به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، این روزها در اکثر نقاط شهر آگهی‌های تبلیغاتی برای ثبت نام دانش آموزان در کلاس‌های مختلف ترم تابستان به چشم می‌خورد و در این بین کلاس‌های ورزشی در میان این آشفته بازار آگهی‌ها پررنگ‌تر از بقیه دیده می‌شوند. آگهی‌هایی که در آنها انواع و اقسام شعارها داده می‌شود. به عنوان مثال: مدرسه فوتبال با حضور بازیکنان تراکتورسازی/ مدرسه فوتبال با حضور سرمربی یک باشگاه لیگ برتری/ مدرسه فوتبال با جدیدترین متد آموزشی و ….

شهریه‌های سر به فلک کشیده این کلاس‌ها هم واقعا جای تامل دارد؟ کدام ارگان این نرخ‌ها را تایید کرده است و کدام ارگان بر این کلاس‌ها نظارت می‌کند؟

شما اگر یک کارمند ساده باشید برای ثبت نام فرزندتان در یک رشته ورزشی و یک شاخه درسی در ترم تابستان شاید نزدیک به کل حقوق یک ماهتان را پرداخت کنید. هرچند پرداخت شهریه‌ها امری ضروری برای حضور در یک کلاس است ولی به شرطی که آن کلاس خروجی لازم را داشته باشد و صرفاً برای وقت گذرانی و پر کردن جیب عده‌ای سودجو نباشد.

در ثبت نام یکی از کلاس‌های والیبال به اکثر ثبت نام کنندگان این شعار داده شده است: من در شما سعید معروف آینده را می‌بینم. حال مربی آن کلاس حتی کارت مربیگری هم ندارد و شغل اصلی‌اش دبیری ادبیات است؛ یا در جای دیگر شهر هم یک داور درجه سه والیبال اقدام به بر پایی کلاس والیبال کرده است. مدرک داوری درجه سه کجا و مدرک مربیگری کجا؟

در زمینه بانوان هم این موضوع شدت بیشتری پیدا کرده است. استعدادیابی معنایی در کلاس‌بندی و انتخاب رشته ورزشی برای شروع فعالیت ندارد بطوریکه در اکثر موارد تبلیغات اطرافیان و علاقه و شاید چشم و هم چشمی موجب ثبت نام در یک کلاس و رفتن به سراغ یک رشته خاص شده است.

از سویی دیگر عده‌ای هم برای جیب مردم نقشه‌ها کشیده‌اند. ثبت نام با شهریه‌های آنچنانی و مربیگری یک مربی مشهور آغاز می‌شود. مربی مشهور بعد از دو هفته دیگر به سر تمرین نمی‌آید و جانشین کاری معرفی می‌کند. حال اولیاء باید حرف دلشان را به کجا بزنند؟

امید می‌رود در شهر تبریز شهر اولین‌ها یک اتفاق خوب را شاهد باشیم و آن اتفاق اینکه با همکاری اداره کل ورزش و جوانان و تربیت بدنی آموزش و پرورش یک طرح جامع استعدایابی در سطح شهر برگزار شود. اولویت‌های استعدادی دانش آموزان مشخص شوند و با راهنمایی‌های کارشناسان این استعدادها به کلاس‌هایی با استاندارد بین المللی رهنمون شوند، نه اینکه در هر کوچه و گذری هر کسی برای جیب خود اقدام به برگزاری کلاس نماید.