به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، در روزگار عجیبی به سر می‌بریم، تزویر بر صداقت غلبه کرده و آدم‌ها خیلی خوب برای یکدیگر نقش بازی می‌کنند، مسئولانی داریم که بهترین انسان‌های روی زمین هستند؛ گویا اصلا متفاوت‌تر از بقیه‌اند و همچون معصومی عاری از هرگونه اشتباه و خطا می‌باشند.

در همین شهرِ خودمان عده‌ای از اعضاء شورا فخر آفریدند و کاری کردند که رسانه‌های ملی مثل خبر ۲۰:۳۰ از برکات شورای شهر تبریز بگویند و نام این شهر چند روزی بر سر زبان‌ها بچرخد و تبریز و نمایندگانش نقل محافل گردند؛ برخی از فرصت پیش آمده نهایت بهره را بردند تا برای دور بعدی شورا پایگاه رأی بیشتری داشته باشند و عده‌ای نیز به دستگاه‌های نظارتی و امنیتی تاختند که چرا اینگونه شد و اصلا چه کسی به آن‌ها صلاحیت داد؟

حال برخی که آدم نمی‌داند حجاب‌شان را قبول کند یا آرایش یک کیلویی‌‌شان را دوباره سبز شده‌اند و راست راست در جلسات و مراسمات جولان می‌دهند، در مراسم افتتاحیه پروژه حاضر می‌شوند و در برنامه‌ها ردیف اول را به خود اختصاص می‌دهند.

با آمدن و رفتن‌شان کاری نداریم و در قیامت خود پاسخگو خواهند بود؛ به آنان انگ نیز نمی‌زنیم و با زبانی تند از حضورشان در جلسات و محافل نمی‌نویسیم؛ بالاخره هرچه باشند آزادند و از لحاظ قانونی هنوز مجرم نیستند.

روی صحبت ما بیشتر با کسانی است که وقتی این اشخاص را می‌بینند دولا راست می‌شوند و بدون اینکه سندی ارائه کنند و دلیلی داشته باشند برای چاپلوسی هم که شده می‌گویند آقای دکتر خوشحال شدیم که همه دانستند بی‌گناهید و در حق شماها ظلم شده است!

شاید هم راست می‌گویند و ما نمی‌دانیم؛ این دسته افراد و امثال آن‌ها خانه، زمین، ویلا، واحدهای تجاری و ماشین‌های شاسی بلند خود را با حقوق ۳ میلیونی شورا به دست آورده‌اند و هیچ ریگی به کفش‌شان نیست.

در این شهر خیانتی که برخی از تماشاگران می‌کنند بسیار بدتر از اقدامات خواص است و تا زمانیِ که منِ شهروند دستمالم را در جیبم نگذارم، کسانی که پرونده‌شان لکه‌دار شده دست‌شان را از جیبِ من نخواهند کشید!