاد شوخی می‌کرد.

آناج: خوش تیپ ترین بازیکن؟

{کمی فکر می کند} هر چه می خواهید بنویسید! چیزی به ذهنم نمی‌رسد!

آناج: چند کلمه می‌گوییم اولین چیزی که به ذهنتان خطور می‌کند را بیان کنید:

آذربایجان: افتخار

الله: همه چیز

رسول خطیبی: نعمت آذربایجان

زمین خاکی: استعداد فوتبال آذربایجان

پنالتی: پنجاه پنجاه

وقت اضافی: فرصت

مادر: زندگی

تراکتورسازی: نماد آذربایجان

دولت تدبیر و امید: {پاسخی نداد!}

سربازی: خدمت

صحبت پایانی:

جا دارد از آناجی‌ها تشکر کنم که بدون هیچگونه حاشیه‌ای در جهت اطلاع رسانی و پوشش اخبار تلاش می‌کنند. همچنین از پدر و مادرم؛ همانطور که گفتم بیشتر عوامل موفقیتم را مدیون آنها هستم و در خاتمه از زحمات تمامی مربیانی که در پیشرفت من نقش داشته‌اند، تشکر و قدردانی می‌کنم.