به گزارش آوای ورزقان، احمدحسن نژاد ارزیل در یادداشتی نوشت: جمعه که رفته بودم ارزیل، به عینه ترس و وحشت ناشی از بیماری تب برفکی را در چهره سیاه و سوخته روستاییان شاهد بودم. حالا بعد از چند روز تازه متوجه می شوم بروز و ظهور چنین ترسی، چندان نیز بی جا و تعجب آور نبوده است. چرا که یک سهل انگاری کوچک می توانست در چشم به هم زدنی تمام دار و ندار یک روستایی را به تاراج برد.

علیرغم اینکه در این ماه از سال تامین علوفه خشک، کاری بس سخت و هزینه بر است، اما روستاییان حاضر بودند همه سختی ها را به جان بخرند و گاو و گوسفندان شان را دور از دام های در و همسایه در طویله نگه دارند تا بلکه بتوانند تنها منبع درآمد و معیشت شان را از تهلکه بیماری تب برفکی به سلامت عبور دهند.

آری! تب برفکی یا «بیماری دهان و پا» که عنوان «طاعون صنعت دامداری آذربایجان» را نیز از آن خود کرده، این روزها تازیانه در دست و بی هیچ رحم و شفقتی بر اقلیم روستاییان کم درآمد و بی بضاعت قره داغ حکم می راند.

اما تب برفکی چیست؟

تب برفکی یک بیماری عفونی و کشنده ویروسی است که موجب بیمار شدن حیوانات زوج سم از جمله گاو اهلی و اعضای خانواده گاوسانان می‌شود. این ویروس عامل بیماری در ابتدا به مدت دو تا سه روز تب شدید ایجاد کرده و در پی آن تاول هایی در داخل دهان و روی پا ظاهر می‌شود که ممکن است پاره شده و موجب لنگش حیوان شود. این بیماری بسیار واگیردار است و قطرات آیروسل دفع شده از حیوان آلوده، تماس با تجهیزات دامداری، غذا، وسایل نقلیه، البسه آلوده و حیوانات شکارچی اهلی و وحشی موجب گسترش بیماری می‌شود.

کنترل بیماری منوط به واکسیناسیون، مراقبت شدید نقل و انتقال حیوانات، قرنطینه کردن حیوانات مبتلا، اعمال محدودیت در خرید و فروش حیوانات و گاهی معدوم نمودن میلیون‌ها راس دام است. گاو، گاو میش، گوسفند، بز، خوک، گوزن و آهو به بیماری تب برفکی حساس می‌باشند.

کانون اصلی بیماری

هرچند در حال حاضر کانون بیماری تب برفکی در استان، شهرستان اهر اعلام می شود و گویا بیشترین میزان مرگ و میر دام را به خود اختصاص داده است، اما واقعیت این است که قلمروی بیماری به سرعت در حال گسترش است و شهرستان های هریس، ورزقان، کلیبر، مرند و جلفا نیز گریبانگیر این بیماری دامی هستند.

مدیرکل دامپزشکی استان امروز در نشست کارگروه امنیت غذایی استان میزان تلفات دام ناشی از بیماری تب برفکی را از ابتدای سال جاری تا زمان حاضر یک هزار و ۲۴۲ راس بز، گوسفند و گاو اعلام کرده است. اما آمار واقعی تلفات بی شک بسیار بیشتر از اینها است چرا که جمع آوری آمار دقیق تلفات دام آن هم در گستره وسیع چندین شهرستان کار دشواری است.

فارغ از همه عوامل دخیل در بروز و گسترش این بیماری، آنچه در این میان مهم است، اقدام عملی در مقابله با آن است. چنانچه مسئولان امر جدیت لازم را در مقابله با این بیماری نداشته باشند و تمهیدات اساسی برای واکسینه کردن دام های منطقه به عمل نیاورند، تب برفکی، نه تنها شهرستان های همجوار بلکه صنعت دامپروری همه استان و حتی استان های همجوار را نیز به کام نابودی خواهد کشاند.