به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، ضمن احترام به مقام شامخ و مقدس معلم حکایتی هست که شباهت خاصی با حال و روز ما دارد. روزی معلمی عصبی و سختگیر از شاگردش الفبا را می پرسید، معلم با خط کش، تنبیه کنان دایما میگفت: “بگو الف.” لکن شاگرد قصد تکرار تلفظ الف را نداشت. همکلاسی هاییش به شاگرد گفتند که الف را بگو و تکرار کن تا معلم راضی شده و دست از سرت بردارد. شاگرد در جوابشان گفت که: اگر “الف” را بگویم این بار به خاطر “ب” من را خواهد زد! “ب” را بگویم، به خاطر “پ” کتک خواهم خورد و الی آخر! ث ، ج ، چ ، …. !! الان جریان ما با آمریکا، شبیه جریان شاگرد و استاد حکایت است.

مثال الف معلم، همان قضیه ی مناقشات و مذاکرات هسته ای چندین ساله هست که با فراز و نشیب فراوان، با قبول برخی محدودیت ها، دادن برخی امتیاز ها به نوعی با عنوان برجام تقریبا حل شد و ما با لکنت فراوان، به آقا معلمه (شما بخوانید آمریکا ) “الف” را گفتیم. لکن معلم راضی به “الف” نشد و گفتن “ب” (یعنی آزادی حقوق بشر) را از شاگرد با تکرار تنبیه خواست و تنبیهش را هم کرد (قطعنامه اش را صادر کرد). لکن منتظر “ب” ایران نشد، این بار به خاطر “پ” نگفتن ایران (موشک های بالستیک)، عصبی شد و باز منتظر “پ” گفتن نشد و این دفعه با کتک مفصل گفتن “ت” را خواست! یعنی جریان محدودیت ورود به خاک آمریکا…

 شاگرد که تا حدودی برای اولین بار خواست واکنشی در حد اخم به معلم نشان دهد، معلم منتظر “ت” گفتن شاگرد نماند، این بار با پیش داوری و بدون درخواست گفتن “ث” شاگرد را مورد اذیت قرار داد، یعنی تکمیل تحریم سپاه پاسداران!

شاگرد که فکر میکرد معلم خودش هم تلفظ “ث” را بلد نیست، این بار از معلم خواست تا “ث” را برایش بگوید (ظریف که در نشست اخیر وین، در واکنش متقابل به تروریستی دانستن سپاه پاسداران توسط آمریکا، سازمان سیا آمریکا را نیز تروریستی خواند)، لکن کار از کار گذشته بود و سپاه پاسداران ما تروریستی معرفی شده بود و روند تکمیل تحریم به قوت خود در حال ادامه است. معلم که تازه یادش افتاده بود که شاگرد در ابتدای الفبا، “الف” را با لکنت خوانده بود دوباره به “الف” برگشت، یعنی برداشت ۱.۵۷ میلیارد دلار از حسابهای بلوکه شده بانک مرکزی به بهانه ی خون بهای کشته شدگان حوادث تروریستی که به ادعای خودشان، جمهوری اسلامی ایران در این حوادث نقش داشته است. (برگشت به عقب)

آری این حکایت ما و آمریکاست! حکایت آمریکای بهانه جو که به فرموده ی امام خامنه ای در ۱۴ خرداد ۹۲ ، مشکل آنها با ایران هسته ای نیست، بلکه با ایران اسلامی است. مشکلی هویتی که برای تضعیف و نهایتا سرنگونی نظام جمهوری اسلامی از هیچ بهانه ای دریغ نخواهند نکرد و تا زمانی که دولتمردان ما، گستاخی های غربی ها را توجیه کنند و یا واکنش دیر هنگام داشته باشند و تا زمانی که شعار مقاومت در دیپلماسی، اقتصاد و فرهنگ ما اجرایی نشود، امتیازات ما برای طرف مقابل، روحیه ی تازه برای ادامه ی فشار بر جمهوری اسلامی خواهند داشت. دیروز هسته ای، امروز سپاه و حزب الله، فردا بهانه ای دیگر.

برداشت پول از حساب های بلوکه شده ی ایران فقط مختص این جریان نیست، برای مثال شرکت آمریکایی صهیونیستی اتود دسک (تولید کننده ی معروف نرم افزار های مهندسی)، به بهانه ی عدم اجرای حق کپی رایت در ایران، سالانه میلیون ها دلار از حساب ایران را کسر میکند.

متاسفانه خودمان فرهنگ مقاومت را به مردم آزاده ی جهان صادر کرده ایم، لیکن برخی دولتمردان ما این کلید رهایی بخش را بعضاً از یاد میبرند و کلید اشتباهی برای باز شدن قفل استفاده میکنند. بهتراست فرزندان انقلاب (به تعبیر رهبری)، برای یادآوری مقوله ی مقاومت بعضا مقاومت مردم مظلوم نبل و الزهرا و کفریا و فوعه و تازاخورماتور را مشاهده کنند تا شاید بدانند که به این طور معلم ها “الف” گفتن یعنی سرخم کردن و تا زمانی که “ی” را از ما نخواهد، دست از سر جمهوری اسلامی بر نخواهند داشت. پس بهتر است که شاگرد زرنگ و مقاومی باشیم تا خوی سازشگر و پرصبری ما برای آنها ملس و دلچسب نباشد.