واژه ای که بعد از سال پنجاه و هفت نیز تبدیل به یکی از اصلی ترین شعارها و راهبرداهای  انقلاب و جزء لاینفکی از آن شد به طوری که در موارد متعددی عدول از آن به منزله عدول از انقلاب تلقی شده و با کسانی که در صدد وابسته سازی مجدد ایران انقلابی به نظام سلطه بودند برخورد شدیدی توسط مردم صورت گرفت.

تعابیری از قبیل “خود باوری”، ” خوداتکایی”، ” تکیه به ظرفیت های داخلی” و … مفاهیمی هستند که غالبا از بطن همین شعار استقلال  متولد شده و وارد برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت نظام شده اند.

مفاهیمی که به اذعان غالب نظریه پردازان غربی از حقیقی ترین شاخص های پیشرفت یک کشور به شمار می روند. جامعه شناسان غربی در نظریه مادر شهر- قمر (متروپل) معتقدند برای حفظ سیادت کشورهای مولد، کشورهای پیرامونی به عنوان بازار هدف بایستی تا ابد وابسته بمانند و در عین حال با ایجاد یک سری مظاهر پوشالی پیشرفت در آن کشورها، ملت های آنها را به این باور برسانند که شما پیشرف کرده اید! القای این مدل پیشرفت صوری به قمرها کاملا در راستای منافع مادر شهرهاست و خود آنها در باطن خویش می دانند که پیشرفت بدون استقلال عملا یک دروغ و حقه ی بزرگ از سوی نظام سلطه است.

همانگونه که مطرح شد موضوع خود اتکایی از اولین روزها همراه انقلاب بوده و در سالهای اخیر با تشدید تحریم ها از سوی غرب علیه ایران، نیاز به این مهم بیش از پیش احساس شد به طوری که عبارت “اتکا به ظرفیت های داخلی به منظور مقابله با تحریم ها” به یک عبارت تقریبا ثابت در اغلب سخنرانی های مقام معظم رهبری تبدیل شد. تشریح کامل این موضوع در سخنرانی اخیر ایشان در دیدار مردم قم اتفاق افتاد که به نوعی می توان گفت یک جمع بندی کامل از صحبت های خود ایشان در سال های اخیر در باب خود اتکایی به شمار می رود.

مقام معظم رهبری در دیدار مردم قم موارد متعددی را مطرح فرمودند ولی بیشترین تکیه ی ایشان در این سخنرانی بر روی عدم وابستگی و نگاه معطوف به درون بود تا جایی که چنین برداشت می شود که در منویات ایشان، وابستگی به نظام سلطه درست در نقطه ی مقابل انقلاب تعریف می شود و نه در درون انقلاب. چرا که ایشان در این سخنرانی “وابستگی ذلت آمیز به قدرتهای خارجی” ، “تحقیر شدن در سیاست ها و رفتارهای داخلی و خارجی” ، “عادت دادن ذائقه مردم به واردات به جای احیای تولید ملی” و “نابودی کشاورزی و صنایع ملی” را از جمله خصوصیات رژیم منحوس پهلوی برشمردند و این یعنی نقطه ی مقابل انقلاب. بنابراین می توان نتیجه گرفت هرنوع تحرکی که بخواهد سمت و سیاق وابستگی ذلت آمیز به خود بگیرد حرکتی در خلاف جهت انقلاب است.

خود غربی ها به خوبی بر صحت فرمایشات رهبر معظم انقلاب در خصوص منطق صحیح پیشرفت اعتقاد دارند، چرا که خودشان نظریه متروپل را مطرح کرده اند و خوب میدانند وقتی ایشان از ” دل بستن به نقطه های روشن و حقیقی پیشرفت” صحبت می کنند و تکیه بر نیروها و ظرفیت های داخلی را مترادف با این نقاط حقیقی قرار می دهند، در واقع انگشت اشاره خود را دقیقا بر نقطه ی اصلی پیشرفت گذاشته اند. ولی طبیعتا منافع مادرشهرها چنین ایجاب می کند که در ظاهر مخالف این ایده باشند و طنز تلخ روزگار این است که عده ای در داخل کشور همین رویکرد ظاهری درفشداران نظام سلطه را مبنای تحلیل های تخیلی خود می کنند و خود را منجیان فکری ملت می دانند! و حال آنکه چشم دوختن به دست بیگانگان و نادیده انگاشتن ظرفیت های داخلی مهم ترین راه شکست در مقابل دشمن است و این دقیقا عین تاکید مقام معظم رهبری در سخنرانی اخیر بود.

ایشان در این دیدار بار دیگر تاکید فرمودند که دشمنان تا شما را از آرمانهایتان جدا نکنند و به طور کامل وابسته خود نگردانند دست از خباثت بر نخواهند داشت و قطعا با یک قدم عقب نشینی توسط ما، آنها قدمهای رو به جلوی دیگری برخواهند داشت که این مساله علاوه بر انطباق با عقل حسابگر، یاد آور این کلام الهی ست که “لن ترضی عنک الیهود و لاالنصاری حتی تتبع ملتهم” که یهود و نصارای از تو راضی نخواهند شد تا زمانیکه وابسته با آنها شوی. ایشان متذکر هم شدند که البته دشمن فعلا به صراحت با آرمانها کاری ندارد، اما اگر عقب نشینی شود، بعدا سراغ آنها هم خواهد آمد، بنابراین همه باید هوشیار باشند.

شاید خالی از لطف نباشد که در پایان به ماجرای نوام چامسکی آمریکایی و آن روشنفکر وطنی اشاره شود که سالها پیش وقتی هنوز مناقشه هسته ای محور اصلی دعواهای ایران و غرب نبود و آنها همین دموکراسی و حقوق بشر را دستاویز تنش با ایران قرار داده بودند، خانم روشنفکر گفته بود اگر ما به آمریکا اطمینان بدهیم که کارهای ما دموکراتیک بوده و تایید مردمی دارد، آنها با ما دوست خواهند شد! و این اظهار نظر، نوام چامسکی پیر آمریکایی را به واکنش وا داشت که این همه خوشبینی آخرش کار دستتان می دهد، چرا که برای آمریکا و غرب منافع سلطه گرانه خودش مهم است نه دموکراتیک بودن شما، که اگر حرف شما درست بود، آمریکا هرگز دولت مردمی مصدق را سرنگون نمی کرد…

جان مایه‌ی سخن اینکه جز استقلال و خود اتکایی چاره ای نیست و هر قدم عقب نشینی در مقابل دشمن، قدم بعدی آنها را در پی خواهد داشت و این روند تا وابستگی کامل ادامه دارد…