به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، تبریز، به عنوان شهر نمونه گردشگری کشورهای اسلامی در ۲۰۱۸ انتخاب شده و حال این سوال مطرح می‌شود که تبریز، شهر اولین‌ها چگونه می‌خواهد خود را به عنوان «جهان شهر و شهر نمونه گردشگری اسلامی» و در نهایت «شهر جهانی» در حوزه‌های مختلف مطرح سازد؛ آیا زیرساخت‌های لازم اقتصادی، فرهنگی، امکانات زیربنایی و ارتباطات برای شهر اولین‌ها فراهم شده و یا باید منتظر این زیرساخت‌ها شد.

با یکی از فامیل ها که از تهران به شهرمان سفر کرده است اطراف پارک ائل گلی را قدم می زنیم. ائل گلی محلی است که اکثر مسافران نوروزی حداقل برای یکبار هم شده به آن سر می زنند. آب نماهای پارک کار نمی کنند و روی عمارت تاریخی یک تابلو روان بزرگ نصب شده که تاسف را در ضمیر آدمی به جوش می آورد. از اماکن تاریخی مان چگونه مواظبت می کنیم؟

 

 

در ذهنم به این فکر می کردم که فامیلمان را که برای اولین بار به تبریز آمده بعد از ائل گلی به کجا راهنمایی کنم تا شهر خودم را به نحو احسن به وی معرفی کرده باشم. به فامیلمان پیشنهاد لاله پارک را دادم که از بدِحادثه دیشب به آنجا رفته بود و خواسته او بازدید از اماکن تاریخی بود. سوار ماشین شده و به سمت موزه قاجار حرکت کردیم؛ داخل موزه بسیار مرتب بود ولی در داخل محوطه کارگران مشغول کار بودند؛ آیا نمی شد این محوطه قبل از عید آماده مسافران نوروزی شود؟

بعد از موزه قاجار پیاده به سوی مقبره الشعرا حرکت کردیم؛ من خودم حرفی برایتان نگویم بهتر است، هر موقع ورزشگاه نقش جهان اصفهان کار عمرانی اش تمام شد مقبره الشعرای تبریز هم تمام خواهد شد.

یادم می آید سه سال پیش یکی از نشریات به نقل از آقای شهردار نوشته بود “مقبره الشعرا را زیباتر از حافظیه خواهیم ساخت.”

ما که فعلا هیچ تغییر اساسی در این مجموعه ندیده ایم. بعد از مقبره الشعرا سراغ خانه بهنام و موزه سنجش رفتیم. واقعا خوشحال شدم که بعد از شرمندگی در مقبره الشعرا این اماکن تاریخی آبروداری کردند. موزه آذربایجان هم از زیبایی های شهر تبریز بود.

با فامیلمان روانه منزل شدیم تا استراحتی کرده باشیم و نهار را همراه خانواده صرف کنیم؛ در راه منزل به فامیلمان گفتم که شب های تبریز فوق العاده دیدنی هستند. حتما از شب های تبریز لذت خواهی برد.ب عد از تاریک شدن هوا باز هم وی را به ائل گلی بردم تا از نورپردازی های زیبای این پارک لذت ببرد ولی صحنه هایی که دیدیم جای بسیار تاسف داشت.

 

 

 

با شرمساری فامیلمان را سریعا از ائل گلی به طرف میدان ساعت بردم چون یقین داشتم دیگر نورپردازی آنجا کار خواهد کرد. در مسیر با خودم گفتم اول نورپردازی زیبای مسجد صاحب الامر را هم به وی نشان دهم. متاسفانه خیلی از لامپ های نورپردازی این مسجد هم خراب شده بود و تصویر چشم نوازی به بیننده از خود به نمایش نمی گذاشت.

 

 

به میدان ساعت رسیدیم. هفت سین زیبایی در وسط میدان قرار داده شده بود که اکثر مسافران را دوربین به دست کرده و خاطرات سفرشان به تبریز را با گوشی یا دوربین در وسط این میدان به تصویر می کشیدند. اما نورپردازی میدان ساعت هم آن نورپردازی قبلی نبود.

 

 

بعد راهی منزل شدیم تا شب را استراحت کنیم. فامیلمان یک جستجوی مختصر در اینترنت کرد و گفت: “کاروانسرایی در شهر شما وجو دارد که مارکوپلو جهانگرد معروف در آن استراحت کرده است. چهار مقبره (دورد قبیرلر) و مسجد حسن پادشاه هم در شهر تبریز است. فردا حتما برای بازدید به این مکان های قدیمی هم برویم.”

با دیدین تصاویر زیر شما جای من بودید فامیلتان را به این اماکن می بردید؟!

 

وضعیت کنونی مسجد حسن پادشاه

 

وضعیت کنونی کاروانسرای دوه چی

وضعیت کنونی چهار مقبره

 

مجسمه های سمپوزیم که در شهر نصب شده اند بدون زیر پایه هستند و این امر هم جای تامل دارد.

 

حال شهر تبریز آماده میزبانی از گردشگران کشورهای اسلامی در سال ۲۰۱۸ می شود و مسئولان سازمان میراث فرهنگی باید همتی مضاعف به خرج دهند تا با همکاری شهرداری کلانشهر تبریز نقاط ضعف پوشش داده شده و نقاط قوت هم تقویت شود. علاوه بر مکان های یاد شده در مطلب فوق حمام تاریخی شنب غازان، هتل کیهان و ارک علی شاه اصلا وضعیت خوبی ندارند. خارج از بحث انتقاد باید از شهرداری تبریز و مخصوصا مسئولان تفرجگاه عون ابن علی بخاطر میزبانی شایسته از مسافران نوروزی تقدیر کرد.ت ورهای تبریز گردی هم یکی از جلوه های مهمان نوازی مردم تبریز بود. دلنوشته مان را با یک شعر استاد شهریار تمام میکنیم و امیدواریم شهر اولین ها با همت همگان آماده میزبانی ایده آل در سال ۲۰۱۸ از گردشگران جهانی باشد.

“شهرتبریز است و جان قربان جانان می کند                سرمه چشم از غبار چشم مهمان می کند”