به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، به مناسبت آغاز هفته ی هنر انقلاب، نشست هم اندیشی “گفتمان هنر انقلاب اسلامی” توسط پایگاه خبری آناج در حال برگزاری است و اهل هنر استان رضا شیبانی شاعر مشهور استانی، غلامرضا میرزازاده (موزیسین)، هادی فائزی (عکاس بین المللی) و جهانبخش سلمانیان(کارشناس فرهنگی هنری) به بحث و بررسی پرداختند.

هادی فائزی در این جلسه در خصوص مبانی هنر در انقلاب و مولفه های آن گفت: وقتی شهید آوینی به روایت فتح وارد شد برخی چنین پنداشتند که او می خواهد گذشته ی خود را تطهیر کند در حالی که شهید آوینی در ادامه ی مسیر طی شده در مقام عمل وارد شده و در همین ماجرا نیز به شهادت رسید که ما امروز در هنر انقلاب اسلامی وامدار این بزرگوار هستیم.

وی ادامه داد: این مقوله سر تشییع جنازه ایشان به وجود آمد که مقام معظم رهبری نیز علی رغم پنداشت برخی مسئولین وقت در تشییع پیکر ایشان حاضر شدند.

این عکاس حوزه بین الملل عنوان کرد: هنرمند باید از مسئولین امر مطالبه کند اما این زمانی میسر می شود که بستر لازم فراهم باشد؛ در حالی که در عرصه های مختلف هنر، بجز موسیقی که با خفگان یا محدودیت روبروست، راه هموارتر است.

وی با اشاره به بیانات رهبری در زمینه فقه هنر متذکر شد: وقتی رهبر ما این موضوع را مطرح می کند، نشان از وجود آسیب ها و اغماض هایی در این حوزه دارد.

در ادامه غلامرضا میرزازاده اذعان داشت: برخی سیاست گذاری های غلط بعد از انقلاب موجب بروز این تصور شد که فکر کنیم، موسیقی فقط موسیقی سنتی است در حالی که به نظر من با انواع دیگر موسیقی نیز می توان فرهنگ را به نسل جدید انتقال داد.

وی اضافه کرد: معتقدم انقلاب ما با موسیقی آغاز شد و طنین موسیقی در کشور هنگام ورود امام به فرودگاه نقطه ی عطف این هنر در کشور ما بود.

این موزیسین اظهار کرد: متاسفانه بعد از گذشت سالها هنوز تکلیف ما با موسیقی مشخص نیست و کج سلیقگی ها و افراط و تفریط ها به آن ضربه می زند؛ ما با موسیقی به عنوان هنر انقلاب فاصله ی زیادی داریم.

وی ادامه داد: البته در زمان پهلوی سیاست بر این بود که موسیقی محلی را از بین ببرد اما بعد از انقلاب وضعیت دگرگون شده و موسیقی محلی جایگاه خود را پیدا کرد.

شیبانی نیز در این خصوص توضیح داد: برای تعریف مقوله ای مثل هنر انقلاب، باید آن را در تداوم هنر اسلام ببینیم اما متاسفانه نبود فیلسوف هنر در جامعه ما موجب شده هنر در سرزمین مان بی دفاع رها شود در حالی که از پشتوانه عظیم معرفتی برخوردار است.

وی افزود: با این حال ظهور مردی مثل آوینی اتفاق بزرگی بود که هنر انقلاب را رقم زد و مسائل عمیقی را در این حوزه مطرح و با شهادت خود نیز خیلی از حقایق را ثابت کرد .

فائزی با اشاره به تقابل هنر انقلاب و هنر غرب یادآور شد: امروز متاسفانه  بستر هنری در دست کسانی است که اصلا اعتقادی به وجوب اسلامی بودن هنر ندارند وگرنه چرا در دانشگاه های ما به جای آثار کمال الملک به آثار ضد اخلاقی داوینچی پرداخته می شود.

میرزازاده نیز خاطرنشان کرد: البته نباید هنر غربی را کاملا نقطه مقابل هنر اسلامی و انقلابی قرار بدهیم چرا که آنها نیز نقاط مثبتی دارند که می توان از آن بهره گرفت.

وی افزود: البته باید گفت علت گرایش جوانان ما به هنر غرب بخصوص در عرصه موسیقی، عدم حمایت داخلی از هنر و محدودیت های متعدد در این حوزه است.

سلمانیان تاکید کرد: جهان سلطه “هنر برای هنر” را برای جهان سوم و “هنر برای اهداف” را برای خود می خواهد اما هنر انقلاب در مقابله با این دیدگاه قد علم کرده است.

این کارشناس فرهنگی اظهار کرد: طبق بیان رهبر معظم انقلاب هنر قالبی است که باید به “باید ها” بپردازد اما هنر چپگرا با ایجاد یک فضای غیر منطقی هنر را در جهت انعکاس “هست ها” به کار گرفته و با ساخت آثاری چون “من ترانه پانزده سال دارم” قصد بیان دردهای اجتماع و درمان آن ها را دارد در حالی که نه تنها این دردها درمان نمی شود بلکه با هنجارسازی چندین “من ترانه پانزده سال دارم” را به وجود می آورد.

شیبانی با اشاره بر حملات غربی در ایران و بخصوص تهاجم پان ترکی در منطقه ی ما در زمینه هنری گفت: هنر پوچگرای غربی در قالب ابزار و وسایل مختلف و با بهره گری از شبکه های ماهواره در جامعه ی ما تزریق شده و حماقت مسئولین متولی بر آن دامن می زند چرا که اگر هنرمندان در فعالیت های و انتشار آثار خود با محدودیت های بیجا مواجه نباشند خیلی از آثار فاخر را می توان به میان آورد.

وی بیان داشت: وقتی ما غفلت می کنیم، فرد مقابل با مهندسی واژگان هنر ما را تحت تاثیر قرار می دهد و برای مثال با تبدیل واژه “الله” به تانری” دیگر نمی توان انتظار خلق آثاری چون “حیدربابایه سلام” را داشت.

در ادامه فائزی با انتقاد از تصدی گری دولت در فرهنگ و هنر، ابراز کرد: دولت نمی خواهد حوزه فرهنگ را واگذار کند و به واسطه آن فضایی ایجاد شده که عدم رقابت سالم بین هنرمندان و فرسوده شدن هنر را در پی دارد.