به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، همانطور که قابل پیش بینی بود آتش افروزی ارامنه در منطقه قره باغ بعد از چند روز کش و قوس سیاسی و میدانی پایان یافت و روس ها با یک قدرت نمایی در منطقه و تحریک ایروان، سعی کردند تا بار دیگر نشان دهند که با گذشت بیش از دو دهه همچنان نبض امنیتی جمهوری های اقماری شوروی سابق را در دست  دارند و اگر تلاشی در منطقه صورت بگیرد که بر خلاف منافع سیاسی و نظامی مسکو باشد، راه تنفس آن ها را خواهند فشرد.

هرچند این بار جمهوری آذربایجان به مدد روحیه ای که سربازانش داشت توانست برخی از مناطقی را که سال ها در اشغال ارامنه بود، آزاد کند اما در هر حال نمی توانست جنگ را بیش از این ادامه دهد و مجبور به گفتگو و آتش بس شد.

قراردادی که این بار به طور موقت در منطقه امضا شد با تلاش روسیه بود و لاوروف وزیر خارجه روسیه و مدودف نخست وزیر روسیه هرکدام جداگانه به باکو آمده بودند تا در این خصوص با مقامات آذری گفتگو کنند.

برخی کارشناسان معتقدند روسیه برای انعقاد قرارداد آتش بس مجدد در منطقه چهار شرط گذاشته که بررسی مفاد شروط نشان می دهد در واقع روسیه به نیابت از ارمنستان برای آتش بس پیش قدم شده بود.

این شروط عبارت بودند از:

–  عضویت آذربایجان در اتحادیه ارواسیا و سازمان پیمان امنیت جمعی

– استقرار نیروهای حافظ صلح روسیه در قره باغ کوهستانی

– نظارت بر همه مرزهای آذربایجان

–  راه ندادن نیروها و کشورهای بیگانه به دریای خزر

در هر حال روسیه طی روزهای گذشته بیشترین تکاپو را برای منطقه از خود نشان داده تا به این ترتیب دست قدرت های غربی را از قره باغ دور کند. به نظر می رسد دیدار روسای جمهور سه کشور ایران روسیه و آذربایجان اگر به هر دلیل هم در باکو برگزار شود ، یکی از مفاد اصلی مذاکرات بین طرفین، موضوع قره باغ خواهد بود. این حضور در حد رئیس جمهور در نشست احتمالی باکو می تواند موضع سیاسی ایران در موضوع قره باغ را هوشمندانه تر فعال نماید.