به گزارش آوای ورزقان به نقل از آناج، روز گذشته محمد نواز شریف، نخست وزیر پاکستان، در رأس هیئتی عالی‌ رتبه وارد تهران شد و با مقامات ایرانی از جمله رئیس جمهور ایران دیدار و گفت‌وگو کرد. دیداری که پس از سفر یک‌ روزه‌ی او به عربستان سعودی و انجام گفت‌وگو با «سلمان‌بن‌عبد‌العزیز» پادشاه عربستان صورت گرفت. این دومین سفر نخست‌وزیر پاکستان پس از به قدرت رسیدن در انتخابات ماه می ۲۰۱۳، به تهران است. سفری که به نظر می‌رسد بیشتر از هر احتمالی، به میانجیگری بین ایران و عربستان اختصاص یابد.

همراه بودن هیئتی نظامی-امنیتی با نخست‌وزیر پاکستان و پرواز او از ریاض به تهران، این سفر را حائز اهمیت کرده و این در حالی است که در گذشته دلارهای نفتی عربستان در بزنگاه‌ها به کمک پاکستان آمده و نوازشریف برای حل بسیاری از بحران‌های داخلی خود از ریاض درخواست کمک داشته است. عربستان نیز در ازای کمک‌های خود به این کشور، درخواست‌هایی از پاکستان داشته که حضور نظامی پاکستان در جنگ سعودی علیه یمن از جمله‌ی آنها بوده است؛ درخواستی که هیچ‌گاه از سوی مقامات پاکستانی، عملیاتی نشد.

در روزهای گذشته نیز پس از تشکیل ائتلاف ۳۴ کشور علیه تروریسم، مقامات پاکستانی از حضور در این ائتلاف خودداری کرده و به نوعی دست رد به سینه‌ی سعودی‌ها زدند. در ائتلاف مذکور که با محوریت عربستان تشکیل شد، بیش از هفتاد درصد کشورهای عضو، از فقر اقتصادی شدیدی برخوردارند که عمده‌ی آنها صرفاً جهت خوش‌رقصی برای عربستان و بلندبالا نمودن لیست ائتلاف در آن حضور یافتند. هم‌چنان که مالزی، اندونزی و افغانستان نیز تمایلی برای حضور در این ائتلاف از خود نشان ندادند.

«حضور نظامی پاکستان در جبهه جنگ علیه یمن» و «پیوستن پاکستان به ائتلاف ضد تروریسم»، دو خواسته‌ی مهم ریاض از حکومت نواز شریف بود که به‌جز همراهی شفاهی پاکستان، ارمغان دیگری برای سعودی‌ها نداشت. چرا که پاکستان بر اساس عقل سیاسی و نفع راهبردی خود وارد عرصه‌ی بین‌المللی می‌شود و خصوصاً در منطقه‌ی بحران‌زده‌ی خاورمیانه، ایفای نقش این کشور در مدل‌ها و سناریوهای غربی-عربی جز با تشدید تنش‌ها و افزایش دامنه‌ی جغرافیایی آن، دستاورد دیگری نخواهد داشت.

مسلماً مقامات پاکستانی با توجه به خط و نشان‌هایی که سعودی‌ها برای آنها کشیدند و خطوطی که در عرصه‌ی سیاسی جهت رفع تنش‌ها بین تهران و ریاض ترسیم نمودند، وارد ایران شدند تا بتوانند نقش یک «میانجی خوب» را برای عربستان بازی کنند. نقشی که با وابستگی به دلارهای سعودی بتواند ایرانی‌ها را وادار به پذیرفتن شروط آل‌سعود کند.

اما نوازشریف در شرایطی به گفت‌وگو با مقامات ایرانی پرداخته که اثرات روانی ناشی از اجرایی‌شدن برجام و تعلیق تحریم‌ها، عربستان را بیش از پیش نگران کرده و پاکستان نیز نمی‌خواهد ابزاری جهت عقده‌گشایی ریاض علیه تهران شود. چرا که عربستان از یک سال گذشته با راه انداختن جنگ «شکستن استخوان» علیه ایران و روسیه، موجب افت شدید بهای نفت شده و اکنون که ایران می‌تواند صادرات نفت خام خود را افزایش دهد و از فشار سیاسی ناشی از کاهش بهای نفت بکاهد و هم‌چنین دست برتر ایران در مقابله با تروریسم در مقایسه با عربستان و کاهش شاخص بورس ریاض پس از اجرایی‌شدن برجام، این پاکستان است که باید از درِ گشوده‌ی تهران به خوبی بهره ببرد و رابطه‌ی خود را با همسایه‌اش محکم‌تر نماید. به هر حال باید منتظر ماند و دید که نخست وزیر پاکستان و همچنین ژنرال راحیل شریف فرمانده ارتش این کشور چه پیامی را از ریاض برای تهران آورده‌اند و واکنش دولت‌مردان ایرانی به آنها چه خواهد بود؟